روایتی به جامانده از اربعین؛ جایی که دل‌ها در مسیر بازگشت هم از کربلا جا نمی‌مانند+فیلم

به گزارش خبرنگار گروه استان‌های خبرگزاری دانشجو، اربعین فقط یک راه نیست؛ قصه‌ای است از دل‌هایی که کیلومتر‌ها راه می‌روند تا به یک نام برسند؛ «حسین».

در مسیر بازگشت زائران، آنچه بیشتر از خستگی به چشم می‌آید، دلتنگی است. زائری که از کربلا برمی‌گردد، انگار بخشی از وجودش را در آن سرزمین گذاشته است؛ جایی میان حرم اباعبدالله (ع)، بین‌الحرمین و لحظه‌هایی که شاید هیچ واژه‌ای توان توصیفشان را نداشته باشد.

اینجا نقطه صفر مرز مهران جایی که اشک، زبان مشترک زائران است؛ یکی از شوق می‌گرید، دیگری از دلتنگی و آن یکی شاید هنوز باور نکرده که باید از سرزمین عشق دل بکند و به زندگی روزمره بازگردد.

اربعین تمام می‌شود، اما حال و هوای آن در دل زائر می‌ماند؛ در سلامی که هر روز به امام حسین (ع) می‌دهد، در بغضی که با شنیدن نام کربلا گلویش را می‌فشارد و در آرزویی که از همین حالا برای بازگشت دوباره به کربلا در دلش جوانه زده است.

زائران در راه بازگشت از مرز مهران به ایران‌اند، اما دل‌هایشان هنوز در مسیر نجف تا کربلا قدم می‌زند؛ گویی این جاده، مقصدی ندارد و هر بار که به پایان می‌رسد، دلتنگی برای آغاز دوباره‌اش شروع می‌شود.

اربعین شاید پایان سفر باشد؛ اما برای عاشقان حسین (ع)، تازه آغاز دلتنگی است.