یادداشت|
سلامت روان میناب در سایه بحران/ضرورت حضور روانشناسان در متن جامعه
در سایه پیامدهای روانی و اجتماعی بحران و جنگ اخیر نیاز به خدمات سلامت روان در میناب بیش از گذشته احساس میشود، با این حال کمبود نیروی متخصص و محدودیت دسترسی به خدمات روانشناختی ضرورت تقویت مراکز بهداشتی و حضور فعالتر روانشناسان و کارشناسان سلامت روان در متن جامعه را به یک مطالبه عمومی تبدیل کرده است.
به گزارش خبرنگار گروه استانهای خبرگزاری دانشجو، در شرایطی که پیامدهای روانی و اجتماعی بحرانها و جنگ اخیر میتواند بر زندگی اقشار مختلف جامعه اثر بگذارد، توجه به سلامت روان بیش از گذشته به یک ضرورت تبدیل شده است؛ ضرورتی که در شهرستان میناب، با توجه به نیاز موجود و ضرورت تقویت نیروی متخصص، باید جدیتر از گذشته دنبال شود.
سلامت روان بخشی جداییناپذیر از سلامت عمومی جامعه است و دسترسی بهموقع مردم به روانشناس و کارشناسان سلامت روان میتواند نقش مهمی در پیشگیری از آسیبهای فردی و اجتماعی داشته باشد.
با این حال یکی از مطالبات مطرحشده در میناب تقویت نیروی انسانی در حوزه سلامت روان و افزایش تعداد روانشناسان و کارشناسان این حوزه در مراکز بهداشتی است.
در شرایط فعلی این پرسش نیز مطرح است که آیا تعداد نیروهای متخصص فعال در حوزه سلامت روان متناسب با جمعیت و نیاز شهرستان است و آیا مراکز موجود از جمله مرکز سراج از ظرفیت نیروی انسانی کافی و بومی برای ارائه خدمات برخوردار هستند یا نیاز به تقویت دارند؟.
مردم نباید برای دریافت خدمات سلامت روان دنبال متخصص بدوند
موضوع تنها به افزایش تعداد نیرو محدود نمیشود، یکی از مهمترین مطالبات عمومی مردم میناب تغییر رویکرد در نحوه ارائه خدمات سلامت روان است؛ خدمات روانشناختی نباید صرفاً به حضور مردم در مراکز و مراجعه آنها به اتاقهای مشاوره محدود شود.
در شرایطی که بسیاری از افراد ممکن است به دلایل مختلف از مراجعه به مراکز تخصصی خودداری کنند یا حتی از نیاز خود به دریافت کمک روانشناختی آگاه نباشند، لازم است کارشناسان سلامت روان حضور فعالتری در بطن جامعه داشته باشند.
به بیان سادهتر مردم نباید دنبال روانشناس و مشاور نباشند بلکه تا حد امکان خدمات سلامت روان باید به سمت مردم حرکت کند.
حضور میدانی کارشناسان، ارائه آموزشهای عمومی، شناسایی زودهنگام آسیبهای روانی، مشاوره در سطح جامعه و توجه ویژه به خانوادهها و گروههای آسیبپذیر میتواند بخشی از این رویکرد باشد.
پیامدهای بحران؛ ضرورت حضور فعالتر متخصصان
جنگ و بحران تنها آثار اقتصادی و مادی به جا نمیگذارند؛ اضطراب، نگرانی، ترس، سوگ، فشارهای روانی و اختلال در روند عادی زندگی میتواند از پیامدهای چنین شرایطی باشد و برخی آثار آن حتی پس از پایان بحران نیز ادامه پیدا کند.
به همین دلیل دوره پس از بحران نیز نیازمند توجه جدی به سلامت روان است، نظام سلامت باید بتواند در کنار ارائه خدمات درمانی ظرفیتهای لازم برای حمایت روانشناختی و پیشگیری از آسیبهای اجتماعی را نیز فراهم کند.
در چنین شرایطی تقویت مراکز سلامت روان در میناب و افزایش حضور کارشناسان در سطح جامعه دیگر صرفاً یک موضوع اداری نیست بلکه مستقیماً با آرامش و سلامت خانوادهها ارتباط دارد.
دانشگاه علوم پزشکی؛ پاسخ به یک مطالبه عمومی
در این میان یکی از مطالبات مشخص مردم شفافسازی وضعیت نیروی انسانی حوزه سلامت روان در میناب است؛ انتظار میرود دانشگاه علوم پزشکی، دانشکده و مرکز بهداشت شهرستان ضمن تشریح وضعیت موجود اعلام کنند طی سالهای اخیر چه میزان جذب نیرو در حوزه سلامت روان انجام شده، نیروهای جذبشده در چه مراکزی مشغول به فعالیت هستند و آیا تعداد نیروهای موجود با نیاز جمعیتی شهرستان تناسب دارد یا خیر.
همچنین انتظار میرود مسئولان درباره برنامه خود برای جذب نیروی جدید، تقویت مراکز موجود و گسترش خدمات سلامت روان در سطح جامعه توضیح دهند.
طرح این پرسشها به معنای متهم کردن مدیران یا کارکنان حوزه سلامت نیست؛ بلکه بخشی از مطالبهگری عمومی و حق مردم برای آگاهی از وضعیت خدماتی است که مستقیماً با سلامت آنها ارتباط دارد.
مطالبه مردم؛ نیروی بیشتر و خدمات در دسترستر
امروز مطالبه مردم میناب تنها این نیست که چند نیروی جدید به مجموعه بهداشت اضافه شود بلکه خواسته اصلی دسترسی آسانتر، سریعتر و عادلانهتر به خدمات سلامت روان است.
مردم انتظار دارند روانشناسان و کارشناسان سلامت روان حضور فعالتری در جامعه داشته باشند، خدمات مشاورهای فقط به داخل مراکز محدود نشود و متخصصان برای آموزش، پیشگیری و شناسایی آسیبها، بیشتر در میان مردم حضور پیدا کنند.
در واقع فلسفه خدمات سلامت روان باید به سمتی حرکت کند که مردم برای پیدا کردن خدمات سرگردان نباشند و خدمات تخصصی متناسب با نیاز به میان مردم برسد.
لینک کپی شد
گزارش خطا
اخبار مرتبط
