عددسازی جدید قطعهسازان علیه خودروسازان/ انجمن قطعهسازان شفافسازی کند
به گزارش گروه اقتصادی خبرگزاری دانشجو؛ چندی پیش آرش محبینژاد، دبیر انجمن صنایع همگن قطعهسازی، با اعلام عدد نجومی ۲۰۰ همت، مدعی مطالبات قطعهسازان از خودروسازان شد؛ عددی که به نظر میرسد بیش از آنکه مبتنی بر واقعیتهای شفاف مالی باشد، ابزاری برای افزایش فشار بر خودروسازان و جلب توجه سیاستگذاران و مسئولان دولتی به منظور حل مشکلات این صنعت است.
اعضای انجمن قطعهسازان هر از گاهی در مصاحبههای مختلف، ارقام نجومی از میزان مطالبات خود از خودروسازان مطرح میکنند و در برخی موارد نیز فشار رسانهای را متوجه شرکتهایی میکنند که در آستانه واگذاری قرار دارند؛ شرکتهایی که اتفاقاً برخی از متقاضیان خرید آنها نیز در همین فضا حضور دارند. با این اوصاف، به نظر میرسد هرچه شرایط بحرانیتر نمایش داده شود، هم فشار برای تسریع در واگذاری افزایش مییابد و هم قیمت سهام آن شرکتها تحت تأثیر قرار میگیرد.
فارغ از این حواشی، پرسش اساسی اینجاست که اگر رقم ۲۰۰ همت بدهی خودروسازان به قطعهسازان صحیح است، سهم هر شرکت خودروساز از این بدهی چقدر است؟
طبق اظهارات اعضای انجمن قطعهسازان، بدهی سایپا ـ شرکتی که این روزها به اصلیترین هدف انتقادها تبدیل شده ـ حدود ۵۰ همت برآورد میشود. در این صورت، بخش عمده باقیمانده مطالبات مربوط به کدام خودروساز است که نامی از آن در رسانهها مطرح نمیشود؟ چرا انجمن قطعهسازان برای یکچهارم مطالبات اعلامی خود چنین پافشاری رسانهای دارد، اما درباره سهچهارم دیگر شفافسازی نمیکند؟
آنچه مسلم است، انجمن قطعهسازان پیش از هرگونه مطالبهگری خارج از روال معمول، باید جزئیات این مطالبات را بهصورت شفاف اعلام کند؛ اینکه رقم ۲۰۰ همت دقیقاً مربوط به چه شرکتهایی است و چرا تمرکز انتقادها صرفاً بر سایپاست.
اکنون و در شرایطی که اقتصاد ایران تحت فشارهای خارجی قرار دارد، طرح اعداد غیرشفاف و فضاسازی رسانهای، آیا کمکی به افزایش تولید و وصول مطالبات قطعهسازان میکند یا ناخواسته به تضعیف یکی از بزرگترین خودروسازان کشور منجر خواهد شد؛ خودروسازیای که بسیاری از قطعهسازان، رشد و توسعه خود را مدیون همکاری با آن هستند.