نوع رابطه موجود در صدا و سيما از بالا به پايين و تعليمي است

در ابتداي جلسه دكتر عبدالله گيويان، عضو هيئت علمي دانشكده صدا و سيما در پاسخ به اين سوال كه آيا اساسا صدا و سيما داراي اتاق‌هاي فكري است كه نيازها و هست‌هاي جامعه را بشناسد و براي اين نيازها برنامه ريزي كند، گفت: نظام ارتباطات رسانه‌اي در ايران نوع خاصي از تعامل و شكل خاصي از اعتقادات ديني است كه از يك رسانه عام و فراگير استفاده مي‌كند.

 

وي افزود: اين نوع رابطه از بالا به پايين و تعليمي است و رابطه تعاملي وجود ندارد؛ اما به اين معنا نيست كه اوضاع اجتماع را ناديده مي‌گيرد.

 

عضو هيئت علمي دانشكده صدا و سيما افزود: رابطه بين هست‌ها و بايدها و سازوكارهاي آن بايد به درد تنظيم روابط مورد نظر بخورد؛ اما اينكه چگونه عمل مي‌شود و صدا و سيما تا چه حد موفق بوده است بايد بررسي شود.

 

گيويان گفت: بسياري از مواردي كه درباره كيفيت و جهت‌گيري برنامه مطرح مي‌شود، معمولا در قالبي از بايدها قرار مي‌گيرد و مسئولان صدا و سيما بر اساس هنجارها عمل مي‌كنند تا اينكه به هست ها و نيازهاي جامعه بپردازند.

 

در ادامه جلسه، دكتر پژا ميرفخرايي با تاكيد بر اينكه تلويزيون هميشه اتاق فكر داشته اما خود سازمان بايد تعيين كند كه اين اتاق فكرها چقدر موفقيت آميز بوده است؛ گفت: تلويزيون اتاق فكر دارد و در آن سياست گذاري صورت مي‌گيرد اما در مورد ميزان موفقيت آن جاي بحث وجود دارد.