روایتی تلخ از مادران داغدار مینابی که حتی پس از گذشت بیش از ۳۰ روز لحظهای مزار پارههای تنشان را تنها نمیگذارند + فیلم
بیش از یک ماه از روز فاجعه در میناب میگذرد؛ ۱۸۰ کودک بیگناه، به شهادت رسیدند و تابوتهای کوچکشان، خاطرهای دردناک به یادگار گذاشت.
به گزارش گروه استانهای خبرگزاری دانشجو، گلزار شهدای کودکان میناب، اکنون میزبان اشکهای بیپایان خانوادههاست. خانوادههایی که شبها در کنار مزار فرزندانشان چادر میزنند و تا صبح به یاد آنها میمانند.
قصه هر شهید، داستانی است از امید و زندگیای که ناباورانه قطع شد. رضا، پسری که دوازده سال انتظار پدر و مادرش را برای داشتن فرزند کشیدند، در روزی که دنیا باید روشنایی آینده را جشن میگرفت، به خاک سپرده شد.
این جنایت، نتیجه بمبهای پیشرفته آمریکایی و رژیم صهیونیستی است؛ کسی که میگفت «ما فقط اهداف نظامی را میزنیم»، حالا باید پاسخ دهد: اگر اینها هدف نظامی نبود، پس چیست؟
این روایت، یادآوری تلخی است از مظلومیت کودکانی که تنها گناهشان زنده بودن و داشتن آیندهای روشن بود.
لینک کپی شد
گزارش خطا
۰