تنش در نشست صندوق بین المللی پول در بحبوحه وخامت اوضاع اقتصادی جهان

به گزارش خبرنگار اقتصادی «خبرگزاری دانشجو»، پایگاه اینترنتی ورد سوسیالیست امروز دوشنبه در گزارشی به قلم نیک بیمز نوشت: در حالی که چشم انداز اقتصادی جهان رو به وخامت پیش می رود، نشست سالانه صندوق بین المللی پول و بانک جهانی که دیروز در توکیو خاتمه یافت، نشان دهنده افزایش اختلاف نظرها بین قدرتهای بزرگ بود.

 

اختلاف نظرها و نشانه های تنش در واقع از پیش از نشست شروع شدند- رئیس بانک مرکزی چین در پی تنشها با ژاپن از شرکت در این نشست خودداری کرد.

اما اختلاف نظرها در نشست نیز نمایان بودند و یکی از نمونه های آن نیز مسئله تسهیل سیاستهای بانک مرکزی آمریکا بود- روز شنبه گیدو مانتگا وزیر دارایی برزیل که پیشتر در خصوص جنگهای ارزی ناشی از سیاستهای بانک مرکزی آمریکا در کاهش ارزش دلار هشدار داده بود، این سیاستها را خودخواهانه خواند.

بن برنانکی رئیس بانک مرکزی آمریکا در نشست روز یکشنبه با اصرار بر تاثیرات تسهیل سیاستهای پولی بر پیشرفت اقتصاد آمریکا و همچنین اقتصاد جهانی، به گفته های مانتگا واکنش نشان داد.

اما از سوی دیگر ماساکی شیراکاوا رئیس بانک مرکزی ژاپن که خود نیز تسهیل سیاستهای مالی را در پیش گرفته است، هشدار داد سیاستهای پولی آمریکا دوره جدید رکود اقتصادی را در پی خواهد داشت.

اختلاف نظر بین وزیر دارایی آلمان و رئیس صندوق بین المللی پول بر سر مهلت به یونان، یکی دیگر از نمونه تنشها بود.

کریستین لاگارد رئیس صندوق بین المللی پول از سخنرانی خود برای درخواست مهلت بیشتر برای یونان در اجرای برنامه ریاضت اقتصادی، استفاده و اعلام کرد کشورهای اروپایی باید در صورت کاهش سرعت رشد، از کاهش بودجه خودداری و به افزایش مالیاتها رو کنند.

وی اعلام کرد کاهش بودجه مخاطراتی در پی دارد و گاهی بهترین راه حل، در نظر گرفتن زمان بیشتر است.

اما این سخنرانی با واکنش شدید ولفگانگ شوئبله وزیر دارایی آلمان مواجه شد- وی در حاشیه نشست سخنان لاگارد را با موضع گیری صندوق بین المللی پول متناقض خواند.

شوئبله گفت: «زمانی که یک هدف مشخص مطرح است، تغییر جهت اطمینان زیادی ایجاد نمی کند. اگر هدف بالا رفتن از یک کوه باشد و در مقابل از کوه پایین بیاییم، کوه به هدفی بزرگ تر و غیر قابل دسترس تبدیل خواهد شد.»

پس از این سخنان، لاگارد و شوئبله تلاشهای بسیاری کردند تا نشان دهند آلمان و صندوق بین المللی پول مشکلی با یکدیگر ندارند.

لاگارد تغییر مواضع در صندوق بین المللی پول را رد و خاطر نشان کرد: «هماهنگی مالی الزامی است؛ چه هماهنگی مالی خوانده شود و یا تثبیت مالی و یا ریاضت اقتصادی. منظور از همه این موارد یکی است.»

با این حال اختلاف نظرها بر سر یونان همچنان باقی ماندند، چرا که لاگارد خواستار در نظر گرفتن مهلت بیشتر برای این کشور شد، و شوئبله همچنان بر متعهد ماندن یونان به توافقات پیشین پافشاری کرد.

مناقشات در نشست صندوق بین المللی پول در واقع ناشی از این مسئله است که قدرتهای برتر هر یک منافع جداگانه ای را دنبال می کنند.

نگرانی آلمان از این موضوع است که بانکهای آلمانی مجبور شوند خسارت ناشی از مهلت دادن به یونان و دیگر کشورها را بپردازند.

از سوی دیگر آمریکا و انگلیس هر دو نگرانند که اجرای سریع تدابیر ریاضتی به انقباض بیشتر اقتصادی منطقه یورو و همچنین آسیبهای جدی به بازارهای صادرات آنها منجر شود.

افزایش نگرانیها در خصوص بروز بحران جدید اقتصادی نیز یکی دیگر از عوامل تنشها در میان قدرتهای برتر است- آمریکا وضعیت اقتصادی خوبی ندارد و بر بالای پرتگاه مالی ایستاده است. اروپا نیز تمامی تلاش خود را برای جلوگیری از بحران شدیدتر بکار گرفته و راهبرد برای پیشرفت را فراموش کرده است و در ژاپن نیز رشد چشمگیری مشاهده نمی شود.

به طور کلی می توان گفت نشست صندوق بین المللی پول حاکی از چشم اندازی وخیم در پیش روی اقتصاد جهان بود.