22 بهمن 1357 آغاز ورود دین در صحنه اجتماع

عقایدی که مخالف پیشرفت بشر بود. بر همین اساس در همان دوره ای که دین از صحنه زندگی غربی ها کنار رفت، پیشرفت هایی هم حاصل شد و آنان تمدن فعلی غرب را مدیون کنار گذاشتن دین کلیسایی می دانند.

 

اروپایی ها بعد از قدرت گرفتن و لشگر کشی به سایر مستعمرات، دین موجود در این جوامع را مانع رسیدن به اهداف پلید خود می دانستند، بنابراین در یک برنامه حساب شده سعی کردند این گونه القا كنند که همانطور که پیشرفت غرب با کنار گذاشتن دین حاصل شد، اگر شما هم قصد پیشرفت دارید باید مظاهر دینی را از زندگی خود حذف كنید. به همین منظور دو گروه برای اجرای این ایده انتخاب شدند، روشنفکرانی که از دنیای عقب مانده مستعمرات به کشورهای پیشرفته برای تحصیل می رفتند و جذب این فرهنگ می شدند و ديگري حاکمان مستبدی که به دلیل عدم پایگاه داخلی وابسته به قدرت های خارجی بودند.

 

در نتیجه برای حفظ قدرت خود باید منویات اربابانشان را اجرا می کردند. پهلوی ها هم اعم از پدر و پسر گام مهمی در اجرای سکولاریسم یا همان شعار جدایی دین از سیاست برداشتند.

 

تضعیف روحانیت، کشف حجاب، گسترش فساد و بی بند و باری دربار و جامعه از جمله اقدامات عملی آنان در این راستا بود.

 

محتوای سکولاریسم یا جدایی دین از سیاست یعنی اینکه دین توان و برنامه اداره دنیا و آخرت انسان را ندارد، بنابراین دین یک مسئله ی شخصی است و حق دخالت در امور اجتماعی از جمله سیاست را ندارد.

 

غربی ها به گونه ای تبلیغ می کردند که گویا تمام گرفتاری های جوامع اسلامی به خاطر پایبندی به ارزش های دینی است و اگر این ارزش ها کنار گذاشته شود همه مشکلات حل خواهد شد. امام (ره) به عنوان یک رهبر دینی بر مبنای ارزش های دینی و برای احیای دین قیام کرد و با کمک و یاری یک ملت مسلمان با شعارهای دینی پیروز شد.

 

امام (ره) در این مسیر حتی حاضر نشد از هیچ گروه غیر دینی یاری بگیرد. امام با همین ادبیات حکومت دینی تشکیل داد. ساختارهایش را كه هم مراجعه به مردم و مشارکت آنان و هم محتوای اسلامی حکومت بود را تعريف كرد و این ایده جدیدی بود که دنیا و آخرت، دین و دنیا، دین و سیاست یکجا مطرح شد و بیست و دوم بهمن آغاز نقش دین در اداره جامعه و سیاست بود./انتهای پیام/