چرا آمریکا به میز مذاکره برگشت؟
به گزارش گروه بینالمل خبرگزاری دانشجو؛ مذاکرات ایران و آمریکا، در فضایی آکنده از بیاعتمادی و پس از کشوقوسهای فراوان ناشی از تجاوز نظامی آمریکا و رژیم صهیونیستی به ایران، بار دیگر از سر گرفته شد. همچون گذشته، عمان نقش واسطه را بر عهده دارد و بدر البوسعیدی، وزیر امور خارجه این کشور، بهعنوان میانجی در مذاکرات غیرمستقیم ایفای نقش کرد.
وزارت امور خارجه عمان با انتشار بیانیهای اعلام کرد که وزیر خارجه این کشور دیدارهای جداگانهای با رؤسای هیأتهای ایران و آمریکا داشته است. در این بیانیه آمده است که این رایزنیها با هدف فراهمسازی شرایط مناسب برای ازسرگیری مذاکرات دیپلماتیک و فنی انجام شده و طرفین بر اهتمام جدی خود برای موفقیت گفتوگوها در راستای تحقق امنیت و ثبات پایدار تأکید کردهاند. عمان نیز اعلام کرده که همچنان به نقش میانجیگرانه خود برای نزدیکسازی دیدگاهها پایبند خواهد ماند.
سید عباس عراقچی، وزیر امور خارجه ایران، پس از پایان مذاکرات در جمع خبرنگاران، این گفتوگوها را «شروعی خوب» توصیف کرد و گفت: «چندین جلسه غیرمستقیم برگزار شد و پس از مدتها، نقطهنظرات و نگرانیها بهصورت شفاف منتقل شد. حقوق و منافع ما در فضایی مثبت مطرح شد.»
وی با اشاره به فضای کلی مذاکرات افزود: «ادامه این مسیر منوط به مشورتهای بیشتر در پایتخت است. بیاعتمادی چالش سنگینی است که باید بر آن غلبه کنیم، اما بحثهای امروز سازنده بود و قرار شد مذاکرات ادامه یابد.»

اظهارات متناقض ترامپ؛ از تهدید نظامی تا سیگنال مذاکره
در سوی دیگر، دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، در مصاحبهای اظهار داشت: «گفتوگوهای بسیار خوبی درباره ایران داشتیم. به نظر میرسد ایران خیلی زیاد به دنبال رسیدن به یک توافق است. باید ببینیم آن توافق چه خواهد بود، اما فکر میکنم ایران خیلی جدی میخواهد توافق کند، همانطور که باید بخواهد.»
ترامپ افزود: «دفعه قبل آنها تصمیم گرفتند شاید این کار را انجام ندهند، اما فکر میکنم اکنون احساس متفاوتی دارند. خواهیم دید توافق چیست، اما با دفعه قبل متفاوت خواهد بود.»
وی در ادامه گفت: «ما یک آرمادای بزرگ، یک ناوگان جنگی بزرگ داریم که به آن سمت حرکت میکند و بهزودی آنجا خواهد بود. پس خواهیم دید چطور پیش میرود.»
رئیسجمهور آمریکا همچنین اظهار داشت: «اگر میتوانستیم دو سال پیش این توافق را انجام بدهیم، حتماً انجامش میدادیم؛ اما آنها آن زمان تمایلی نداشتند. حالا آنها تمایل دارند کارهای خیلی بیشتری نسبت به یک سال و نیم پیش یا حتی یک سال پیش انجام بدهند. فراموش نکنید که ما دقیقاً یک سال است که این کار را شروع کردهایم و چند ماه بعد از شروع این دوره ریاستجمهوری با آنها وارد مذاکره شدیم.»
ترامپ در پایان گفت: «این دوره فوقالعاده بوده و نتایجش ممکن است مردم را غافلگیر کند. اگر آنها این توافق را همان اول که شروع کردیم پیشنهاد داده بودند، فوراً پذیرفته میشد.»
چرا واشنگتن دوباره به میز مذاکره بازگشت؟
شاید در ذهن بسیاری از ایرانیان، تهدیدهای ترامپ در روزهای ابتدایی جنگ ۱۲ روزه هنوز زنده باشد. ترامپ پس از ترک اجلاس گروه ۷ اعلام کرد: «تهران باید فوراً تخلیه شود» و پس از آن دستور حمله به ایران را صادر کرد. در ۱۹ ژوئن ۲۰۲۵، بنیامین نتانیاهو گفت: «ما تأسیسات هستهای ایران را نابود خواهیم کرد.» سه روز بعد، در ۲۲ ژوئن، ترامپ پس از حمله اظهار داشت: «ما تأسیسات را بمباران کردیم و ایران باید بیقیدوشرط تسلیم شود.» در ادامه، مارکو روبیو، وزیر امور خارجه آمریکا نیز اعلام کرد: «ایران باید به میز مذاکره بازگردد.»
در واقع، ترامپ که شرط آتشبس را بازگشت ایران به مذاکره قرار داده بود، با مشاهده اقتدار ایران و پاسخ قاطع کشور در برابر حملات و تجاوزات آمریکا و رژیم صهیونیستی، موضع خود را تغییر داد و خود بهدنبال آتشبس رفت.

ناکامی در جنگ خارجی و تلاش برای ایجاد فتنه داخلی
پس از ناکامی در جنگ خارجی، تلاش برای ایجاد فتنه داخلی آغاز شد. تروریستها در سطح کشور پراکنده شدند و با سناریوی کشتهسازی، سعی در ایجاد آشوب داخلی داشتند. ترامپ در توییتی نوشت: «اگر ایران به معترضان مسالمتآمیز شلیک کند و آنها را بهطرز خشونتآمیزی بکشد، که رسم آنهاست، ایالات متحده آمریکا به کمک آنها خواهد آمد.»
اما با اتحاد مجدد مردم و حضور آنها در خیابانها علیه تروریستها، بار دیگر شاهد تغییر موضع ترامپ بودیم. او در حالی که همچنان تهدیدهای نظامی را تکرار میکرد و ناوهای جنگی خود را به اطراف ایران میفرستاد، همزمان پیامهای مذاکره ارسال میکرد؛ چراکه بهخوبی میدانست ورود به یک جنگ فرسایشی با ایران، پایانی جز شکست برای آمریکا نخواهد داشت.
هراس از جنگ منطقهای
از سوی دیگر، خطر گسترش جنگ منطقهای نیز مطرح بود؛ موضوعی که مقام معظم رهبری بارها نسبت به آن هشدار داده بودند. وجود پایگاههای آمریکا در کشورهای همسایه ایران میتوانست منطقه را به سمت یک جنگ تمامعیار سوق دهد؛ جنگی که کشورهای عربی نیز از تبعات آن در امان نخواهند بود. همین نگرانی باعث شد این کشورها برای جلوگیری از یک درگیری فراگیر، به کاهش تنشها در منطقه تمایل نشان دهند.
در نهایت، هنوز مشخص نیست که هدف ترامپ از مذاکره، نیتی واقعی برای دستیابی به نتیجهای مشخص در موضوع سلاح هستهای است یا زمینهسازی برای ماجراجویی نظامی دیگر. اما آنچه روشن است اینکه ایران اینبار با چشمانی باز، با اقتدار و آمادگی کامل، چه در عرصه دیپلماسی و چه در آرایش نظامی، اوضاع را تحت کنترل دارد.