آب هست اما خبری از آبادانی نیست

گروه اجتماعي «خبرگزاری دانشجو»، سید مقداد هاشمی؛ سالهاست که می شنویم هر کجا آب هست آبادانی نیز هست، اما شاید اینجا تنها جایی است که آب هست اتفاقا آب زیادی هم هست، اما هنوز آبادانی نیست.

 

استان چهارمحال و بختیاری به عنوان بزرگترین منبع تأمین آب کشور با تأمین 11 درصد از آب کشور نقش بسیار مهمی در مسیر پیشرفت و تولید ملی دارد، اما بهره مردم این استان از قرار گیری در مسیر پیشرفت و تولید ملی چقدر است؟

 

این استان به عنوان یکی از محروم­ترین استان­های کشور می­باشد که با توجه به وجود آب بسیار زیاد در این استان که حاصل برف و باران و سرمای بیش از حد زمستان های آن است، هنوز از درد محرومیت رنج می برد.

 

شاید در نگاه اول شغل بیشتر اهالی روستاهای این منطقه کشاورزی و دامپروری به نظر برسد، اما متأسفانه وقتی با زمین­های خشک روستا و جمعیت تقریبا 85 درصدی خانم های روستا مواجه می شویم متوجه عمق فاجعه خواهیم شد.

 

روستایی وجود دارد که در کل 10 یا 12 نفر از آقایان در آن ساکن هستند و بقیه مردان روستا برای تأمین مخارج خانواده به استان­های همجوار برای شغل کارگری می روند.

 

خانم­های روستا از دلتنگی هایشان می­گویند و اینکه شاید هر 3 ماه یک بار می توانند همسران خود را ببینند.

 

دختران روستا از کمبود سایه پدر و برادر هایشان سخن می گویند و در نگاه اول می توان متوجه شد که از نظر روحی این اهالی چقدر دچار مشکل شده­اند.

 

نرگس دختری است که تنها در کوچه­ها قدم می­زند. او مادرش را سال­ها پیش از دست داده است و پدر و برادرش برای کار به استان خوزستان رفته اند. این کودک 9 ساله، 4 ماه است که خبری از پدر و برادرهایش ندارد. وقتی از اهالی روستا سوال می شود که چرا با وجود رودخانه ای به این بزرگی در کنار روستا شما زمین های کشاورزی خود را رونق نمی دهید، جواب می دهند ما مجوز استفاده از این آب را نداریم!

 

وقتی به اهالی پیشنهاد تاسیس یک شیلات را در کنار رودخانه می دهیم و از آنها سوال می کنیم که چرا پیگیر آن نمی شوند در جواب مب گویند: این کار مجوز می خواهد که به ما مجوز تاسیس شیلات را نمی دهند.

 

کودکان روستا دست ما را گرفته اند و به مدرسه می برند، با کمال تعجب می بینیم که نیمی از مدرسه وجود ندارد!!!

 

یکی از اهالی می گوید: در زمستان که رودخانه طغیان می کند و بسیاری از خانه های ما را آب می برد، هیچ کس پیگیر رودخانه سرکش نیست و کسی به خرابی خانه های ما اهمیت نمی دهد، اما زمانی که رودخانه آرام است، همه یادشان می آید که نسبت به آب این رودخانه مسئول هستند.

 

سخن از مشکلات این اهالی زیاد است، اما آیا مسئولین استانی هنوز تصمیمی مبنی بر عملی کردن سخنان مقام معطم رهبری در ابتدای سال نگرفته اند؟

 

برخی از مسئولین استانی که به همراه چندین خبرنگار و دوربین و با جنجال فراوان به یک بقالی سر می زنند و اجناس تاریخ گذشته را بیرون می ریزند و ادعای پیگیری امورات استانی را دارند، اکنون باید پاسخگو باشند که چرا با وجود آب فراوان در این استان، بسیاری از کشاورزان کار کشاورزی را رها کرده و به کارگری می پردازند؟

 

آنها باید بدانند که مردم آگاه استان چهارمحال و بختیاری آنقدر فهیم هستند که انجام کارهای تبلیغاتی را خدمت رسانی تلقی نکنند.