اگر مسیر حکومت منحرف نمی‌شد علی(ع) مدینه فاضله تشکیل می‌داد

به گزارش خبرنگار «خبرگزاری دانشجو» از قم، حجت الاسلام جوادی از اساتید حوزه و دانشگاه در دومین شب از مراسم لیالی قدر که در هیئت فاطمیون مسجد و حسینیه اهل بیت برگزار شد، با اشاره به این که اگر مسیر خلافت سرجای خود باقی می ماند و تمام امامان پس از پیامبر طبق مسیر طبیعی خود پیش می رفت، وضعیت دنیا طوری دیگری رقم می خورد، گفت: حضرت در چهارسال و نه ماه حکومتش با وجود 25 سال حکومت نادرست و انحرافی آنچنان تئوری هایی ارائه کرد تا امروز دنیا در آن مانده و نتوانسته آن را درک کند.

 

وی با بیان این که حضرت در شب 19 ضربت خورد و شب 21 به شهادت رسید، اظهار داشت: در تمام زندان های امیر المومنین در پایان حکومت فقط یک زندانی وجود داشت که حالت بازداشتی داشت و منتظر تعیین تکلیف بود.

 

این استاد حوزه و دانشگاه با بیان نوع خاص حکومت امیرالمومنین گفت: حضرت در روزهای پایانی حکومت خود دنبال مستحق شرعی می گشت ولی پیدا نمی کرد.

 

جوادی با اشاره به این که عده ای محققین روی تزهای حکومت امام علی(ع) کار کردند، بیان داشت: بزرگی حضرت در این نیست که بگوییم با نان و نمک افطار کرد، نکته خاص حضرت در برابر دیگر صحابه در راه و روش حکومت و ماهیت آن باید جستجو نمود.

 

وی با اشاره به روایتی از پیامبر در رابطه با شخصیت امیرالمومنین گفت: پیامبر فرمودند که علی را خدا شناخت و فقط من و هیچ کسی دیگری او را نشناخت و در ادامه فرمودند من را خدا می شناسد و علی ابن ابیطالب.

 

وی گفت: علی ابن ابیطالب در 12 سال پایانی حکومت عثمان مشکلات جدی ای را متحمل شد و مخصوصا در 6 سال دوم با دو فساد مالی و اداری دست و پنجه نرم می کرد.

 

این استاد حوزه و دانشگاه فساد مالی را یکی از مهمترین مشکلات دوران حکومت عثمان دانست و گفت: حضرت در شرایطی سختی به حکومت رسید و نزدیک به یک سال اول حکومت بیت المال مسلمین را در میان کسانی که مستحق بر بیت المال بودند به طور مساوی تقسیم کرد.

 

وی تقسیم مساوی بیت المال را علی الظاهر خلاف قوانین اسلام، الهی و عدالت دانست و تصریح کرد: حضرت علی در کمتر از یک سال همه حقوق ها را در بین تمام مسلمین با هر مقام و منصب و جایگاهی به طور مساوی و 3 درهم تقسیم کرد و با این کار می خواست از معظلات بعدی که حکومت اسلامی را تهدید می کرد جلوگیری نماید.

 

جوادی با اشاره به این که عدالت خواهی و آزادی خواهی دشمن ساز و مخالف پرور است، بیان داشت: در اولین تقسیم بیت المال توسط حضرت به مذاق بسیاری از افراد خوش نیامد و به مخالفت برخواستند.

 

این استاد حوزه و دانشگاه با بیان این سوال که هدف از برقراری این تز حکومتی چه بوده است، اذعان داشت: در مکتب حضرت حکومت، پست و منصب و وزارت و دیگر مناصب یک موقعیت نیست و یک تکلیف الهی است و برای انجام ادای تکلیف گرفتن پول از لحاظ شرعی مشکل دارد، چون تکلیف واجب شرعی است.

 

وی افزود: حضرت در باب حضور خود در حکومت گفت که من برای ادای دین خود و برای انجام تکلیف الهی حضور در این عرصه پیدا کرده ام و تا وقتی که حجت بر من تمام نشده بود، وارد این عرصه نشده بودم.

 

جوادی با تاکید بر این که در مقابل تکلیف الهی نباید پول دریافت نمود، خاطرنشان کرد: حضرت پس از 25 سال انحراف و خلاف وارد حکومت شده است و باید مسائل صحیح اسلامی را به طور صحیح و دقیق تبیین نماید.

 

وی افزود: در حکومت امام علی زمانی می توان به مسئولین حکومتی پول بیشتری پرداخت می شود که همه قشرهای جامعه نیازهای اول خود را بتوانند تامین نمایند و سپس اگر از بیت المال اضافی ماند به عنوان مبلغ بیشتر به مسئولین پرداخت گردد.

 

این استاد حوزه و دانشگاه با اشاره به این که تقسیم بیت المال به طور مساوی نیازهای اولیه آحاد مردم جامعه تامین شد، گفت: با این نوع حکومت فساد و فحشا و مشکلات اقتصادی که زمینه ساز مشکلات اجتماعی می باشد، برطرف خواهد شد و با این نوع تقسیم بیت المال توسط امیرالمومنین مشکلات حکومت اسلامی را از بین برد.

 

وی در باب آخرین روزهای زندگی حضرت و نوع تقسیم بیت المال گفت: در آخرین روزهای حکومت حضرت علی(ع) کسی که مستحق بیت المال باشد وجود نداشت، چون حضرت بیت المال تمام به صورت عادلانه پرداخت می نمود و از سوء استفاده و دیگر مسائل با جدیت تمام جلوگیری می نمود.

 

جوادی با تاکید بر این که حضرت در ابتدای حکومت خود جلوی پرخوری های خاندان عثمان را گرفت، گفت: اگر نوع حکومت صحیح اسلامی انجام نشود قشری به وجود می آید که از فرط بی نیازی دست به هر کاری می زنند و در مقابل آن قشر دیگری به وجود می آید که به خاطر تامین معاش خود با این که بر خلاف مسائل اسلامی است ولی حاضر می شوند که دست به هر کاری بزنند.

 

وی با اشاره به این که علی ابن ابیطالب مرد ناشناخته خلقت است، گفت: اگر مسیر حکومت منحرف نمی شد و مدینه فاضله ای که در ذهنمان هم تصور نمی کنیم، برپا می گردید.

 

این استاد حوزه علمیه در باب نوع حکومت امیرالمومنین(ع) خاطرنشان کرد: حضرت می فرمودند که اگر از من بخواهند که به ناحق دانه ای را از دهان مورچه ای بگیرند، هرگز این کار را نخواهم انجام داد.

 

جوادی با اشاره به کتاب جرج جرداق در باب شخصیت امیرالمومین گفت: این شخصیت در پایان کتاب خود می نویسد که ای کاش دنیا این همه آدم هرزه را دور می ریخت و تمام قدرت خودش را جمع می کرد و یکبار دیگر برای انسان های متمدن امروز یک علی دیگر نشان می داد تا همه دنیا بفهمند که این چیزها افسانه نیست.

 

این استاد حوزه و دانشگاه با اشاره به این که ما شخصیت علی را نمی توانیم بشناسیم، خاطرنشان کرد: ما همین اندازه می دانیم که اگر حضرت وجود داشت، این همه مشکلات و معضلات در جوامع اسلامی وجود نداشت.

 

وی علی ابن ابیطالب را خلاصه شده کتاب ها و مسائلی که مطرح می شود، ندانست، تصریح کرد: اگر به گوشه ای از شخصیت و منش و جمع اضداد حضرت پی ببریم دیگر نیازی نیست که کسی درباره حضرت توضیح و تفسیر نماید تا شخصیت ایشان را بشناسیم.

 

جوادی با بیان این که حضرت در جنگ ها با قدرت تمام و ایستادگی الهی مقابله می نمود و هیچ کس جلودار حضرت در احقاق حق نبود، اظهار داشت: این حضرت در برابر یک بچه یتیم همانند کودکی خم شد تا به او سواری بدهد.

 

وی گفت: در مسلک اسلامی امیرالمومنین به عنوان بزرگ حاکم اسلام در برابر بچه شهید کرنش کرده و او را سوار بر خود نمود و این نشان دهنده این است که باید در برابر فرزندان شهدا که همه چیزشان را برای دیگران فدا کرده اند، کرنش نمود.

 

این استاد حوزه و دانشگاه با اشاره به این که حضرت در برابر درخواست عقیل آتش را به او نشان داد، اذعان داشت: حضرت علی(ع) در برابر این قاطعیت و شجاعت با فرزندان شهدا دنبال تقسیم به اندازه بیت المال نبود و حق آنان را بیشتر از حق دیگران لحاظ می نمود.

 

جوادی با اشاره به این که ما در برابر فرزندان شهدا و جانبازان بد عمل کرده ایم، گفت: ما طوری برخورد کرده ایم که این افرادی که به گردن ما حق دارند، جرات ابراز این که بگویند فرزند شهید و یا جانباز جبهه های جنگ می باشد، نداشته باشند.

 

وی با بیان این که مقام معظم رهبری در منزل شهدا می روند و در خانه شهید رضایی نژاد آرمیتا دل می داد، گفت: مبانی حکومت اسلامی و قاعده برخورد با فرزندان شهدا این است که با آنان خیلی خودمانی و خاص تر برخورد نمایند.

 

وی گفت: در شب شهادت حضرت علی(ع) باید بسیار شدیدتر از این که پدرمان از دنیا می رود، گریه کنیم، چون پدر همه شیعیان از دنیا می رود.