بررسي تحليلي شيوه‌هاي جنگ نرم

گروه سياسي «خبرگزاري دانشجو»، سید ابراهیم یوسفی؛ در بررسي جنگ نرم،‌از منظر خاص یا همان تئوری آکادمیک، «جوزف نای» اولین کسی است که آن را به صورت علمی و تحت عنوان «قدرت نرم» مطرح کرد.

جنگ نرم سلطه كامل و همه جانبه در ابعاد سه گانه حكومت، اقتصاد و فرهنگ است كه از طريق استحاله الگوهاي رفتاري در اين حوزه‌ها و جايگزيني الگوهاي رفتاري مهاجم محقق مي‌شود.

به گفته رهبر معظم انقلاب حضرت آیت الله العظمی خامنه‌ای «جنگ نرم، یک تهاجم فرهنگی، یک شبیخون، غارت و قتل عام فرهنگی است.» (دیدار با فرماندهان گردان‌های عاشورای نیروی مقاومت بسیج؛ 22 تیر 1371).

از دیدگاه و منظرهای مختلف می توان جنگ نرم را بررسی كرد. با در نظر گرفتن ملاک های ترکیبی مهمترین اهداف جنگ نرم عبارتند از؛

 1- استحاله فرهنگي در جهت تأثيرگذاري شديد بر افكار عمومي جامعه مورد هدف با ابزار خبر و اطلاع رساني هدفمند و كنترل شده كه نظام سلطه همواره از اين روش براي پيشبرد اهداف خود سود جسته است.

2- استحاله سياسي به منظور ناكارآمد جلوه دادن نظام مورد هدف و تخريب و سياه نمايي اركان آن نظام.

3- ايجاد رعب و وحشت از مسائلي همچون فقر، جنگ يا قدرت خارجي سركوبگر و پس از آن دعوت به تسليم از راه پخش شايعات و دامن زدن به آن براي ايجاد جو بي اعتمادي و ناامني رواني.

4- اختلاف افكني در صفوف مردم و برانگيختن اختلاف ميان مقام هاي نظامي و سياسي كشور مورد نظر در راستاي تجزيه سياسي كشور.

5- ترويج روحيه ياس و نااميدي به جاي نشاط اجتماعي و احساس بالندگي از پيشرفت هاي كشور.

6- بي تفاوت كردن نسل جوان به مسائل مهم كشور.

7- كاهش روحيه و كارآيي در ميان نظاميان و ايجاد اختلاف ميان شاخه هاي مختلف نظامي و امنيتي.

8- ايجاد اختلاف در سامانه هاي كنترلي و ارتباطي كشور هدف.

9- تبليغات سياه (با هدف براندازي و آشوب) به وسيله شايعه پراكني، پخش تصاوير مستهجن، جوسازي از راه پخش شب نامه ها و ...

10- تقويت نارضايتي هاي ملت به دليل مسائل مذهبي، قومي، سياسي و اجتماعي نسبت به دولت خود؛ به طوري كه در مواقع حساس اين نارضايتي ها زمينه تجزيه كشور را فراهم كند.

11- تلاش براي بحراني و حاد نشان دادن اوضاع كشور از راه ارائه اخبار نادرست و نيز تحليل هاي نادرست و اغراق آميز. 

غرب در جنگ نرم خود علیه ایران افزون بر روش‌های پیش گفته از روش‌های متعدد دیگری نیز استفاده می‌کند. برخی از آن روش‌ها عبارت است از تأثیرگذاری بر نخبگان، افزایش مطالبات دانشجویان، برجسته‌سازی کاستی‌های اجتماعی، اقتصادی، ایجاد انشقاق مذهبی، برجسته‌سازی فعالیت گروه‌های اپوزیسیون، حمایت از مخالفان نظام با عنوان پروژة ترویج دمکراسی، هنجارشکنی‌های اجتماعی (نظیر روابط پسر و دختر پیش از ازدواج )، برجسته‌سازی گسست نسلی، ترغیب فرار مغزها و انتساب آن به نارضایتی سیاسی آنان، تلاش برای شکل‌گیری اجماع جهانی علیه ایران و سیاه‌نمایی آینده کشور ( نک الیاسی،1388).

به جرات می توان گفت که در دو دهه اخیر هیچ کس به اندازه رهبر فرزانه انقلاب با بینش و بصیرت بسیار عمیق و عالمانه خود به تفسیر و تحلیل ابعاد مختلف جنگ نرم و اهداف، شیوه ها، راهکارهای نظری و عملی مقابله و خنثی سازی آن اهتمام نداشته است. در محوریابی و بررسی‌های به عمل آمده در فرمایشات مقام معظم رهبری راجع به شیوه ها و روش های جنگ نرم بر ابعاد زیر تأکید شده است:

- فریب با استفاده از ساده‌لوحی و هوی و هوس (دیدار با دانش‌آموزان در آستانه سیزده آبان 12 آبان 1388).
- زیر سؤال بردن تفکر سیاسی اسلام (دیدار با اعضای عالی شورای انقلاب فرهنگی؛ 19 آذر 1371).
- کشاندن نسل جوان جامعه به ابتذال و فساد اخلاقی (دیدار با اعضای عالی شورای انقلاب فرهنگی، 19 آذر 1371).
-منصرف کردن جوان‌های مؤمن از پایبندی‌های متعصبانه به ایمان (دیدار با وزیر و مدیران کل وزارت آموزش و پرورش؛ 
-  بزرگ‌نمایی از توانمندی‌های غرب (دیدار با فرماندهان نیروی مقاومت بسیج؛ 30 آبان 1372).
- کشتن فروغ و امید در دل‌ها (دیدار با مردم؛ 15 شعبان 1375).
- تئوری‌سازی براساس اندیشة فرهنگی غرب (دیدار با وزیر و معاونان وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی؛ 31 اردیبهشت 1378).
- تحقیر جریان ادب، هنر و فرهنگ انقلابی در ایران (دیدار با وزیر، معاونان، مشاوران و مدیران کل وزارت آموزش و پرورش؛
- انزوای عناصر فرهنگی، ادیب و هنرمند (دیدار با وزیر، معاونان، مشاوران و مدیران کل وزارت آموزش و پرورش؛ 21 مرداد
- القای رویگردانی ملت و دولت ایران از اهداف انقلابی (پیام رهبری به حجاج بیت‌الله الحرام؛ 23 اسفند 1378).
- سست کردن همت جوانان در داخل کشور (پیام رهبری به حجاج بیت‌الله الحرام؛ 23 اسفند 1378).
- ناامید کردن شیفتگان حاکمیت اسلام در سراسر جهان (پیام رهبری به حجاج بیت‌الله الحرام؛ 23 اسفند 1378).
- ارائه تصویر تاریکی از آینده کشور و ناامید کردن مردم (بیانات رهبری در خطبه‌های نماز جمعه تهران؛ 23 اردیبهشت

- ایجاد بدبینی و شکاف بین مردم و دولت‌مردان (بیانات رهبری در خطبه‌های نماز جمعه تهران؛ 23 اردیبهشت 1379).
- تیره و تار و مبهم نشان دادن افق آینده برای جوانان (دیدار با مدیران و کارکنان صدا و سیما؛ 28 اردیبهشت 1382).
- ایجاد تشنج، اغتشاش و ناامنی در جامعه (دیدار با جمعی از طلاب و روحانیون؛ 22 آذر 1388).
- ایجاد اختلافات مذهبی در بین مسلمانان (دیدار با جمعی از طلاب و روحانیون؛ 22 آذر 1388).
- بهره‌گیری از محیط فتنه‌آلود (دیدار با جمعی از طلاب و روحانیون؛ 22 آذر 1388).
- ایجاد تردید در مسئولان نسبت به حقایق روشن (دیدار با جمعی از طلاب و روحانیون؛ 22 آذر 1388).
- ایجاد اختلافات بین ملت ایران و ملت ایران با مسلمانان دیگر (دیدار با اجتماع بزرگ زائران و مجاوران حرم مطهر رضوی؛ 
- شایعه‌سازی و شایعه‌پراکنی نسبت به مسئولین (دیدار با دانش‌آموزان در آستانه سیزده آبان؛ 12 آبان 1388).
- از کار انداختن پویایی افراد نخبه، مبتکر، جوان و با نشاط جامعه (دیدار با اعضای مجلس خبرگان رهبری؛ 2 مهر 1388).
- ایجاد غفلت نسبت به تهاجم فرهنگی دشمن (دیدار با مسئولان و کارگزاران نظام؛ 14 آذر 1369).
- انکار تهاجم فرهنگی و نادیده گرفتن آن (دیدار با اعضای شورای انقلاب فرهنگی؛ 20 آذر 1370).
- استفاده از سلاح عملیات روانی (پیام رهبری به حجاج بیت‌الله الحرام؛ 12 اسفند 1379).
- صدها سایت اصلی و هزاران سایت فرعی در اینترنت (دیدار با اعضای مجلس خبرگان رهبری؛ 27 بهمن 1379).
- دروغ‌سازی و شایعه‌پراکنی با ابزارهای پیشرفته ارتباطی (دیدار با جمع زیادی از بسیجیان کشور؛ 04 آذر 1388).
- بهره‌گیری از سلاح تبلیغات و ارتباطات رسانه‌ای (دیدار با اعضای مجلس خبرگان رهبری؛ 2 مهر 1388).
- بهره‌گیری از هالیوود و قدرت اثرگذار هنر در غرب (دیدار با جمعی از نخبگان علمی کشور؛ 06 آبان 1388).
- انتشار لحظه به لحظة اخبار ضد نظام (دیدار عمومی با مردم چالوس و بوشهر؛ 15 مهر 1388) (به نقل از نایینی:1388).

همچنین ایشان همواره بر نقش اساسی و بسیار مهم جوانان و نخبگان تحصیل کرده در عرصه جنگ نرم تاکید فراوان داشته اند که این امر در گفته ذیل به بهترین شکل آمده است: «در این جنگ نرم، شما جوان های دانشجو، افسران جوان این جبهه اید. نگفتیم سربازان، چون سرباز فقط منتظر است که به او بگویند پیش، برود جلو، عقب بیا، بیاید عقب، یعنی سرباز هیچگونه از خودش تصمیم گیری و اراده ندارد و باید هر چه فرمانده می گوید، عمل کند. نگفتیم هم فرمانده هانِ طراح قرارگاه ها و یگان های بزرگ، چون آن ها طراحی های کلان را می کنند. افسر جوان تو صحنه است؛ هم به دستور عمل می کنید، هم صحنه را درست می بینید؛ با جسم و جان خود صحنه را می آزمایید. لذا این ها افسران جوانند؛ دانشجو نقشش این است. حقیقتا افسران جوان فکر هم دارند، عمل هم دارند، تو صحنه هم حضور دارند، اوضاع را هم می بینند، در چهارچوب هم کار می کنند.(بیانات مقام معظم رهبری در دیدار با اساتید دانشگاه ها، 8شهریور1388)»