منطقه آزاد دوغارون در جایگاه فرماندهی هماهنگ کننده مرز

به گزارش گروه استان‌های خبرگزاری دانشجو تفویض اختیارات ویژه رئیس‌جمهور به استاندار خراسان رضوی و تعیین مدیرعامل سازمان منطقه آزاد دوغارون به‌عنوان «مقام واحد مرزی»، می‌تواند نقطه عطفی در پایان‌دادن به تصمیمات پراکنده و موازی‌کاری‌های اداری و آغاز مدیریت یکپارچه در یکی از مهم‌ترین گذرگاه‌های تجاری کشور باشد.

مرز دوغارون طی هفته‌های اخیر با چالش‌هایی همچون افزایش زمان توقف کامیون‌ها، شکل‌گیری صف‌های طولانی، تعدد تصمیمات اجرایی و ناهماهنگی میان برخی دستگاه‌های مستقر در مرز مواجه بوده است؛ شرایطی که ضرورت بازنگری در شیوه مدیریت و ایجاد یک سازوکار واحد برای تصمیم‌گیری و هماهنگی در این مرز راهبردی را بیش از گذشته نمایان کرد.

در همین راستا، با دستور رئیس‌جمهور و تفویض اختیارات ویژه به غلامحسین مظفری، استاندار خراسان رضوی، مسیر جدیدی برای مدیریت مرز دوغارون ترسیم شده است. بر اساس این تصمیم، مدیرعامل سازمان منطقه آزاد تجاری ـ صنعتی دوغارون به‌عنوان مقام واحد مرزی تعیین شده تا هماهنگی و انسجام بیشتری میان دستگاه‌ها و مجموعه‌های فعال در مرز ایجاد شود.

این تصمیم، در صورت اجرای دقیق و همراهی همه دستگاه‌ها، می‌تواند پایان رویکرد «هر دستگاه، یک تصمیم» در دوغارون باشد؛ به‌گونه‌ای که تصمیمات مرتبط با تردد، تجارت، حمل‌ونقل و خدمات مرزی در چارچوب یک مدیریت هماهنگ و با هدف مشخص کاهش توقف، تسریع فرآیند‌ها و افزایش بهره‌وری مرز دنبال شود.

غلامحسین مظفری، استاندار خراسان رضوی با تأکید بر ضرورت اصلاح فرآیندها، هدف‌گذاری برای رسیدن به «نقطه توقف صفر» را مطرح کرده است؛ هدفی که تحقق آن نیازمند تصمیم‌گیری واحد، همکاری دستگاه‌ها و پرهیز از اقدامات موازی خواهد بود.

• در ادامه حتما بخوانید

  عراق زمان ازسرگیری تبادلات تجاری در گذرگاه مرزی شلمچه با ایران را اعلام کرد

از این منظر، نقش سازمان منطقه آزاد دوغارون صرفاً به مدیریت محدوده منطقه آزاد محدود نمی‌شود؛ بلکه قرار گرفتن مدیرعامل سازمان در جایگاه مقام واحد مرزی، مسئولیت مهم‌تری برای ایجاد هماهنگی میان دستگاه‌های مستقر و کمک به رفع گلوگاه‌های موجود ایجاد می‌کند.

 اکنون مطالبه اصلی فعالان اقتصادی، رانندگان، تجار و مردم منطقه، تبدیل این تصمیم مدیریتی به نتیجه‌ای ملموس در میدان است؛ کاهش صف کامیون‌ها، کوتاه‌شدن زمان توقف، تسریع فرآیند‌های اداری و گمرکی، جلوگیری از تصمیمات متناقض و ایجاد یک مسیر روشن برای فعالیت اقتصادی در دوغارون.

دوغارون تنها یک گذرگاه مرزی نیست؛ این مرز یکی از مهم‌ترین دروازه‌های تجارت ایران با افغانستان و محور اتصال اقتصاد شرق کشور به بازار افغانستان و فراتر از آن است. بنابراین، مدیریت یکپارچه و تصمیم‌گیری هماهنگ در این نقطه می‌تواند مستقیماً بر سرعت، هزینه و جذابیت تجارت منطقه‌ای اثرگذار باشد.

تصمیم جدید اکنون یک فرصت مهم در اختیار مدیریت منطقه آزاد دوغارون قرار داده است؛ فرصتی برای آنکه با استفاده از ظرفیت «مقام واحد مرزی»، مدیریت جزیره‌ای جای خود را به مدیریت یکپارچه، پاسخگو و نتیجه‌محور بدهد.