ما اصلاً نمی دانیم کجا برگردیم. امام فرمود: به درون و نفس خودتان برگردید، هیچ کس به ما نمی گوید به خودت رجوع کن، می گوید به ما رجوع کن، اگر اینها حل شود، جوانان خیلی صمیمانه تر متدین هستند، اگر حل نشود، اعتراضاتشان از سرگشتگی شان است.
«خدایا! این مردم (ستمگر) را از برکات زمین محروم و به تفرقه و پراکندگى، مبتلا بگردان. صلح و سازش از میان آنان و فرمانروایانشان بردار که ما را با وعده یارى و نصرت، دعوت نمودند، سپس به جنگ با ما برخاستند…»
مسئول هیئت از افراد خواست که برای وسایل گم شده خود به دفتر مراجعه کنند و آنها را تحویل بگیرند. در بین آنها وسایلی مانند کفش، پیراهن، عینک و... به چشم می خورد، اما آنچه که نظر مرا جلب کرد، وجود کروات در بیان آنها بود. همه چیز را می شود درک کرد. جز کروات!
از روزگاران گذشته عزاداریهای مردم ایران در نقاط گوناگون با شیوههایی مختلف انجام میپذیرفته است؛ شیوههایی که شاید در بعضی موارد دچار آفات و اشتباهاتی میشده است؛ اما در گذر از صافی زمان، همواره نابترین و البته شرعیترین شیوههایش، از سوی دلباختگان اهل بیتعلیهمالسلام ادامه یافته و حفظ شده است.
آیت الله مصباح یزدی گفت: اینکه فقط نام شهدا را بر کوچهها و خیابانها بگذاریم کافی نیست هرچند بودهاند کسانی که به قول خود روشنفکر بودند همین کار را هم قبول نداشتند.