تابستان طلایی ایران بر بام المپیادهای علمی جهان با ۳۰ مدال رنگارنگ
به گزارش خبرنگار دانشگاه و فناوری خبرگزاری دانشجو، تابستان امسال، پرچم ایران نه در میدانهای جنگ و نه در میدانهای ورزشی، بلکه در سختترین آوردگاههای علمی جهان به اهتزاز درآمد؛ جایی که نوجوانان و جوانان ایرانی در رقابت با صدها دانشپژوه برگزیده از دهها کشور جهان، یکی پس از دیگری بر سکوهای جهانی ایستادند، آنهم در شرایطی دشمنان این ملت حتی به ساختمانهای دانشگاه و مراکز پژوهشی نیز رحم نکرده و آنها را بمباران میکردند، نمونه آن حمله زیرساختهای هوش مصنوعی در دانشگاه صنعتی شریف بود، درست زمانی تیم المپیاد هوش مصنوعی برای رقابت آماده میشد. دانشپژوهان ایرانی اما با کولهپشتی صورتی و به یاد دانشآموزان مدرسه میناب روی سکوی قهرمانی جهان رفتند، پیامی روشن برای همه!
حاصل این حضور درخشان، ۳۰ مدال جهانی در هشت رشته علمی بود؛ مجموعهای از طلا، نقره و برنز که تصویری روشن از توان علمی نسل جوان ایران در عرصه رقابتهای بینالمللی ارائه میکند.
این داستان، داستان ساده چند مدال و چند نام نیست؛ روایت نسلی است که ماهها برای رسیدن به چند ساعت رقابت جهانی تلاش کرد و در نهایت، حاصل سالها مطالعه، تمرین و رقابت را در بزرگترین صحنههای علمی جهان به نمایش گذاشت، آنهم در شرایطی کشور درگیر جنگ و تهاجم بیگانگان بود.

آغاز درخشان با ریاضی و فتح قله چین
نخستین پرده این روایت در شانگهای چین رقم خورد؛ جایی که تیم ملی المپیاد ریاضی ایران در شصتوهفتمین دوره المپیاد جهانی ریاضی، با کسب ۲ مدال طلا، یک مدال نقره و ۳ مدال برنز، بار دیگر جایگاه خود را در میان قدرتهای علمی جهان تثبیت کرد.
علیرضا شریفی و علی جونبخش نجفآبادی بر سکوی طلا ایستادند، سید امیرحسین طیب مدال نقره را به دست آورد و ارشا عزیزالدین، رادین نیکاقبالی و آریان زندی نیز صاحب مدال برنز شدند.
اما درخشش ریاضی ایران تنها به المپیاد جهانی محدود نماند. تیم ملی کشورمان در چهارمین دوره مسابقات بینالمللی چین نیز با کسب ۴ مدال طلا و ۲ مدال نقره در میان ۴۹ تیم قدرتمند جهان، عنوان «جایزه تیم نخست» را بالاتر از رقبایی همچون لهستان و برزیل به دست آورد؛ نتیجهای که بنا بر گزارش، حاصل دورههای آمادهسازی و کمپهای تیم ملی بود.
وارثان ابوریحان فاتحان المپیاد فیزیک شدند
اما یکی از درخشانترین فصلهای این تابستان طلایی در بوکارامانگا کلمبیا نوشته شد. در پنجاهوششمین دوره المپیاد جهانی فیزیک، بیش از ۴۰۰ دانشآموز از بیش از ۹۰ کشور جهان گرد هم آمدند تا در یکی از معتبرترین رقابتهای علمی دنیا به مصاف یکدیگر بروند.
تیم ایران در این میدان، با ۳ مدال طلا و ۲ مدال نقره به کار خود پایان داد.
هیربد فودازی، کیان ضرابیان و محمد میرمحمدی مدال طلا گرفتند و نیما کوشکی و امیرسام گوهرپی به مدال نقره دست یافتند.
اما برگ زرین این موفقیت، اتفاقی تاریخی بود: کیان ضرابیان برای نخستینبار در تاریخ، رتبه نخست بخش تجربی المپیاد جهانی فیزیک را به دست آورد.
در رقابتی که دانشآموزان بیش از ۹۰ کشور جهان در آن حضور داشتند، این موفقیت تنها یک مدال نبود؛ یک قله بود. قلهای که نام ایران را بر فراز یکی از مهمترین رقابتهای علمی جهان نشاند.
زیستشناسی؛ سه طلای درخشان از ویلنیوس
از آمریکای لاتین به اروپا؛ ویلنیوس، پایتخت لیتوانی، میزبان سیوهفتمین دوره المپیاد جهانی زیستشناسی بود. بیش از ۳۰۰ دانشآموز از بیش از ۸۰ کشور جهان در این رقابت حضور داشتند و تیم ایران با عملکردی چشمگیر، ۳ مدال طلا و یک مدال نقره به دست آورد.
رادین بیانی، محمدرضا واعظی و امیرحسین نصرتی زگلوجه سه مدال طلای ایران را به گردن آویختند و امیرحسین همتی نیز مدال نقره را از آن خود کرد.
این سه طلا، برگ دیگری از روایت تابستانی بود که در آن دانشپژوهان ایرانی در علوم مختلف، از ریاضیات و فیزیک تا زیستشناسی، در بالاترین سطح جهانی درخشیدند.
شیمی؛ درخشش چهار دانشپژوه ایرانی در تاشکند
در تاشکند ازبکستان، بیش از ۳۵۰ دانشآموز از ۹۰ کشور جهان در پنجاهوهشتمین دوره المپیاد جهانی شیمی به رقابت پرداختند. تیم ایران در این آوردگاه علمی ۳ مدال نقره و یک مدال برنز کسب کرد.
علی شمسیمفخر، مهیار نجار و امیررضا حسینی صاحب مدالهای نقره شدند و آریو صیرفی مدال برنز را به دست آورد.
بدین ترتیب، شیمی نیز به جمع رشتههایی پیوست که پرچم ایران را بر سکوی جهانی بالا بردند.
المپیاد اقتصاد؛ اولین درخشش در قلب چین
در شنژن چین، میدان رقابت متفاوت بود؛ این بار نه حل معادلات پیچیده یا آزمایشهای فیزیکی و شیمیایی، بلکه اقتصاد عرصه رقابت بود. در نهمین دوره المپیاد جهانی اقتصاد، بیش از ۲۷۰ شرکتکننده از ۵۴ کشور جهان حضور داشتند.
تیم ایران در این رقابت موفق به کسب یک مدال نقره و سه مدال برنز شد.
مبین کریمی دیزچه مدال نقره را به دست آورد و علیرضا آتشی، محمدحسین رحیمینژاد و احسان ذوالفقاری صاحب مدالهای برنز شدند.

تصویری از حمله دانشگاه شریف، درست در زمان حضور ایران در المپیادهای جهانی
هوش مصنوعی؛ عبور از موانع، رسیدن به قله
در تابستانی که جهان بیش از هر زمان دیگری به آینده هوش مصنوعی چشم دوخته است، یک اتفاق مهم دیگر در آستانه قزاقستان رقم خورد.
فرخ سیر، قائم مقام معاون توسعه علمی نخبگان: با وجود قطعی اینترنت و هدف قرار گرفتن سرور دانشگاه شریف توانستیم برای اولین بار مدال طلا المپیاد هوش مصنوعی را کسب کنیم.
در سومین دوره المپیاد جهانی هوش مصنوعی، بیش از ۴۰۰ شرکتکننده از بیش از ۱۰۰ کشور جهان گرد هم آمدند. تیم ایران با یک مدال طلا، دو مدال نقره و یک مدال برنز به کار خود پایان داد.
شایان رضازاده طلای جهانی گرفت؛ محمدامین نظمفر و محمدرضا درویشی به مدال نقره رسیدند و مانی منجیپور مدال برنز را به دست آورد.
این موفقیت، در شرایطی به دست آمد که تیم ملی در دوره آمادگی خود با اختلال و قطعی اینترنت و همچنین مشکلاتی که به علت حملات آمریکا و اسرائیل به زیرساختهای ملی هوش مصنوعی وارد شده، مواجه بود.
با این حال، این موانع نتوانستند مسیر تیم ایران را متوقف کنند؛ و جوانان ایرانی در یکی از نوظهورترین و آیندهسازترین عرصههای علمی جهان، با چهار مدال به خانه بازگشتند.
محمدرضا درویشی دارنده مدال نقره المپیاد جهانی هوش مصنوعی: طلایی شدن ایران رقبای جهانی را غافلگیر کرد؛ اصلا فکر نمیکردند ایران بتواند مدال بگیرد
المپیاد کامپیوتر و کسب نقرههای تاشکند
تاشکند بار دیگر میزبان ایرانیان بود؛ این بار در سیوهشتمین دوره المپیاد جهانی کامپیوتر. این رقابت با حضور دانشپژوهانی از بیش از ۹۷ کشور جهان و ثبتنام ۳۸۶ دانشآموز برگزار شد.
چهار عضو تیم ایران توانستند ۲ مدال نقره، یک مدال برنز و یک دیپلم افتخار کسب کنند.
حامد غفاری اقدس و آرش استادشریف معمار به مدال نقره رسیدند، محمد شایان مدال برنز گرفت و بهامین شفقی نیز دیپلم افتخار جهانی را به دست آورد.
در جهانی که فناوری و هوش محاسباتی هر روز نقش تعیینکنندهتری در آینده کشورها پیدا میکند، این موفقیت نیز نشان داد که استعدادهای ایرانی در میدان علوم کامپیوتر حرفهای زیادی برای گفتن دارند.

حسین سیمایی، وزیر علوم، تحقیقات و فناوری، در دیدار با اعضای تیم ملی المپیاد هوش مصنوعی گفت: شما هم برای ایران افتخار آفریدید و هم امید؛ آن هم در شرایطی که کشور با روزهای دشواری ناشی از جنگ تحمیلی مواجه بود. دشمن تصور میکرد با منهدم کردن ساختمانها و مراکز علمی میتواند ساختار علم در ایران را فروبپاشد؛ حال آنکه ایران صاحب تمدنی چند هزار ساله و متکی به سرمایه انسانی بزرگی است و درخشش شما جوانان بار دیگر این واقعیت را اثبات کرد. ما به نیروی انسانی فرهیختهای متکی هستیم که بسیاری از کشورهای دنیا حسرت برخورداری از آن را دارند.
برنزی شدن دختر ایرانی در استانبول و طلا در ایتالیا
آخرین برگ این سفر علمی در استانبول ترکیه رقم خورد. در بیستودومین دوره المپیاد جهانی جغرافیا، بیش از ۱۸۰ شرکتکننده از بیش از ۵۰ کشور جهان حضور داشتند. تیم ایران با یک مدال برنز و سه دیپلم افتخار به کار خود پایان داد.
هلیا خدابندهلو مدال برنز جهانی را به دست آورد و آرتینا حیدری، ستایش حقنظری و ثنا کربلایی نیز موفق به کسب دیپلم افتخار جهانی شدند.
تیم ملی المپیاد علوم زمین جمهوری اسلامی ایران نیز در نوزدهمین دوره المپیاد جهانی علوم زمین ۲۰۲۶ در ایتالیا، با کسب ۲ مدال نقره، ۶ مدال برنز و یک رتبه نخست جهانی به کار خود در این رقابتها پایان داد.
۳۰ مدال نسل پرافتخار
از میان سالنهای رقابت و میزهای آزمون در هشت نقطه علمی جهان، یک تصویر مشترک شکل گرفت: ایران در ریاضی طلا گرفت؛ در فیزیک بر قله نشست؛ در زیستشناسی سه بار طلایی شد؛ در شیمی درخشید؛ در اقتصاد روی سکو رفت؛ در هوش مصنوعی طلایی شد؛ در کامپیوتر نقره گرفت و در جغرافیا نیز صاحب مدال شد. بر اساس جدول نهایی، مجموع مدالهای ثبتشده ایران در این هشت رشته عبارت است از: ۱۱ مدال طلا، ۱۱ مدال نقره و ۸ مدال برنز؛ در مجموع ۳۰ مدال.
این اعداد، تنها یک جدول آماری نیستند. پشت هر کدام از این ۳۰ مدال، ساعتهای طولانی مطالعه، آزمون، شکست، بازگشت، تمرین و امید ایستاده است. پشت هر طلا، نقره و برنز، خانوادهای، معلمی، مربیو گروهی از دانشپژوهان قرار دارند که ماهها برای چند ساعت حضور در یک رقابت جهانی آماده شدهاند.
از شانگهای تا استانبول؛ جهان شاهد نقشهای بود که با پرچم ایران ترسیم شد. فاصله این شهرها هزاران کیلومتر است، اما در تابستان ۱۴۰۵ یک نقطه مشترک میان آنها شکل گرفت: حضور پررنگ نام ایران در رقابتهای علمی جهان. نسلی از دانشپژوهان ایرانی در رشتههایی که آینده جهان را شکل میدهند، از ریاضیات محض و فیزیک گرفته تا زیستشناسی، شیمی، اقتصاد، هوش مصنوعی، علوم کامپیوتر و جغرافیا، وارد میدان شد و دست خالی بازنگشت. و شاید مهمترین تصویر این تابستان، نه یک مدال خاص، بلکه تکرار یک صحنه در نقاط مختلف جهان بود: پرچم ایران بر سکوی افتخار آنهم زیر بمباران.
تابستان ۱۴۰۵ برای این نسل، تابستان آزمون بود؛ اما برای ایران، تابستانی بود که در آن نام دانشپژوهانش بارها و بارها در بلندای رقابتهای علمی جهان شنیده شد. ایران، در میدان علم، هنوز حرفهای بزرگی برای گفتن دارد.