اقتصاد خیالی؛ ترامپ بحران آمریکا را انکار میکند
به گزارش گروه بین الملل خبرگزاری دانشجو، دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا بارها در سخنرانیهای مختلف از جمله در نشست سازمان ملل، و گفتوگوهای تلویزیونی، ادعای رشد بیسابقه اقتصادی در دوره ریاستجمهوریاش را مطرح کرده است. او در یکی از اظهارات اخیر خود گفت:
«ما بهترین اقتصادی را داریم که تاکنون وجود داشته است. بیش از ۲۰ تریلیون دلار به اقتصاد تزریق کردهایم و این موفقیت نتیجه مستقیم انتخاب من و سیاستهایی همچون اعمال تعرفههای هدفمند بر واردات است.»
او همچنین در واکنش به نظرسنجیهایی که کاهش اعتماد عمومی به وضعیت اقتصادی را نشان میدهند، مدعی شده است:
«این نظرسنجیها ساختگیاند. مردم میدانند که تحت رهبری من، آمریکا دوباره بزرگ شد.»
این سخنان در حالی مطرح میشوند که بخش مهمی از جامعه آمریکا با چالشهای معیشتی و اجتماعی روبهرو است که بهسادگی قابل کتمان نیست.
صفهای غذا؛ تصویری تلخ از واقعیت
یکی از مصادیق بارز وضعیت بحرانی، صفهای طولانی دریافت غذای رایگان در ایالتهایی مانند کالیفرنیا، نیویورک و تگزاس است. خبرگزاریهای محلی و بینالمللی از افزایش چشمگیر مراجعهکنندگان به مراکز خیریه و بانکهای غذا گزارش دادهاند.
در پی تعطیلی دولت فدرال در سالهای اخیر و کاهش یا قطع کمکهای معیشتی، میلیونها خانواده آمریکایی به بستههای غذایی رایگان وابسته شدهاند. گزارش شبکه NPR در سال ۲۰۲3 نشان میدهد که بیش از ۴۰ میلیون نفر در آمریکا به ناامنی غذایی مبتلا هستند، آماری که با افزایش هزینههای زندگی، رشد تورم و کاهش کمکهای دولتی تشدید شده است.
بیخانمانی؛ فقر مطلق در سایه آسمانخراشها
شهر لسآنجلس به نماد بحران بیخانمانی در آمریکا تبدیل شده است. طبق گزارش رسمی شهرداری لسآنجلس در سال ۲۰۲۴، بیش از ۷۵ هزار بیخانمان تنها در این شهر زندگی میکنند که بسیاری از آنها بدون دسترسی به امکانات اولیه، در خیابانها، پارکها و زیر پلها زندگی میگذرانند.
بلاگرهای خارجی و خبرنگاران مستقل با انتشار ویدئوهایی از محلههایی مانند Skid Row واقع در مرکز لسآنجلس، عمق فاجعه را به تصویر کشیدهاند. در یکی از ویدئوهای منتشرشده که بازدید بالایی در شبکههای اجتماعی داشته، یک بلاگر اروپایی میگوید:
«از دور که نگاه میکنی، همه چیز در لسآنجلس زیباست؛ اما وقتی نزدیک میشی، فقط بوی تعفن و چادرهای بیخانمانها رو حس میکنی.»
ناامنی شهری؛ از خودروهای زرهی تا خودداری از عبور شبانه
افزایش شدید نرخ جرم و جنایت، بهویژه در شهرهایی مانند شیکاگو، دیترویت و فیلادلفیا، زندگی روزمره بسیاری از مردم را مختل کرده است. طبق گزارش FBI در سال ۲۰۲۴، میزان سرقت مسلحانه و درگیریهای خیابانی در برخی مناطق، افزایشی تا ۲۵٪ نسبت به سالهای قبل داشته است.
در یکی از گزارشهای وایرالشده در شبکه یوتیوب، یک یوتیوبر آمریکایی که خودرو اسپرت خود را به خودرو زرهی تبدیل کرده، میگوید:
«بدون زره نمیشه شبها توی دیترویت یا شیکاگو رانندگی کرد... حس میکنی وسط منطقه جنگی هستی.»
در کنار آن، مهاجرت معکوس از مراکز شهری به مناطق حاشیهای، بهدلیل احساس ناامنی، به یک روند فراگیر تبدیل شده است.
شکاف طبقاتی؛ رشد ثروت میلیاردرها در برابر سقوط طبقه متوسط
در شرایطی که میلیونها آمریکایی در تأمین هزینه مسکن، درمان و آموزش با مشکل مواجه هستند، ثروت میلیاردرهای آمریکایی در سالهای گذشته بیش از ۵۰٪ رشد کرده است.
طبق آمار منتشرشده توسط مؤسسه Institute for Policy Studies، در دوران همهگیری کرونا و پس از آن، حدود ۶۵۰ میلیاردر آمریکایی بیش از ۱.۵ تریلیون دلار به ثروت خود افزودهاند. این رشد نابرابر، شکاف طبقاتی را به سطحی بیسابقه رسانده است.
روایتسازی سیاسی یا واقعیت میدانی؟
منتقدان ترامپ و حتی برخی از کارشناسان اقتصادی مستقل معتقدند که ادعای رشد اقتصادی بدون توجه به شاخصهای کیفی جامعه، نوعی روایتسازی سیاسی است.
«پل کروگمن»، اقتصاددان برنده نوبل و ستوننویس نیویورکتایمز، در یادداشتی نوشت:
«ترامپ اقتصاد را صرفاً بر پایه شاخصهای بازار سهام ارزیابی میکند، نه بر مبنای کیفیت زندگی مردم. وقتی میلیونها نفر غذای رایگان میگیرند، خانه ندارند یا از ترس جرم شبها بیرون نمیآیند، نمیشود از اقتصاد درخشان حرف زد.»
واکنش افکار عمومی؛ از امید تا بیاعتمادی
نظرسنجیهای جدید نشان میدهد که بخش قابل توجهی از مردم آمریکا به روایتهای رسمی درباره اقتصاد اعتماد ندارند. نظرسنجی مؤسسه Pew در سال ۲۰۲۴ نشان داد که حدود ۶۰٪ آمریکاییها معتقدند دولت (چه دموکرات، چه جمهوریخواه) در درک مشکلات واقعی جامعه شکست خورده است.
این بیاعتمادی بهویژه در میان جوانان، اقلیتهای نژادی و طبقات کارگر افزایش یافته است. برای بسیاری، واقعیت زندگی روزمره با آنچه در سخنرانیهای سیاسی شنیده میشود، زمین تا آسمان فرق دارد.
شعارهای پرزرق و برق، واقعیتی تلخ
در حالیکه ترامپ با شعارهایی چون «بازگرداندن عظمت آمریکا» و «اقتصاد بینظیر» در مجمع های عمومی ظاهر میشود، میلیونها آمریکایی درگیر ابتداییترین نیازهای زندگیاند؛ از سرپناه گرفته تا غذا، امنیت، و درمان.
شعار «اقتصاد درخشان» اگرچه در صحنه تبلیغات سیاسی پررنگ است، اما در خیابانهای لسآنجلس، کوچههای شیکاگو و صفهای غذا در تگزاس، رنگ باخته و برای بسیاری از مردم آمریکا، تنها یک جملهی بیمعنا باقی مانده است.