بخشي از تاريخچه نام خليج فارس در اسناد تاريخي

گروه سياسي «خبرگزاري دانشجو»، اسدي، دانشجوي دانشگاه پيام نور شاهين شهر؛ در سنگ نبشته داريوش هخامنشي در مصر متعلق به سال 515 تا 518 پيش از ميلاد، «درايه تپه هچا پارسا آيي تي هني»دريايي كه از پارس مي رود يا سر مي گيرد ، نام درياي پارس آمده است و در فرهنگ هايي به زبان هاي مختلف تدوين و چاپ شده است، از جمله فرهنگ هاي آلماني، انگليسي، آمريكايي، فرانسوي، تركي و ... خليج فارس نيز به همين نام آورده شده است.

 

در قرن 16 ميلادي كشمكش هاي بين ايرانيان و عثماني ها و همچنين كشورگشايي هاي عثماني ها به كاهش ارتباط اروپايي ها با شرق انجاميد.

 

به همين دليل پرتغالي ها به فكر افتادند كه با دور زدن آفريقا به خليج فارس بيايند و كالاهاي ايراني و مرواريد خليج فارس را بخرند و آنها را براي فروش به هند برده، و ادويه و كالاهاي هندي را با دور زدن دوباره  آفريقا به اروپا ببرند.

 

دريانورد پرتغالي به نام آلبوكرك (Albuquerque)در سال 1507 ميلادي براي رسيدن به اين هدف به جزيره هرمز وارد شد و آن جزيره از سال 1515 تا 1622 به اشغال پرتغالي ها درآمد. پرتغالي ها طي سده 16 ميلادي توانسته بودند سراسر خليج فارس را زيرنفوذ خود درآورند و رفت و آمد كشتي ها با اجازه آنها و پرداخت حق گذر انجام مي شد، اما در سال هاي پاياني اين سده، انگليسي ها و هلندي ها نيز كوشيدند در اين منطقه نفوذ پيدا كنند. با اين همه، پرتغالي ها همچنان نفوذ خود را داشتند و مي كوشيدند بندر بصره را نيز در فرمان خود بگيرند.

 

اما هنگامي كه در سال 1587 ميلادي شاه عباس صفوي در ايران به قدرت رسيد، برآن شد كه پرتغالي ها را از منطقه ي خليج فارس بيرون كند و سرانجام امام قلي خان، سردار ايراني، توانست پرتغالي ها را به كمك كشتي هاي انگليسي در 1622شكست دهد و پس از پيروزي انقلاب اسلامي به پيشنهاد شوراي فرهنگ عمومي روز اخراج پرتغالي ها از تنگه هرمز به عنوان روز ملي خليج فارس نامگذاري شد.

 

همچنين در قرن 20 ميلادي سازمان ملل متحد در سند مورخ 5 مارس سال 1971 ميلادي و يادداشت AD311/1GEN به دولت ايران، يادآور مي شود كه عرف جاري در دبيرخانه اين سازمان و نقشه هاي جغرافيايي منطقه آبي بين ايران از سمت شمال و خاور و تعدادي از كشورهاي عربي از سوي جنوب و باختر به نام خليج فارس ناميده شود و اين، بنا بر عرف قديمي انتشار اطلس ها و فرهنگ هاي جغرافيايي است.

 

خليج فارس ايران كه سومين خليج بزرگ جهان محسوب مي شود در طول تاريخ خود از اهميت ويژه اي در سياست هاي بين المللي و منطقه اي برخوردار بوده است. از جمله ويژگي هاي خليج فارس، موقعيت خاص جغرافيايي آن است كه انتقال نفت كشورهايي چون كويت، عربستان و امارات متحده عربي از آن صورت مي گيرد.

 

همچنين اكتشافات نفتي و غناي آب خليج فارس از لحاظ مواد معدني و غذايي آن چشم طمع بسياري از كشورهاي منطقه و قدرت هاي فرامنطقه اي را به سوي خود جلب كرده است و در اين راستا قدرت هاي فرامنطقه اي بر آن هستند تا با تحت نفوذ قرار دادن اين خليج از طريق كشورهاي عربي، قدرت خود را اعمال كنند و درج نام هاي جعلي در كنار يا به جاي خليج فارس ، نشأت گرفته از سياست هاي خصمانه شبكه هاي فرهنگي غرب است كه سعي در شكاف و اختلاف افكني بين كشورهاي خاورميانه و حوزه خليج فارس را دارد؛ چراكه اين منطقه از نظر حوزه جغرافيايي و ژئوپليتيكي يك منطقه  واحد و همگراست./انتهاي پيام/