در دانشگاه علامه طباطبایی چه خبر است؟ / شورای صنفی دانشجویان یا دورهمی وطن فروشان!
به گزارش خبرنگار دانشگاه خبرگزاری دانشجو،حاشیهها در دانشگاه علامه طباطبایی همچنان ادامه دارد؛ موضوعی که تکرار برخی اقدامات بحثبرانگیز در این دانشگاه، پرسشهایی را درباره نحوه نظارت مسئولان و چگونگی شکلگیری برخی جریانها در فضای دانشگاهی ایجاد کرده است.
بیشتر بخوانید
از جشن شب یلدایی گرفته تا اقدامات عجیب رئیس دانشگاه در تعطیلی هیات عزاداری
جشن هنجارشکن دانشگاه علامه طباطبایی به بهانه شب یلدا
ماجرای لغو هیئت و بیرون کردن دانشجویان از مسجد علامه طباطبایی چه بود؟
در همین راستا، شورای صنفی دانشکده حقوق و علوم سیاسی نیز طی روزهای اخیر با حاشیههایی مواجه شده است. انتخابات شورای صنفی این دانشکده با حدنصاب ۳۲۱ دانشجو برگزار شد و تعدادی از داوطلبان به عضویت این شورا درآمدند.
بر اساس گزارشها و مطالب منتشرشده درباره سوابق برخی منتخبان، ندا علیزاد، حنانه ملکی و صدرا خسروانجم از جمله اعضای منتخب شورای صنفی این دانشکده هستند که ادعاهایی درباره انتشار مطالب توهینآمیز و اظهارات آنان در فضای مجازی و برخی جلسات دانشجویی مطرح شده است.
منتقدان این وضعیت معتقدند حضور افرادی با چنین سوابقی در یک نهاد صنفی دانشجویی، این پرسش را ایجاد میکند که فرآیند بررسی صلاحیت داوطلبان شورای صنفی چگونه انجام میشود و حدود نظارت دانشگاه بر فعالیتهای انتخاباتی و پس از آن چیست.
انتخاباتی که حبیبا آن را تایید کرده
جالبتر اینکه سازمان امور دانشجویان با مدیریت سعید حبیبا تایید کننده انتخابات شورای صنفی در دانشگاههاست و با مدیریت وی این چنین اتفاقاتی در دانشگاهها میافتد، توهین کنندگان به نظام بدون گذشتن از هیچ فیلتری به عنوان داوطلب شورای صنفی معرفی میشوند و بعد از انتخاب توسط مجموعه تحت مدیریت وی تایید میشوند.
حالا این پرسش مطرح می شود که آیا صرفاً دانشجو بودن برای حضور در یک نهاد نمایندگی دانشجویان کافی است یا افرادی که قرار است بهعنوان نماینده دانشجویان فعالیت کنند، باید در چارچوب مقررات دانشگاه و ضوابط مربوط به فعالیتهای دانشجویی نیز قرار داشته باشند؟
این ماجرا اما یک سؤال جدیتر را درباره عملکرد سعید حبیبا، رئیس سازمان امور دانشجویان، مطرح میکند؛ سازمانی که از یک سو در روند تأیید انتخابات شوراهای صنفی نقش دارد و از سوی دیگر، عملکرد کمیتههای انضباطی دانشگاهها نیز زیر نظر آن قرار میگیرد.
پرسش اینجاست که معیار سازمان امور دانشجویان برای نظارت بر فعالیت دانشجویان چیست؟ چرا در برخی موارد، روند تأیید فعالیت صنفی دانشجویان بدون حساسیت لازم پیش میرود، اما در پروندههای انضباطی شاهد برخوردهایی متفاوت هستیم؟
حالا حبیبا باید درباره این دوگانه و نحوه نظارت بر شوراهای صنفی و کمیتههای انضباطی پاسخ روشنی ارائه کند.
از سوی دیگر، شورای صنفی اساساً نهادی برای پیگیری مطالبات و مشکلات صنفی دانشجویان است و تبدیل شدن آن به محلی برای فعالیتهای سیاسی میتواند این نهاد را از کارکرد اصلی خود دور کند.
این موارد در حالی مطرح میشود که پیش از این نیز دانشگاه علامه طباطبایی در برخی موضوعات فرهنگی و دانشجویی با حاشیههایی مواجه بوده است؛ از برگزاری برنامههای دانشجویی تا موضوع تعطیلی هیئت عزاداری و حضور دانشجویان در مسجد دانشگاه.
اکنون این سؤال پیش روی مسئولان دانشگاه علامه طباطبایی قرار دارد که روند نظارت بر فعالیتهای شورای صنفی و اعضای آن چگونه خواهد بود و آیا برای جلوگیری از سیاسی شدن این نهاد و حفظ کارکرد صنفی آن، برنامه مشخصی وجود دارد؟
مسئولان دانشگاه علامه طباطبایی یا خواب هستند یا خودشان را به خواب زدهاند؛ چگونه نمیدانند در این دانشگاه چه خبر است؟