وقتی جنبش وال استریت ارتش آمریکا را زمین‌گیر مي‌كند

گروه بين الملل «خبرگزاری دانشجو»، محمد میر؛ دردسر امروز آمریکا نشات گرفته از سال 2001 است؛ زمانی که برای افزایش تولید، سرمایه گذاری و خارج کردن پول از بانک به سمت سرمایه گذاری در تالارهای بورس، سیاست کاهش نرخ بهره بانکی را به اجرا درآوردند تا با افزایش میزان وام به مردم و سپس هدایت آن به سمت سرمایه گذاری در بورس شاخص های بورس خود را افزایش دهند.

 

با توجه به مشکلاتی که مردم آمریکا در آن زمان درگیر آن بودند و حاکمان سرمایه دار به آن توجهی نداشتند (از جمله مشکل مسکن) این سیاست نتوانست به طور کامل اجرایی شود و مردم به جای سرمایه گذاری در بورس، پول خود را برای ساخت یا خرید خانه صرف کردند.

 

این حرکت موجب افزایش حجم نقدینگی و گردش پول در سطح جامعه شد و نهایتاً منجر به بی ارزش شدن دلار آمریکا در سطح بازار گردید که دلیل اصلی آن نیز کاهش نرخ بهره بانکی بود.

 

کاهش نرخ بهره باعث افزایش دریافت وام از بانک های آمریکا شد و پس از ورود حجم زیاد پول به جیب مردم، زمینه برای بالا رفتن سطح قیمت ها فراهم شد و همین امر منجر به افزایش تورم در این کشور شد و دولت مردان برای کاستن از تورم موجود اقدام به بالا بردن دوباره نرخ بهره بانکی نمودند.

 

در سال 2006 دولت آمریکا تصمیم گرفت برای مقابله با تورم، علاوه بر افزایش نرخ بهره تسهیلات بانکی فعلی، در میزان نرخ بهره وام هایی که طیف های مختلف مردم در سال های گذشته با نرخ بهره کم گرفته و در حال باز پرداخت آن بودند تجدید نظر شود؛ که این امر به دلیل بالا رفتن میزان بدهی مردم به بانک زمینه ساز آغاز بدهکاری مردم به بانک ها شد.

 

به دلیل عدم توان پرداخت وام از سوی مردم، بانک ها اقدام به مصادره خانه های آنها كردند و برای جبران ضرر خود خانه های مصادره شده را به فروش گذاشتند و همین امر منجر به اضافه عرضه مسکن در آمریکا شد و قیمت مسکن رو به کاهش گذاشت.

 

در این حین به دلیل عدم برگشت پول به بانک ها بسیاری از بانک های آمریکا ورشکسته شدند. زیاده طلبی سیاست مداران آمریکایی که فکری جز نظام سرمایه داری و افزایش سرمایه در سر ندارند، با هدف افزایش شاخص های بورس آمریکا در جهان صورت گرفت و منجر به ضربه شدیدی به مردم آمریکا بخصوص طبقه ضعیف و کم درآمد شد.

 

مردم آمریکا در آرزوی صاحب خانه شدن به کارتن خوابی رسیدند و کسانی که به وجود آورنده این نابسامانی و بدبختی برای مردم بودند، در خانه های مدرن خود بازهم به فکر افزایش شاخص های بورس به نفع خود هستند. به دلیل متزلزل شدن نظام بانکی و افزایش تورم در آمریکا، برخی از مراکز اصلی مالی و اقتصادی اقدام به کاهش و اخراج نیروهای خود کرده و مراکز کوچک اقتصادی نیز به طبع غیرفعال شدند.

 

با توجه به عدم درآمد، بیکاری، کاهش شدید درآمد و مصادره خانه ها، هر روز بر آمار خیابان خواب های آمریکا افزوده می شود؛ اما چرا کشورهای اروپایی که خود را در جهان از حیث توان اقتصادی قدرتمند می دانند؛ دچار مشکلات اقتصادی شدند؟ آیا آنها هم سیاست غلطی را اعمال کرده بودند؟ خیر، آنها هم قربانی زیاده طلبی نظام سرمایه داری آمریکا شدند و این نشان از وابستگی و همراهی این کشورها به نظام سرمایه داری آمریکاست.

 

کشورهایی که بی شک باید از خود در تمام موارد استقلال داشته باشند؛ اما این چنین نیست. امروز با ایجاد تزلزل در سیستم سرمایه ای آمریکا و با توجه به ضعف کشورهای اروپایی در مقابله با بحران ها شاهد بلند شدن صدای مردم دراین مناطق هستیم و نیز شاهدیم که در سرتاسر جهان بلوایی به پا خواسته که عامل آن سرمایه داران آمریکایی هستند. با وجود اینکه سردمداران آمریکایی می دانند که سیاست های غلط آنها مردم را به وال استریت کشانده است.

 

آنها اقدام به سرکوب مردم به بهانه سد معبر می کنند؛ مردمی که پس از سال 2001 برای صاحب خانه شدن به وام های نظام سرمایه داری دل بستند؛ امروز جوابشان چماق، و خانه آنها زندان های آمریکا خواهد بود.

 

البته باید از این اوضاع خوشحال بود؛ چرا که پس از سال 2001 زمانی که دل سرمایه داران آمریکایی به پشتوانه پول وام های مردم که وارد بورس آنها می شد به آینده اقتصادی و مالی و شاخص های بورسشان خوش بود؛ با پول مردم اقدام به لشکرکشی به عراق و افغانستان کردند و اکنون که با این بحران مالی مواجهند.

 

اینبار اگر هم بخواهند با توجه به کمبود بودجه مالی دولتشان نمی توانند به کشوری تجاوز کنند. مطمئنا در چنین شرایطی همین جوانان ساکن در خیابان وال استریت مقابلشان قد علم می کنند و باید گفت که امروز ملت آمریکا آگاه شده است و آمریکا باید فکری برای سربازان و نیروهای نظامی بی کارش داشته باشد.