کد خبر:۱۴۴۷۹۱۵
گزاش|
وقتی آقای مشاور با دوگانه مبتذل پوشک_انتقام روی اصلاحطلبان را هم سفید کرد!
سخنان عجیب مشاور سیاسی رئیس مجلس و سنجیدن بهای پوشک با خونخواهی و اقتدار کشور، رونمایی از دوگانه مبتذل «پوشک – انتقام» است؛ نگاه خطرناکی که به بهانه دغدغه معیشت، امنیت و عزت ملت را به حراج میگذارد و آشکارا پیام ضعف و عقبنشینی به دشمن مخابره میکند.
به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری دانشجو؛ در علم سیاست و روابط بینالملل، همواره میان «آرمانگرایی واقعبینانه» و «انفعال ساختاری» مرزی روشن و دقیق وجود داشته است. در ادوار مختلف، جریانهایی کوشیدهاند تا با ایجاد دوگانههای جعلی نظیر «نان و غیرت»، «چرخ اقتصاد و چرخ سانتریفیوژ» یا «معیشت و مقاومت»، اراده عمومی را در برابر دشمنان دچار تزلزل کنند. این خط سازش که سالها در ادبیات طیف غربگرا و اصلاحطلب تئوریزه میشد، دستکم با لعابی از مفاهیم انتزاعی نظیر دیپلماسی، توسعه یا تعامل بینالمللی پوشانده میشد؛ اما سخنان اخیر مشاور سیاسی رئیس مجلس نشان داد که در حوزه انفعال و عقبنشینی محاسباتی، حتی روی مدعیان پیشین نیز سفید شده است.
رسولی، مشاور سیاسی رئیس مجلس در اظهاراتی عجیب گفته است: «ما تا آخرین روز خونخواه رهبرمان هستیم، امّا پوشکی که من برای فرزندم قبل از جنگ میخریدم ۳۶۰ هزار تومان بود. امروز همان پوشک ۸۶۵ هزار تومان است! باید آرمان و شعار را با واقعیات جامعه تطابق بدهیم.»
بهای پوشک بچه و انتقام نائب امام زمان در یک کفه؟!
قرار دادن بهای پوشک بچه در یک کفه و خونخواهی ولی فقیه شهید و نائب امام زمان در کفه دیگر، نه فقط یک لغزش کلامی، بلکه نماد آشکار ابتذال در تحلیل راهبردی است. با این منطق، دیگر نیازی به تئوریپردازیهای پیچیده برای توجیه انفعال نیست؛ کافی است مقدسترین خطوط قرمز یک ملت، خون رهبر شهید و بنیانهای بقا و بازدارندگی کشور در ترازوی نرخ کالاهای بهداشتی و مصرفی سنجیده شود! تقلیل دادن شرف، امنیت و تمامیت یک کشور به این مقایسه شرمآور، پیش از هر چیز خروج از چارچوب عقلانیت انقلابی و حرکت بر ریل فرسودگی سیاسی است.
خطای ادراکی در نسبت امنیت و اقتصاد
پرسش بنیادین از کسی که ادعای تطبیق «آرمان» با «واقعیات» را دارند این است: کدام واقعیت؟ آیا واقعیت جهان امروز این نیست که امنیت، زیرساخت تمامیتبخش هرگونه فعالیت اقتصادی است؟ هیچ کشوری در تاریخ با تسلیم، وادادگی و نشان دادن ضعف در برابر دشمن مهاجم و گذشتن از خون رهبرش نتوانسته تورم را مهار کند یا چرخ اقتصادش را به گردش درآورد. برعکس، هر کلمهای که بوی سازش و عقبنشینی بدهد، ضریب ناامنی را بالا میبرد و ناامنی، تیر خلاص به اقتصاد و معیشت مردم است.
نمیتوان با ادعای دلسوزی برای سبد خرید خانوار، ستون فقرات بازدارندگی کشور را حراج زد. پیامی که از دل این قیاسهای کودکانه مخابره میشود، روشن است: «اگر فشار بیاورید، ما حتی بر سر خون شهیدمان نیز چانهزنی میکنیم!» آیا یک مشاور سیاسی در ساختار قانونگذاری کشور هنوز متوجه نیست که دشمن با شنیدن چنین اظهاراتی، ماشین فشار اقتصادی و تهدید نظامی خود را مضاعف خواهد کرد؟
دوگانه سازی مسبوق به سابقه در کلام رئیس مجلس
متاسفانه این دست از دوگانهسازیها پیشتر هم در کلام مسئولین وجود داشته است. به عنوان مثال رئیس مجلس هم در سفر خود به بغداد، در جمع بازرگانان ایرانی و عراقی به صراحت گفته بود که اگر شکم مردم گرسنه باشد توانایی جنگیدن هم نخواهیم داشت که این صحبتهای رئیس مجلس با انتقادات فراوانی همراه شده بود.
ضرورت انتقام در کلام رهبر انقلاب
علاوه بر تمام این موضوعات، رهبر انقلاب در بسیاری از پیامهای خود به صراحت از اهمیت انتقام رهبر شهید انقلاب و سایر شهدای جنگ دوازده روزه و جنگ رمضان هم گفتهاند و بر روی آن تاکید زیادی داشتهاند. به عنوان مثال رهبر انقلاب، حضرت آیتالله سید مجتبی خامنهای در اولین پیام خودشان پس از انتخاب به عنوان ولی فقیه اعلام کردند: ما از انتقام خون شهداء صرف نظر نخواهیم کرد. انتقامی که در نظر داریم فقط مربوط به شهادت رهبر عظیمالشان انقلاب نیست؛ بلکه هر عضوی از ملت که توسط دشمن شهید میشود، خود موضوع مستقلی برای پرونده انتقام است.
انفعال فردی را به نام مردم فاکتور نکنید!
تکیه بر فشار معیشتی برای توجیه انصراف از پاسخ راهبردی، اهانت آشکار به ملتی است که در طول دههها زیر سختترین تحریمها و توطئهها ایستادند و کرامت خود را حفظ کردند. مردم برای بهبود اوضاع معیشتی و مهار تورم خواستار اصلاح ساختارها و مدیریت قاطع اقتصادی هستند، نه حراج کردن عزت ملی در بازار روزمرگی. اگر برخی مدیران و مشاوران در دفاتر کاری خود احساس خستگی میکنند و تاب ایستادگی در پیچهای حساس تاریخی را ندارند، صادقانه کنارهگیری کنند؛ نه آنکه ضعف و بیصبری شخصی خود را در قالب واقعگرایی بستهبندی کرده و به کل جامعه نسبت دهند.
خون رهبر شهید انقلاب، سنگر امنیت و خط قرمز اقتدار این سرزمین، تکیهگاه بقای ملت است و اجازه داده نخواهد شد این مفاهیم والا در محاسبات نازل و ادبیات سبک ذبح شود. کسانی که ناتوان از فهم عمق معادلات قدرت هستند، شایسته نیست در مناصب مشاوره، نسخه انفعال و ذلت برای انقلاب بپیچند. وقت آن رسیده است که مسئولان ارشد، مرز صریح خود را با چنین نگرشهای سخیفی روشن کنند و مانع از شکلگیری انحراف محاسباتی در ارکان تصمیمگیری کشور شوند.
لینک کپی شد
گزارش خطا