عدم مشارکت فعال؛ رمز آشوب جريان فتنه در انتخابات

گروه سياسي «خبرگزاري دانشجو»، سعيد درويشي؛ بعد از وقوع جریانات سال 88 چندین موضوع برای کارشناسان داخلی و خارجی هویدا شد. اول اینکه تمامی این اتفاقات با برنامه ریزی قبلی بوده و وقوع چندین کودتای مخملی در منطقه قفقاز از ابتدای سال 2000 میلادی بدین سو همگی تمرینی برای اجرای بهتر در ایران بوده است.

 

تمرینی که یک بازی دو سر برد برای آمریکا بود.از یک سو بعد از فروپاشاندن شوروی حلقه بر روسیه جوان و سهم خواه تنگتر می شد و جا پای آمریكا در منطقه وسیعتر و از سویی دیگر با عیب یابی های مستمر احتمال موفقیت آن در ایران بیشتر می شد.

 

البته زمینه های این کودتا پیشتر، بعد از پایان دفاع مقدس و با تربیت دو نسل از افراد روشنفکر نمای وابسته در عرصه های مختلف جامعه آماده شده بود. دو عامل مهم داخلی نیز به این امور شتاب بیشتری داد اول غافل گیری مراکز امنیتی و انتظامی در مواجهه با این رویداد بی سابقه بالاخص بعد از غائله کوی دانشگاه و دوم رفتار پریشانگونه عقلای سیاست قوم.

 

ایفای نقش مدیریت به بهترین وجه از سوی رهبری و همراهی مردم این مسئله را به دشمنان تفهیم کرد که تا زمانیکه قاطبه مردم با نقشه های استعماری آمریکا همراهی نکنند هیچ اتفاقی در داخل به نفع آنها رخ نخواهد داد. هم زمانی حماسه 9 دی و شروع بیداری ها در منطقه باعث وقوع یک سردرگمی عمیق در مراکز تصمیم سازی غرب شد و نفوذ آرمانی و فکری نظام در آن کشورها همگی این مطلب را برای غرب تکرار می کرد تا زمانی که نظام توانایی کنترل امور داخلی را داشته باشد عملا امکان ضربه زدن به ایران در سطح بین المللی وجود ندارد.

 

بنابراین امریکا دوباره به فکر استفاده از نیروهای داخل نظام افتاد و باتوجه به اینکه جریان اصلاحات با ریزش شدید بدنه اجتماعی در داخل مواجه شده بود و اپوزیسیون خارج هم بیشتر شبیه به مجمع دیوانگان بود تا شورای ملی مبارزه، بهترین گزینه جریان انحرافی بود که متاسفانه باعث وقوع اتفاقات ناگواری در داخل کشور شد.

 

البته این نقطه امید استعمار هم با سخنرانی کوبنده رهبری در نماز جمعه و پافشاری ایشان بر دفاع از اصول تغییر ناپذیر نظام به یاس تبدیل شد. این تجارب تلخ برای آمریکا اثبات کرد که تا زمانی که مردم پشت سر انقلاب حرکت می کنند تمامی نقشه های آنان با شکست مواجه خواهد شد.

 

بنابراین غرب برای به هرج و مرج کشاندن امور داخلی ایران درصدد اجرای کودتای نرمی دیگر برآمد اما این بار با شکل و فرم جدیدی است. کودتایی که در آستانه انتخابات مجلس با حرکت های موذیانه برخی چهره های اصلاح طلبی و تاکید آنها مبنی بر استراتژی مسخره عدم مشارکت فعال!!! شروع شده است.

 

اتفاقات بعد از انتخابات مجلس دومای روسیه این موضوع را به مسئولان کشوری گوشزد می کند که این کودتا برخلاف مدل های قبلی از پایتخت شروع نخواهد شد بلکه شهرهای کوچک و متوسط را درگیر خود خواهد کرد که عوامل زیر نیز به گسترش این امر کمک شایانی خواهند کرد:

 

1)عدم مواجهه مسئولان این مناطق با شرایط حاد سیاسی و اجتماعی از انقلاب تا کنون

 

2)وجود قومیت های مختلف و متکثر در این مراکز که امکان تبدیل آن به یک تهدید قومیتی را مستعد کرده است.

 

نباید فراموش کرد که همه این نقشه ها در سه هدف زیر خلاصه می شود:

 

1)مشغول کردن نظام به مشکلات داخلی و کاستن از هژمونی ایران در منطقه و در نتیجه مصادره انقلاب به نفع خود.

 

2)احیای دوباره جریان فتنه با توجه به پشتوانه مخفی آنها در بعضی مناطق حساس کشور

 

3)غافل کردن نظام از جریان انحرافی که در ظاهر با آمریکا مخالف هستند و در باطن نوکری بهتر از اصلاح طلبان برای غربی و اندیشه های اومانیستی غرب می باشند.

 

برملا شدن قدرت تاثیرگذاری فکری نظام جمهوری اسلامی و تفکر اسلام انقلابی در منطقه و حضور درخشان ایران در عرصه بین المللی باعث شده که غرب این بار با تمامی استعداد خود در منطقه رو در روی ایران قرار بگیرد و حوادثی مثل سوریه و ماجرای مضحک ترور سفیر حکومت دیکتاتور عربستان در آمریکا را علم کند تا رهبری منطقه را در دست بگیرد.

 

بنابراین انتخابات اسفند ماه عرصه رویارویی تمام عیار ایران و آمریکا خواهد بود.