برای حاشیه نشینان تالاب هامون، همه وعده‌ها سراب بود/مبارزه با مافیای طرح رزاق مطالبه مردم است

به گزارش گروه استان‌های خبرگزاری دانشجو، حجت الاسلام والمسلمین اشرفیان ضمن دعوت مردم به تقوای الهی با اشاره به موضوع طرح رزاق سیستان گفت: چند روزگذشته خبر توقف طرح رزاق به دلیل قطع خرید از طرف افغانستان منتشرشد، اگرچه انتقاداتی به این طرح در اجرا بود، اما راهکار پاک کردن صورت مسئله نیست اجرای عادلانه و منصفانه طرح، مطالبه همه مردم بود.

وی اضافه کرد: مبارزه با انحصار و مافیای این طرح، مطالبه مردم بود، اما خیلی از خانواده‌ها دلیل ماندنشان امید به همین طرح رزاق بود، اما الان که این طرح متوقف شده و فشار‌های اقتصادی هم مردم سیستان را بیش از همه تحت فشار قرار داده سه دهه خشکسالی و عدم محقق شدن شغل‌هایی که قرار بود جایگزین مشاغل از دست رفته باشد.

خطیب نماز جمعه نیمروز ادامه داد: برای حاشیه نشینان تالاب همه وعده‌ها سراب بود؛ باید برای معیشت مردم فکر اساسی کرد، قریب به ۳۰ سال است تالاب خشک شده، مرز بسته است صنعت و تجارتی در منطقه نیست، آیا فکر کردید این کشاورز و صیاد و دامداری که سال هاست تمام مشاغل و معیشت خود را از دست داده با این وضعیت سخت اقتصادی و تورم و گرانی چطور امرار معاش می‌کنند.

اشرفیان افزود: آیا درآمد‌ها هم با تحریم و تورم افزایش پیدا می‌کند؛ طرح رزاق هم به جای شفافیت و اجرای منصفانه، به فنا رفت معیشت مردم را دریابید جایگزین آن طرحی، ایده‌ای، اشتغالی باید ایجاد شود.

وی تصریح کرد: یکی از طرح‌های خوبی که در دست اقدام است کارت‌های پیله وری و مرزنشینی است که در واقع مسکن و یارانه‌ای است برای زنده ماندن مردم و می‌طلبد که این کارت‌های مرزنشینی به همه مردم مرزدار و رنج‌دیده سیستان تعلق گیرد و محدودیت‌هایی که قبلا ایجاد شده حذف شود.

خطیب نماز جمعه نیمروز افزود: نگاه‌ها بخشی، جزیی و کوچک، بزرگترین مانع برای ماندگاری مردم در منطقه و برای رشد و توسعه سیستان است، مگر کل جمعیت سیستان چقدر است، مگر همه مردم با این شرایط جوی و سیاسی و اقتصادی دست و پنجه نرم نمی‌کنند؛ این یارانه‌ای است که به مردم امید و انگیزه می‌دهد و همه مردم را شامل  شود و مرتب و مستمر و ماهانه برای مردم واریز شود.

اشرفیان در انتها تاکید کرد: وقتی خط فقر پنجاه میلیون تومان است یعنی اکثر کارمندان هم زیر خط فقر هستند، بعدشما فکر کنید آن شهروند و کارگری که در سیستان زندگی می‌کند و هیچ درآمدی ندارد و، چون داخل محدوده بیست کیلومتری نیست یا مثلا در ادیمی یا مثلا محمدآباد زندگی می‌کند و زندگی سخت تری هم دارد شامل این طرح نمی‌شود؛ مردم عادی کجای این خط فقر هستند؛ هرکسی که در سیستان زندگی می‌کند باید مورد حمایت قرار بگیرد، ضمن اینکه ظرفیت‌های خوب منطقه آزاد که فرصتی برای تجارت و تبادل کالاست و همچنین ظرفیت بازارچه‌های مرزی درست تبیین شود و به مردم واگذار شود، بسیاری از مردم حتی از این ظرفیت‌ها آگاه نیستند و نقش خود را نتوانسته‌اند پیدا کنند، راهکار اساسی در ایجاد اشتغال پایدار و خودکفایی مردم و بی‌نیاز کردن مردم با تکیه بر استعداد‌ها و ظرفیت‌های خوب منطقه است.