اینجا قرار است به جنگ از منظری متفاوت نگاه کنیم نه از زبان مورخان و نظامیان بلکه از زاویه دید افرادی که مستقیماً و بی واسطه آن را زیسته اند. آن ها که در دل جنگ تجربه ای ملموس و انضمامی داشتهاند روایتگر خواهند بود.
سردار شهید محمدسعید ایزدی در آخرین یادداشتهای خود دو روز پیش از شهادت نوشت: از آنجایی که به وعدههای الهی ایمان و یقین داریم و بارها مقام معظم رهبری، رهبر فرزانه متصل به عالم ملکوت به امت یادآور شده و وعده الهی را با اطمینان دیکته فرمودهاند شکی به آن نداریم.
معضل اعتماد به غربگرایان در این برهه به وضوح آشکار شد؛ تکیه بر "زبان مذاکره" یا "زبان بدن" در برابر این وحوش، تنها گستاخی آنها را افزایش میدهد. اعتماد به جریانهای داخلی که نسخههای شکستخورده خارجی را تجویز میکردند، به جز آسیب به منافع ملی حاصلی ندارد.
آنچه شهید دکتر سید امیرحسین فقهی را به قلب نسل ما پیوند میزند، صرفاً آمار و ارقام درخشان نیست؛ بلکه این حقیقت است که پشت این رزومه سنگین، مردی متواضع، خندان، صبور و دقیق ایستاده بود. کسی که میتوانستی در راهروهای دانشکده بیتکلف با او سلام و احوالپرسی کنی، بیآنکه بدانی در طراحی و ساخت سامانه پرتودهی کشور، در توسعه رادیوداروها، در شبیهسازی نوترونی راکتورها و طراحی ابزارهای عیبیابی صنعتی با پرتوهای گاما، رد امضای او هست...
سیاست هستهای ایران در سال ۱۴۰۴، در نقطه عطفی قرار دارد. فشارهای خارجی، تهدیدات امنیتی و تحولات فناورانه، همه نشان میدهند که زمان یک بازنگری جامع فرا رسیده است. انتخابی که ایران پیشِرو دارد، دیگر تاکتیکی نیست؛ یک انتخاب استراتژیک برای تعیین جایگاه خود در نظم جهانی آینده است.
با کمترین تحقیق در الگوی رفتار سیاسی و اساس هرگونه فعالیت اجتماعی بانوان میشود دریافت که زنان در زول تاریخ ، نقش پیرو داشته و اساسا هیچگاه امکان چانه زنی و کنشگری پیشران نداشته اند و در تمجید ایشان ، صرفا به نقش پرستاری ، حمایت عاطفی و تیمارهای، اکتفا شده است.
کارگردان سینما در یادداشتی برای همدردی نوشت: وطن! ای مام گهربار من! در بادهایی که از خاکت میوزد، عشق لبریز است و هر نسیم وَزندهای در دشتهای بیکرانت ترنم پیمانی است ازلی ابدی!
حمله نظامی مستقیم اسرائیل به خاک ایران، مصداق روشن "حمله مسلحانه" تحت ماده ۵۱ منشور ملل متحد است؛ و به ایران حق مسلم دفاع مشروع فردی و جمعی میدهد، مشروط بر رعایت اصول ضرورت، تناسب و تمایز، و گزارش به شورای امنیت.
مسائل زنان را نباید از باب مسائل زن یعنی جنس مخالف مرد دید، مسائل زنان مسائل یکی از اصلیترین ارکان جامعه است، رکنی که آیندۀ یک جامعه به دستان او رقم میخورد.
چرا قوه قضاییه به جای تعقیب قانونی سازندگان فیلمهای مستهجن، فقط به مسدودسازی چندروزهی پلتفرمها بسنده میکند؟ آیا برخورد با یک پلتفرم ملی آسانتر از پیگیری حقوقی عوامل اصلی این آشوب فرهنگی است؟ یا شاید برخی در پشت پرده منافعی در تداوم این چرخه دارند؟
بانک آینده، تنها یک بانک نیست؛ برآمد یک جریان است. جریانی که فلسفه بانکداری را از «تجهیز و تخصیص بهینه منابع» به «امپراتوری ساختوساز» بدل کرده است. وقتی ساخت مجموعههایی، چون ایرانمال، حاصل خلق پول از جیب مردم باشد، نتیجه آن چیزی جز شکاف طبقاتی، بیثباتی پولی و نابودی سرمایه اجتماعی نخواهد بود.
در جامعهای که ارزشهای اخلاقی و دینی بهعنوان ستونهای اصلی آن شناخته میشوند، حفظ این ارزشها نیازمند ابزارهای قانونی و اجتماعی است. به نظر میرسد هدف لایحه عفاف و حجاب ایجاد تعادل بین آزادیهای فردی و حفظ هنجارهای اجتماعی است. امااینکه تا چه میزان میتواند موثر باشد نیازمند بررسی و فهم قانون است.
تحریمهای ایالات متحده علیه ایران، برخاسته از ساختاری فراتر از ارادهی دولتها هستند؛ نه سیاست روز میتواند آنها را لغو کند، نه رؤیای دیپلماتها. آنچه تعیین میکند، قانون است؛ و قانون در کنگره مینشیند، نه کاخ سفید.
سیاست خارجی انقلابی باید فعال، عزتمدار و مبتنی بر منافع ملی باشد تا استقلال، امنیت و حقوق مردم ایران حفظ شود. مذاکره در سایه تهدید، اگر بهدرستی مدیریت نشود، ممکن است کشور را به نقطهای پرهزینه بازگرداند.
متصور شوید، فردی با هویت چند صد ساله از راه برسد و بخواهد برای خلیجی که قرنهاست شاهد تمدنها، جنگ ها، عشقها و امیدهای مردمانی بوده که پیشینه تاریخی آنها انکار نشدنیست، نام تعیین کند!