«كربلايي شدن» از عرفه تا عاشورا ...

گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو» - حجت الاسلام اندرزيان؛  روز عرفه را که روز عرفان و معرفت و وصال به خداوند است از چند جهت باید مورد توجه ، مداقه و بررسی قرار دهیم.

 

1- دهه نخست ذیحجه از یک جهت دهه تکمیل کننده آن چهل روزی است که در قرآن کریم از زبان حضرت موسی اینگونه نقل شده است که «و واعدنا موسی ثلاثین لیله و اتممناه ...»

 

بعد از سی روز یا سی شب عبادت  حضرت موسی (ع)، ده شب یا روز دیگر هم به آن اضافه شد که 40 شبانه روز به عبادت الهی پرداخت. که  گفته اند این چهل روز  سی روز از ماه ذیقعده و ده روز از ماه ذیحجه بود.

 

از طرفی  هم حدیث معروفی  داریم که هر کس چهل روز خودش را برای خدا خالص کند، چشمه های حکمت از قلب به زبانش جاری می شود  (من اخلص الله اربعین صباحا جرت  ینابیع الحکمه من قلبه علی لسانه )

 

روز عرفه در اوج این چهل روز و با تاسی به سالار شهیدان و با دعای پر مزامین و پر مغز و عالی مقام عرفه که یک دوره خداشناسی، انسان شناسی و هستی شناسی است قرار دارد.

 

اگر گفته اند که خود شناسی مقدمه خدا شناسی است، در این دعا از لحظه ای که شروع می شود و ارتباطی که بین آیات آفاقی و انفسی، خصوصا آیات انفسی بالاخص درباره جسم و روح انسان برقرار می شود  و آگاهی بخشی  امام حسین (ع) درباره  اجزای بدن  و روح انسان و تربیت الهی، هم خود شناسی است و هم خدا شناسی.

 

و در حقیقت دعای عرفه برای کسانی که سالک الی الله هستند، در روز عرفه نسیمی است که از طرف خداوند وزیده و فرصتی استثنایی است به شرطی که   به عنوان دعا تلقی شود و دعا با تضرع  و دقت خوانده شود.

 

2 - از طرف دیگر، روز عرفه، برای کسانی که می خواهند در محرم و صفر حسینی، عاشورایی و کربلایی شوند، شروعی بسیار با معرفت خواهد بود و از عصر روز عرفه با دعای عرفه خودش را به امام حسین (ع) نزدیک کند.

 

یعنی اگر در ماه محرم و صفر  بنا هست کسی با معرفت به امام برسد یعنی امام شناسی پیدا کند از روز عرفه باید شروع کند.  

      

اگر قرار هست آنجا ارتباطی برقرا شود از اینجا باید این ارتباط را برقرار کند

 

3- طبق حدیث دو قطره نزد خدا محبوب است یکی قطره اشک است و دیگری قطره خون، در روز عرفه قطره اشک بود و در روز عاشورا قطره خون ؛و این دو به هم پیوند می خورند.

 

یعنی اگر کسی بخواهد در مکتب امام حسین (ع) و دانشگاه عاشورا تربیت شود، هم باید اهل دعا و معرفت و عرفان و اشک باشد و هم  اهل جهاد و جنگ و ایثار و شهادت.

 

4 –ما هم در جهاد اکبریم هم در جهاد اصغر هم در جهاد اوسطیم و هم در جهاد کبیر.

مخصوصا جهاد اکبر که در روزگار ما خیلی مهم است.

 

روز عرفه برای کسانی که اهل  معرفت باشند روز جهاد اکبر است یعنی اگر کسی بخواهد عاشورایی ایجاد کند و آماده جان فشانی و ایثار شود باید در مثل روز عرفه به آن مقام و معرفت برسد.

 

اول جهاد اکبر، خودسازی و تزکیه نفس کند و  در آن راه از هرگونه آلودگی غبار روبی و لایه روبی کند تا وقتی که مصفی و مجتبای الهی شد تا در روز عاشورا و امثال روز عاشورا  پذیرفته شود.

 

از پیام های دیگر روز عرفه و دعای سراسر معرفت آمیز امروز  این است که طبق بعضی از بیانات امام حسین (ع) انسان فانی فی الله می شود ، آنگونه که می فرماید: خدایا اگر علم من جهل است، چگونه جهل من در مقابل خدا جهل نباشد؟ اگر غنای من فقر است چگونه  فقر من فقر نباشد؟ تا آنجایی که می فرماید: هر کس خدا را نبیند کور است.

 

بنابراین از هر جهت که به روز عرفه و دعای عرفه، این گنجینه الهی و این قرآن صاعد نگاه کنیم  آنچنان آماده پذیرش دلهای پاک و صاحب وصال هست که هر کس از این فرصت استثنایی استفاده کند ، قطعا به مقصد می رسد.

 

فرصت ها می گذرد و ما باید خود را طبق حدیثی که فرمود: در ایام و روزگار شما نفحاتی هست، این دعا و این روز نفحه و نسیم و بستر وصال است.

 

باید خود را به این جایگاه برسانیم تا خدای سبحان هم از ما دستگیری کند و راه نجات را هم از مکتب امام حسین، عرفان و عرفه و معرفت یاد بگیریم.

 

آنگونه که ایشان در روز عرفه به سمت کربلا آمد و قربانی هایش را در کربلا قربانی کرد، ما باید نفس را در جلو عقل قربانی کنیم و عقل را حاکم کنیم تا بتوانبم به این حدیث شریف عمل کنیم که «انی تارک فیکم الثقلین، کتاب الله و....» و در راه قرآن و اهل بیت همیشه ثابت قدم بوده و  گام های استواری برداریم.