يك روان شناس: پسران در مقطع كارشناسي آمادگي ازدواج ندارند

دكتر علي اسماعيلي در گفت‌وگو با خبرنگار اجتماعي «خبرگزاري دانشجو»، اظهار داشت: اگرچه دوران دانشجويي زمان مناسبي براي شناخت دختر و پسر با يكديگر است اما اين شناخت به دليل محدود شدن به دو طرف شناخت كاملي نيست.

 

وي با اشاره به وجود وابستگي هاي عميق خانوادگي در جوانان ايراني گفت: در ازدواج هاي دانشجويي تنها خود فرد شناخته مي شود و معمولا خانواده فراموش مي گردد؛ چون خانواده ها هنوز هم در جامعه ايراني نقش مهمي در ازدواج جوانان دارند، شروع زندگي بدون توافق آنها زندگي زوجين را دچار مشكل مي كند.
 

اين استاد روان شناس با بيان اينكه در برخي ازدواج هاي دانشجويي هيچ تناسبي بين خانواده هاي طرفين وجود ندارد، گفت: در اغلب اين روابط به خاطر تفاوت در فرهنگ هاي خانوادگي مشكلات زيادي براي جوانان ايجاد مي شود.
 

اسماعيلي همچنين گفت: ممكن است  زوج دانشجو از نظر فرهنگي و نگرشي شبيه هم شوند ولي خانواده هاي آنها كه در شهرستان زندگي مي كنند حتي در ساده ترين مسائل مانند برگزاري مراسم و داشتن زبان و لهجه مشترك با هم تناسبي ندارند.
 

وي در ادامه بيان داشت: در دوران دانشجويي معمولا پسران از توانايي مالي كافي براي شروع يك زندگي برخوردار نيستند و فقط بروز پديده عشق و هيجان در آنها منجر به ازدواج مي شود.

عضو هيئت علمي دانشگاه علامه طباطبايي عدم وجود حداقل هاي مادي براي شروع زندگي را يكي از مشكلات ازدواج دانشجويي دانست و افزود: برخي افراد حداقل ها و كمبودهاي مادي زندگي دانشجويي را به طور هيجاني مي پذيرند ولي وقتي وارد زندگي مي شوند توقعات واقعي خود را بروز مي دهند.

 

اسماعيلي در ادامه بيان داشت: متاسفانه در بسياري از ازدواج هاي دانشجويي افراد در يك رابطه هيجاني به ازدواج روي مي آورند و بعدها با فروكش هيجان ها دچار شكست مي شوند.

 

وي با اشاره به وجود بحران نگرشي در جامعه ايراني گفت: از يك سو  معيارهاي بسيار سخت گيرانه اي براي ازدواج مطرح مي كنيم و از سوي ديگر حداقل ها را هم براي زندگي فراهم نمي كنيم.

 

اين استاد روان شناس در ادامه تاكيد كرد: پسران بخصوص در دوره كارشناسي از پختگي لازم براي شروع يك زندگي برخوردار نيستند در حاليكه دختران به دليل اينكه مسئوليت تامين معاش خانواده را برعهده ندارند از موقعيت مناسب تري براي ازدواج در دوره كارشناسي برخوردارند.