السلام علیک یا ابوتراب

گروه فرهنگی «خبرگزاری دانشجو»، راضیه نظری؛ چنان قرآن ناطقمان را تنها گذاشتند که شد همدم مولایم چاه ، کاش فقط این بود ... ، ای کاش درب مسجد کوفه اجازه ورود مولا به مسجد را نداشت.

 

اول مرد پیروز میدان های رزم، فاتح خیبر و همسر دخت پیغمبر و پدر مولاهایم ، همه اینها چه شد بعد از رسول خدا در بین مردم ؟ غبار چگونه غفلت چگونه بر عقل هایشان احاطه کرد و آنگونه به فراموشی سپردند؟

 

کاش به دعوت دخترش ام کلثوم لبیک گفته بود ، بسی حکمت ها دارد همه این ناملایمات ودردها که بعد از ضربت خوردن مولایم در مسجد کوته فکرانی می گفتند مگر علی نماز هم می خواند!

 

آیا کور بودند و نمی دیدند که شبیه ترین شخص به پیامبر (ص) کسی جز علی نبود، دشمنی شان فقط به جان مولا نبود که، آنها لایق بودنش در کوفه نبودند.

 

کوفه امشب در ماتم سرا /

حسنین و زینبین در اندوه غم پدر/

 

و چاه در ماتم غم از دست دادن دوست /

مسجد کوفه هم مانند مردمش نداشت وفایی /

 

حسنین و اندک یاران می برند تابوت پدر را/

آخر این همه بغض و کینه حتی بعد از شهادت مولا ،چرا؟/

کاش فرق سرم می شد فدای سرت علی جان کاش/ ...