سعدی يک متفکر اجتماعی است

به گزارش خبرنگار «خبرگزاری دانشجو» از مشهد، هما زنجانی زاده دیروز در مراسم بزرگداشت سعدی در دانشکده ادبيات دانشگاه فردوسي مشهد سعدی را به عنوان يک متفکر اجتماعی معرفي كرد.

 

وی اطلاع از اوضاع و ویژگی های زمان نویسنده را يکی از هنرهای ادبيات دانست و در خصوص مقايسه بين فهرست موضوعی مطالب گلستان و بوستان گفت: در باب اول گلستان از سيرت پادشاهان و در باب اول بوستان از عدل و تدبير و سخن با صاحبان قدرت صحبت شده و در فصل های بعدی از اخلاق درويشان و فضيلت قناعت در عشق و جوانی و در ضعف و پیری سخن به ميان آمده است.

 

استاد جامعه شناسي دانشگاه فردوسی مشهد بيان کرد: با توجه به تعداد ابياتی که در يک موضوع سروده شده است، می توان به اهميت آن موضوع در اجتماع پی برد؛ در بوستان سعدی 907 بيت با موضوع عدل حاکم سروده شده است و بعد از آن، موضوعاتي از جمله تواضع، احسان، مناجات، تربيت، توبه و ثواب، عشق و مستی و قناعت، فراوانی بيشتری دارد.

 

زنجاني زاده گفت: بينش سعدی يک بينش اجتماعی است، بنابراين اگر می بينيم که بخش اعظم سخنان وي به گفت وگوي سياسي اختصاص دارد، پی مي بريم که اين موضوع دارای اهميت فراوانی بوده و آنچه در زمان سعدی حاكم مي باشد، يک پادشاه خودکامه است.

 

وي با بيان اينكه بوستان يک منبع موثق برای شناخت قرن هفتم است، گفت: بوستان آيينه ای است که هر کسی می تواند از آن استفاده کند.

 

 

دکتر محمود فتوحی، استاد گروه ادبيات دانشکده ادبيات اين دانشگاه نيز در اين نشست عنوان کرد: در حال حاضر 33 اثر منسوب به سعدی در نسخه های دستی و منابع چاپی وجود دارد که از اين آثار پنج اثر قطعا به دليل طرز نوشتن و طيف واژگانی متعلق به سعدی نيست و چهار اثر نيز محل بحث است.

 

وی ابراز داشت: سعدي اولين کسی بود که آثارش را جمع آوری کرد و مجموعه اش را «سفينه سعدی» نامگذاری کرد.

 

مدرس دانشگاه فردوسي مشهد گفت: بوستان اولين کتاب سعدی است، اما اين که خود وي نام آن را انتخاب کرده يا نه مشخص نيست؛ در بيشتر نسخ قديمی، بوستان با نام «سعدی نامه» و گاهی «بستان» آمده است.

 

فتوحي بيان کرد: سعدی به عنوان معلم اخلاق معرفی می شود، اما بعد از 30 سال از فوتش در آثار وی تغييرات زيادی روی داد.

 

وي گفت: در آثار سعدی با شش شخصيت روبرو هستيم؛ معلم اخلاق به عنوان يک دانای حکيم، شخصيت هزال که در آن نهايت هزاليت را به کار می بندد، شاعر مداح که توجيه گر قدرت است، دانشمند سياسی که علوم حکومتی را خوب می داند، صوفی که دانشمند در گفتمان صوفيانه است و آخرين شخصيت كه يک عاشق شوريده مي باشد./انتهاي پيام/