اگر من رئيس دانشگاه بودم...!

به گزارش خبرنگار «خبرگزاري دانشجو» از اردبيل، بسيج دانشجويي دانشگاه پيام نور مركز اردبيل در اولين نشريه داخلي خود به نام «ناتمام» در مطلبي با عنوان «تلخند دانشگاه» با زبان كنايه و طنز و با عبارت «اگر من رئيس دانشگاه بودم»، نظرات خود را مطرح، و از عملكرد برخي از مسئولان دانشگاه پيام استان اردبيل و برخي انتخابات اخير انتقاد كرده است.

در اين مطالب آمده است: در ماه هاي اخير نشست صميمانه اي با عنوان كرسي هاي آزاد انديشي با محوريت و موضوع «اگر من رئيس دانشگاه بودم!» توسط بسيج دانشجويي دانشگاه پيام نور مركز اردبيل به منظور بررسي مشكلات موجود در دانشگاه برگزار شد، فرصت غنيمت است تا لحظه اي هم كه شد خودم را در جايگاه يك رئيس دانشگاه قرار بدهم.

اگر من رئيس دانشگاه بودم و يه همچنين جلسه  اي را براي نقد مشكلات و معضلات ترتيب مي دادند مثل بعضي ها دير به اين جلسه نقد مي اومدم و زود مي رفتم و وقت به دست آمده را غنيمت مي شمردم و باز به جاي كيفيت بحث، كميت را مطرح مي كردم و عقل و شعور دانشجوها را ناديده مي گرفتم و مثل هميشه از بزرگي و رتبه دار بودن دانشگاه پيام نور در سطح كشور و خاورميانه و جهان اسلام مي گفتم، اما به جاي كيفيت و بهره وري علمي و درسي، معيار رتبه ها و كميت را قرار مي دادم و عنوان بزرگترين دانشگاه را كه طبيعتاً از لحاظ جمعيت دانشجويي صحت دارد، با سنجاق به سينه مي زدم و با غرور و خنده هاي بي مثال با افتخار به سوالات دانشجوها گوش مي دادم.

 

اگر من رئيس دانشگاه بودم وقتي مشكلات دانشجوها رو كه بعضاً انتقاد از در و پنجره و منابع درسي و در كل، مسائل جزئي بود، به فال نيك مي گرفتم و با به ژست كاملاً مديريتي يك عده رو خدا مي كردم تا حاشيه اي امن براي مديريت خودم ايجاد كنم و به ساير كارهاي كلان و طيفي مي رسيدم.

 

اگر من رئيس دانشگاه بودم مشكلات را با جان و دل گوش مي دادم و روي يك كاغذ سفيد يادداشت برداري مي كردم و بعد از خارج شدن از جلسه يادم مي رفت كه به كجا آمده ام، آمدنم بهره چه بود!

 

اگر من رئيس دانشگاه بودم هر كسي رو با هر عقيده اي و هر سابقه و هر نوع عملكردي در دانشگاه محل خدمتم استخدام مي كردم، و برام مهم نبود كه پيامبر اكرم (ص) چه فرموده اند.

بنابراين از اين رفقا و همسراشون گرفته تا پسر همسايشون، چه با مدرك تحصيلي و چه بي مدرك تحصيلي، چه منطبق با قوانين و چه مغاير با مقررات همه را در استخدام، خدمتشون مي بودم.

 

اگر من رئيس دانشگاه بودم سعي مي كردم تمام فعاليت‌هايم براي ترقي فردي باشد تا اينكه پيشرفت كمي و كيفي محل مديريتم.

 

در يك كلام آنچه بهم ديكته مي كردند را انجام مي دادم تا تضميني براي خودم باشد.

 

اگر من رئيس دانشگاه بودم هواي كبوتراي حرم رو داشتم و خواسته‌هاشون رو به ديده منت قبول مي كردم و اعتراضات و انتقادات دانشجويان رو نسبت به استخدام بعضي از افراد با كارنامه‌هاي بدو اخراجي‌هاي مشهور ناديده مي گرفتم و به فكر خوشحال كردن و رضايت بعضي‌ها بودم و انتقاد پذير نبودم تا خداي ناكرده قبول انتقادات باعث بشه كه يك عده صاحب مقام و موقعيت زير پا موشل كنند! بگذريم .....

 

خداي من! اگر من رئيس دانشگاه بودم وقتم را صرف خودم و مديريتم مي كردم تا صرف يه عده‌اي بي شمار از دانشجوها كه در آينده‌اي نزديك به خيل عظيم بي كاران ملحق خواهند شد./انتهاي پيام/