آقای قائم پناه آیا هرگاه دشمن تحریم کرد، باید از پیشرفت اقتصادی دست بکشیم؟

به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، متن بیانیه شورای تبیین مواضع بسیج دانشجویی استان گیلان به شرح ذیل است:

بسم‌الله الرحمن الرحیم

«ما گر ز سر بریده می‌ترسیدیم

در محفل عاشقان نمی‌رقصیدیم»

تاریخ این کشور، تاریخ مردمی است که برای حفظ عزت، استقلال و آینده ایران، هزینه داده‌اند؛ نه اینکه با شنیدن صدای تهدید، از آرمان و حق خود عقب‌نشینی کنند؛ اینجا نه غرب و نه شرق است، اینجا ایران است! ایستادگی و مقاومت، رمز شکست ناپذیری این ملت بزرگ است.

سخنان اخیر آقای قائم‌پناه درباره اینکه «اگر می‌دانستم آمریکا قصد شهادت رهبرمان را دارد، از غنی‌سازی دست می‌کشیدم»، یک اظهار نظر سیاسی ساده نیست که بگوییم صرفا شنیده شود؛ بلکه بیانگر منطقی خطرناک و تحقیرآمیز نسبت به مفهوم مقاومت، استقلال ملی و هزینه‌دادن برای منافع ایران است. اگر قرار بود ملت‌ها با منطق «اگر می‌دانستم، انجام نمی‌دادم» زندگی کنند، هیچ ملتی برای استقلال خود نمی‌ایستاد.

هیچ کشوری صنعت بومی نمی‌ساخت و هیچ نسلی حاضر نمی‌شد برای آینده نسل‌های بعدی هزینه بدهد.

مسئله فقط غنی‌سازی نیست!

مسئله این است که آیا تهدید دشمن باید تعیین کند که ملت ایران چه حقی داشته باشد یا نداشته باشد؟

آیا هرگاه دشمن تهدید به ترور کرد، باید از حق خود عقب بنشینیم؟

آیا هرگاه دشمن تحریم کرد، باید از پیشرفت اقتصادی دست بکشیم؟

آیا هرگاه دشمن از جنگ سخن گفت، باید استقلال خود را معامله کنیم؟

اگر پاسخ این پرسش‌ها "آری" باشد، دیگر چیزی از مفهوم استقلال باقی نمی‌ماند.

مردم ایران فراموش نکرده‌اند که در سال‌های دفاع مقدس، مردانی ایستادند که می‌دانستند ایستادگی هزینه دارد. فراموش نکرده‌اند که بسیاری از بهترین فرزندان این سرزمین می‌دانستند ممکن است بازنگردند، اما رفتند. شهید، کسی نیست که از هزینه بی‌خبر باشد؛ شهید کسی است که هزینه را می‌داند و با این حال، آرمان و وطن را رها نمی‌کند. اگر قرار بود هر ملتی صرفاً به این دلیل که ممکن است دشمن به او آسیب بزند از حق خود دست بکشد، اساساً مفهومی به نام مقاومت شکل نمی‌گرفت. امروز نیز مسئله این نیست که آمریکا چه می‌خواهد؛ مسئله این است که ایران چه می‌خواهد و چه حقی را برای آینده خود محفوظ می‌داند. نسل‌های آینده ایران حق دارند کشوری را تحویل بگیرند که در آن، تصمیم‌های راهبردی با «اگر من بودم» و محاسبه ترس از دشمن گرفته نشود.

آقای قائم‌پناه!

«اگر من بودم» شاید برای تصمیم‌های شخصی شما قابل استفاده باشد؛ اما درباره منافع ملی، استقلال کشور و حقوق نسل‌های آینده، این ادبیات نه شایسته جایگاه مسئول دولتی است و نه در شأن ملتی که ده‌ها هزار شهید برای سربلندی آن تقدیم کرده است. کاش به جای اینکه از «ترس هزینه» سخن گفته شود، از چگونگی پرداخت هزینه برای پیشرفت و آبادانی ایران سخن گفته می‌شد.

کاش به جای آنکه تهدید دشمن را مبنای عقب‌نشینی قرار دهیم، می‌پرسیدیم:

چگونه می‌توانیم ایران را آنقدر قدرتمند، آباد و مستقل کنیم که تهدید دشمن نتواند مسیر آینده‌اش را تعیین کند؟

ما منکر هزینه‌های مقاومت نیستیم؛ اتفاقاً می‌دانیم مقاومت هزینه دارد اما ملتی که حاضر نیست برای استقلال و پیشرفت خود هزینه بدهد، دیر یا زود باید هزینه سنگین‌ترِ وابستگی و تسلیم را بپردازد. قائد شهیدمان و شهدای این ملت به ما آموختند که عزت یک ملت با ترس از قدرت‌های بزرگ حفظ نمی‌شود. ما برای ایران، برای استقلال ایران و برای آینده ایران ایستاده‌ایم؛ نه برای آنکه جنگ‌طلب باشیم، بلکه برای آنکه سرنوشت ایران را دیگران تعیین نکنند. از این رو، سخنان اخیر قائم‌پناه را به‌شدت محکوم می‌کنیم و از مسئولان انتظار داریم درباره مواضعی که می‌تواند روحیه مقاومت و اعتماد ملی را تضعیف کند، شفاف و مسئولانه سخن بگویند. این ملت، ملتی نیست که با اولین تهدید بگوید: «اگر می‌دانستم، عقب می‌کشیدم.» این ملت می‌گوید: اگر می‌دانستیم راه عزت هزینه دارد، باز هم عزت را انتخاب می‌کردیم؛ و اگر بهای استقلال، ایستادگی باشد؛ ایران، هزینه استقلالش را پیش از این هم بار‌ها پرداخته است.

والسلام علی من اتبع الهدی

شورای تبیین مواضع بسیج دانشجویی استان گیلان