نفي مفهوم غربي «فراغت» از نگاه حركت هاي جهادي و ديني بررسي شد

 به گزارش خبرنگار «شبكه خبر دانشجو» از سمنان، در اين مطلب با اشاره به اينكه «اوقات فراغت» لفظي است که بعد از غلبه تمدن تکنولوژيک غرب در زندگي بشر، معنا و مصداق يافته است، آمده: غرب «بهشت زميني» را بدل از بهشت آسماني گرفته است و در خيال «آرمان‏ شهري» است که در آن بيماري، مرگ و پيري علاج شده و انسان مي‌تواند فارغ از گذشت زمان و قهر زمانه، مرکب مرادش را همان‌سان که نفس اماره‌اش مي‌خواهد، جاودانه به جولان در بياورد، اين سوي و آن سوي بتازد و از همه‌ لذايذ ممکن متمتع شود.

بنا بر اين گزارش، اين مطلب در ادامه با تشريح مفهوم «رشد و توسعه» از نگاه غرب، بيان مي دارد: چرا غرب «توسعه و رشد» خود را با کاهش ساعات کار و افزايش «اوقات فراغت» مي‌سنجد؟

يکي از بارزترين مشخصات جامعه‌ آرماني توسعه يافته از نظر برنامه ‌ريزان، جامعه‌اي است که در آن کار، تا حداقل ممکن کاهش يافته و متقابلاً «ساعات فراغت» به حداکثر رسيده باشد، اين از خصوصيات اصلي «بهشت زميني» است که بشر امروز در جست ‌ وجوي آن است، وقتي معيار رشد، کار کمتر باشد، مسلماً بهشت جايي است که در آن اصلاً کار نباشد.

اين گزارش اضافه مي كند، مطلب فوق با بيان اينكه در چارچوب تفکر ديني هر چيزي آن زمان ارزشمند است که نسبتي با خداوند برقرار کرده باشد، مي افزايد: وقت، در ارتباط با خداست که حاصل مي‏شود، در غير‏ اين‏ صورت وقتي وجود ندارد که بخواهد تلف شود، بنابراين اگر فراغت را به معنايي که در بالا ذکر شد در نظر آوريم، غني‏ سازي اوقات فراغت به وسيله حركت جهادي يک تناقض است.

در قسمت پاياني اين مطلب با تبيين نتيجه نگاه كردن به شيوه غربي به مسئله فراغت، مي خوانيم: با اين نوع نگاه كردن، ديگر چه تفاوتي است بين حركت جهادي ما و آنهايي که از سر حس بشردوستي يا تفريح، فعاليت‏ هاي به شکل و شمايل جهادي برگزار مي‏کنند؟!

در خاتمه اين مطلب به عنوان نتيجه گيري آمده است: حركت جهادي اگر درست درک شود، عامل رشد روحي و معنوي در جهادگران مي شود و اين چيزي‌ نيست که با نگاه اوقات فراغتي و غربي به حركت هاي جهادي جور دربيايد./انتهاي پيام/