هزینه میلیون دلاری برای تردد ناو‌های آمریکا بعد از جنگ ایران

به گزارش گروه بین الملل خبرگزاری دانشجو، مؤسسه اقتصاد بین‌الملل پترسون در تحلیلی به قلم کالن اس. هندریکس، مشاور سابق جوامع اطلاعاتی و دفاعی آمریکا در دولت‌های جمهوری‌خواه و دموکرات نوشته است آتش‌بس با ایران اگرچه از جنگ گسترده بهتر است، اما این به هیچ وجه به معنای پیروزی راهبردی برای آمریکا نیست. برخی محور‌های این گزارش به این شرح است:

۱. معیار درست برای سنجش موفقیت:

هندریکس می‌گوید سوال درست این نیست که آیا آتش‌بس بهتر از جنگ گسترده است که قطعاً بهتر است. سوال این است: آیا نتیجه به دست آمده بهتر از جهانی است که در ۲۷ فوریه، پیش از حمله به ایران، وجود داشت؟ با این معیار، ساختن روایتی از موفقیت راهبردی آمریکا بسیار دشوار است.

۲. پذیرش طرح ۱۰ ماده‌ای ایران:

آمریکا طرح ۱۰ ماده‌ای ایران را — همان طرحی که ترامپ یک روز قبل گفته بود «به اندازه کافی خوب نیست» — به عنوان پایه مذاکرات پذیرفت، بدون اینکه حتی یک امتیاز قابل اثبات از ایران بگیرد. تنگه هرمز عملاً به یک جاده عوارضی برای ایران تبدیل شده است.

۳. هیچ‌کدام از اهداف محقق نشد:

آمریکا نه اورانیوم غنی‌شده ایران را در اختیار گرفت، نه حکومت را سرنگون کرد. برنامه هسته‌ای ایران «عقب زده شد، اما از بین نرفت». منطق راهبردی جنگ بر این فرض استوار بود که ایران دارد بمب می‌سازد تا به اروپا و خاک آمریکا حمله کند؛ فرضی که بسیار جای بحث دارد.

۴. هزینه گزاف برای ناوگان پنجم آمریکا:

ناوگان پنجم آمریکا در بحرین مستقر است. اگر این توافق اجرا شود، آمریکا باید ۱۴ تا ۲۰ میلیون دلار به ایران بپردازد تا فقط بتواند یک ناو هواپیمابر را از خلیج فارس به آب‌های آزاد ببرد — و این برای هر بار رفت و برگشت است.

۵. متحدان خلیج فارس؛ آسیب دیده و تحقیر شده:

حملات ایران به زیرساخت‌های نفتی کویت، عربستان و تأسیسات گاز قطر خسارت‌های سنگینی زده است؛ و حالا آمریکا تصمیم می‌گیرد با ایران قرارداد ببندد که این کشور‌ها برای عبور از آبی که قبلاً رایگان بود به ایرانی‌ها پول بدهند.

۶. هزینه تمام‌شده مهمات؛ تحلیل ذخایر راهبردی:

آمریکا با جابجا کردن سامانه‌های پاتریوت و تاد از کره جنوبی و فیلیپین به خاورمیانه، «یک جا را زد، جای دیگر را خالی گذاشت». عمق زرادخانه، پایه مادی بازدارندگی است و بازسازی آن در یک محیط تهدید تشدید شده، سال‌ها طول خواهد کشید.

۷. جمع‌بندی

هندریکس نتیجه می‌گیرد توقف بمباران زیرساخت‌های غیرنظامی ایران «گزینه کمتر بد» بود، اما چنین گزینه‌ای به طور خودکار به معنای «خوب» نیست. تصمیمی که تحت فشار عظیم گرفته می‌شود — فشاری که بسیاری می‌گویند خودساخته بود — نمی‌تواند بهانه‌ای برای تصمیماتی باشد که آن فشار را ایجاد کردند. پیامد‌های این جنگ برای بازار‌های انرژی، معماری امنیتی خلیج فارس و اعتبار بازدارندگی آمریکا سال‌ها ادامه خواهد داشت.