سنجش از دور بهترين روش تيپ بندي گياهي منطقه كوه سبز است

به گزارش گروه علمی «خبرگزاری دانشجو»، بر اساس مطالعات انجام شده توسط شهربانو رحماني، دانشجوي مقطع كارشناسي ارشد رشته آبخيزداري و مرتع داري دانشگاه شهركرد كه نتايج آن در قالب پايان نامه كارشناسي ارشد در دانشكده منابع طبيعي و علوم زمين دانشگاه شهركرد ارائه شد، بهترين روش تيپ بندي گياهي از بين روش هاي مذكور و تعيين قابليت ها و محدوديت هاي هر يك از آنها در منطقه حفاظت شده سبز كوه مورد مطالعه قرار گرفت.

 

با توجه به اينكه امروزه تهيه نقشه پوشش گياهي دقيق و به هنگام، به عنوان ابزار مديريتي مراتع اهميت خاصي يافته، نقشه هاي پوشش گياهي به عنوان اولين مبناي تصميم گيري در مديريت مراتع محسوب مي شوند و هر گونه اندازه گيري و ارزيابي، عمليات احياء و اصلاح و توصيه هاي مديريتي معمولا بر اساس نقشه هاي پوشش گياهي انجام مي گيرد.

 

بر اساس اين گزارش، براي تهيه نقشه پوشش گياهي يک منطقه روش هاي متعددي وجود دارد که از آن جمله مي توان به روش هاي پيمايش صحرايي، روش سنجش از دور، روش مبتني بر واحد هاي فيزيوگرافي و نهایتا روش ژئومورفولوژي اشاره کرد.

 

در اين مطالعه جهت انجام روش سنجش از دور علاوه بر تصاوير IRS سنجنده LISSIII از نقشه مدل رقومي ارتفاعي زمين Digital Elevation Model – DEM) ) و شاخص گياهي تفاضلی نرمال شده (Normalized Differences Vegetation Index-NDVI ) به عنوان داده هاي كمكي جهت توليد نمونه هاي معرف براي چهارده كلاس تيپ گياهي و پوشش زميني استفاده که براي طبقه بندي آنها از روش نظارت شده حداكثر احتمال بهره گرفته شد.

 

اين گزارش مي افزايد: پس از بررسي دقت نقشه هاي توليدي، مشخص شد زماني كه تنها از داده هاي سنجش از دور استفاده مي شود ميزان دقت و ضريب كاپاي حاصل به ترتيب %82 و 7943/0 و دقت و ضريب كاپاي حاصل از تصوير به همراه داده هاي كمكي به ترتيب %93 و 9063/0 به دست آمد.

 

در روش فيزيوگرافي، پس از بررسي هاي دقيقي در مورد عوامل موسوم به فيزيوگرافي، مهمترين آنان شامل شيب، جهت شيب، ارتفاع از سطح دريا، ميانگين سالانه بارش، درجه حرارت و ميزان تابش خورشيدي به عنوان عوامل اصلي تعيين کننده پوشش گياهي محسوب و رابطه اين عوامل با پوشش گياهي مورد آزمون قرار گرفت.

 

براي نيل به اين هدف، در ابتدا ارتباط بين متغير هاي محيطي با پوشش گياهي (همبستگي) با استفاده از آناليز PCA به دست آمد و سپس با استفاده از مدل رگرسيون لجستيک چند جمله اي نقشه پوشش گياهي با دقت 08/47 درصد پيش بيني شد.

 

در روش ژئومورفولوژي نيز پس از تهيه نقشه هاي سنگ شناسي، شکل پستي و بلندي و رخساره هاي ژئومورفولوژي ارتباط بين اين عوامل با پوشش گياهي با استفاده از آناليز PCA به دست آمد و سپس جهت پيش بيني نقشه پوشش گياهي از روش شبکه عصبي مصنوعي استفاده شد که اين روش دقتي برابر با 1/39 درصد را نشان داد.

 

تفاوت فاحشي که در دقت تصاوير حاصل از دو روش فيزيوگرافيکي و ژئومرفولوژيکي با روش سنجش از دور مشاهده مي شود گوياي اين واقعيت است که روش سنجش از دور دقت قابل توجه بيشتري براي پيش بيني پوشش گياهي در مقايسه با دو روش ديگر حتي در صورت استفاده نکردن از لايه هاي کمکي دارد.

 

لازم به ذكر است، اين مطالعه توسط شهربانو رحمانی دانشجوی كارشناسي ارشد رشته مرتع داری و با راهنمایی دکتر عطاالله ابراهیمی و مشاوره دکتر عليرضا داوودیان انجام شده است./انتهای پیام/