تغییر و تحولی در خصوص تاثیر نیروی جوانی در جامعه پدید نیامده است

گروه اجتماعي «خبرگزاري دانشجو»، جوامع در دوره‌های مختلف شرایط و ویژگی‌های خاص خود را دارند و اگر تمام مناسبات آنها را در فاصله کوتاهی از تحولات اجتماعی بررسی کنیم معمولا از ویژگی های مشترکی برخوردارند، همانطور که اگر این بررسی در فاصله زمانی دورتر انجام شود بازهم به نقاط مشترکی برمی خوریم.

 

معمولا پس از این تحولات، برای مدتی امکان رشد اجتماعی، اقتصادی و... برای عموم مردم اعم از انقلابیون و غیر آنها وجود دارد، روح همبستگی در جامعه زنده است و فساد و تبعیض گستره کم تری را در برگرفته است. تحولات وسیع اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی یا همان انقلاب ها به جابجايی قدرت می انجامد و پس از طی دوران گذار قدرت در دست گروهی از مردم ثابت می ماند.

 

گروهی که دست اندرکار شکل گیری تحولات اجتماعی بوده اند با درگیر شدن در مسئولیت های اجتماعی و خانوادگی دیگر کم تر وقت و انرژی برای پرداختن به مسائل کلی و نظری جامعه دارند و از طرفی با تامین نیازهای اقتصادی شان کم تر تبعیض را در جامعه حس می کنند.

 

معمولا با فراموشی یا کم رنگ شدن آرمان های انقلاب، سمت و سوی جامعه عوض می شود و رفتار، مناسبات و خواسته های عموم مردم و دولت مردان عوض می شود. حتی ممکن است که جامعه به حالت بدتر از قبل انقلاب خود برگردد.

 

برگشتن به همان روحیه قبل و بعد جامعه که منجر به تغییرات در سطح وسیع انجام شده است به خودی خود امکان پذیر نیست و نیاز به تاثیر یا دخالت نیروی داخلی و خارجی دارد.

 

نیرویی که مناسبات و روابط جامعه را به هم زده و به بازخوانی آرمان های فراموش شده بپردازد یا اینکه آرمان های جدیدی را برای خود و جامعه اش متصور شود و با شکستن هنجارها و ساختارهای موجود طی طریق کند.

 

معمولا نیروی داخلی اقشار جوان جامعه هستند و نیروی خارجی هم همان طور که در انقلاب های مخملی دیده می شود محصول استعمار گری و اسثتمار گری قدرت هاست. موضوع بحث ما در اینجا قدرت و نیروی داخلی یا همان جوانان است.

 

وجود خصوصیاتی در جوانان چون آرمانخواهي، عدالتخواهی، استقبال از خطرات، شور و نشاط و توان جوانی، وابستگی های کم تر اعم از اقتصادی، سیاسی، خانوادگی و... موجب می شود که جوانان تبعیض ها و مشکلات اجتماعی مانند فساد اقتصادی اداری، عدم رعایت عدالت اجتماعی، آموزشی، اقتصادی و... را بخوبی درک نموده، و از شرایط موجود ناراضی باشند.

 

حتی در سطح پايین تر هم که بخواهیم بررسی کنیم در هرسازمان و نهادی هم که جوانان حضور داشته باشند، به واسطه روح تحول خواهی خود، شرایط موجود را برنمی تابند و با اعتراض به وضع موجود به ابراز نظرات و خلاقیت در جهت بهبود و پیشرفت شرایط دارند.

 

اگر این تاثیر روال عادی خود را طی کند منجر به تحولات مثبت در جامعه می شود، اما اگر از مسیر طبیعی خود خارج شود در جهت تثبیت قدرت موجود حرکت می کند.

 

البته سیر عادی این تاثیرگذاری هم می تواند به صورت بهینه مدیریت شود که معمولا به صورت مختلفی در جامعه امروز ما مانند مشاوران جوان رئیس جمهور، شهردار و...به چشم می خورد.

 

حتی در سازمان ها و نهادهای دولتی و خصوصی پرداختن امور به جوانان یا استفاده از خلاقیت و نوآوری آنان مصداق این مدیریت است، اما استفاده ازین نیرو در اردوکشی های سیاسی با وعده وعیدهای جاه طلبانه منجر به سرخوردگی جوانان می شود؛ چراكه نیروی جوانی آنها به پای آرمانی ریخته شده است که در کوتاه مدت بدست آمده و توسط خود جوان بازخوانی نشده است.

 

هم چنین تغییر و تحولی آنچنان که در خور تاثیر نیروی جوانی باشد در جامعه پدید نیامده است، بنابرین در هرجامعه نوع برخورد با جوان و نقشی که برای آن تعریف می شود یا مدیریت می شود در پویايی و نشاط جامعه موثر است./انتهاي پيام/