کد خبر:۱۴۳۳۴۶۹
یادداشت
در میدان جنگ روایتها و موشکها؛ ما ایستادهایم
یک فعال حوزه تعلیم و تربیت، در یادداشتی تحلیلی به تبیین دو رویداد محوری یعنی تشییع پیکر مطهر رهبر شهید و تفاهمنامه با واسطه پاکستان پرداخته است.
به گزارش گروه خبرگزاری دانشجو، اشکان صفری، فعال حوزه تعلیم و تربیت، در یادداشتی تحلیلی با اشاره به شرایط حساس و پیچیده اخیر کشور، به تبیین دو رویداد محوری یعنی تشییع پیکر مطهر رهبر شهید و تفاهمنامه با واسطه پاکستان پرداخته است. متن این یادداشت به شرح زیر است:
وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِینَ قُتِلُوا فِی سَبِیلِ اللَّهِ أَمْوَاتًا بَلْ أَحْیَاءٌ عِندَ رَبِّهِمْ یُرْزَقُونَ
در دو فصل زمستان و بهار گذشته، ایران عزیزمان در یکی از حساسترین و پیچیدهترین شرایط تاریخی خود قرار گرفته است. جنگی تمامعیار، نه فقط در جنوب و چهار استان جنوبی کشور و تنگه هرمز، بلکه در ذهنها، رسانهها و معادلات جهانی به راه افتاده است. دشمن مستکبر با ترکیبی از ابزارهای نظامی، روانی، اقتصادی و رسانهای، تلاش دارد اراده و عزم راسخ این ملت را بشکند، اما غافل از اینکه هر ضربه، ما را مصممتر و هر توطئه، ما را متحدتر کرده است.
صحنهای که دنیا را متحیر کرد
امروز از یک صحنه خودجوش مردمی میگوییم که در شهرهای مختلف ایران توسط ملت مبعوث شده ایجاد شده است. صحنهای که در دنیا به جریانی بینظیر پر از عشق به امام شهید و مکتب امام شهید بازتاب یافته است. مردمی که برای بدرقه و استقبال از پیکر مطهر امام شهیدمان به خیابانهای ایران و عراق آمدند؛ از تهران تا نجف، از قم تا کربلا و در آخر در مشهد. هنگامی که با دقت به این حرکت مردمی نگاه میکنیم و آن را در چارچوب فکری و اعتقادی امام شهید و صحنه سیاسی میدان میبینیم، متوجه میشویم که این راه، ادامه مسیر امام راحل (ره) است؛ مسیری که برای تحقق آرمانهای ملت ایران در گرفته شده است. در ماه رمضان امام به شهادت رسیدند و در ماه محرم، تشییع میلیونی رهبر شهیدمان یکی از باشکوهترین صحنههای میثاق مردم با مردمیترین رهبر بود. این حماسهآفرینی مردم، حماسهای بود که توسط مردم ایران و عراق با استقبال از پیکر امام شهید ایجاد شد. مردم مبعوث شده در میدانی که پازلهای غربی منطقهای و بینالمللی را که آمریکا و رژیم صهیونیستی رقم زده بودند، به هم ریختند. شهادت امام امت در ۹ اسفند ماه ۱۴۰۴، نه تنها حرکت انقلاب اسلامی را متوقف نکرد، بلکه آن را به یک یومالله دیگر تبدیل کرد.
تفاهمنامه؛ فرصت یا تهدید؟
در همین برهه، تفاهمنامه با واسطهگری پاکستان امضا شد. تفاهمنامهای در شرایطی که دشمن به استیصال رسید، فرصتی شد تا اراده ملت تحمیل شود؛ مشروط به رعایت خطوط قرمز. رهبر معظم انقلاب اگرچه علیالاصول نظر دیگری داشتند، اما مسیر را به شورای عالی امنیت ملی و مسئولان سپردند. این تفاهمنامه با حسننیت از سوی ما پیگیری شد، اما خیلی زود با نقض عهدهای مکرر آمریکاییها مواجه گردید. این بدعهدی بار دیگر نشان داد که امضای آمریکاییها بیاعتبار است. پیشتر مقام معظم رهبری حضرت آیتالله سید مجتبی خامنهای در پیامهای اخیرشان فرمودند: «این تجربه تلخ، درس دیگری برای مردم عزیز ماست؛ اعتماد به آمریکا خطای روشن است.»
دو روی یک جریان؛ خلق میدان و تفاهم
در واقع، خلق میدان در بدرقه مردمی و ماجرای تفاهم، هر دو دو سمت یک جریان هستند. دشمن با به شهادت رساندن رهبر انقلاب به دنبال ایجاد شکاف، یأس و ناامیدی بود، اما حضور گسترده و میلیونی مردم در ماهها و هفتههای اخیر، تمام آن توطئهها را خنثی کرد. نقض آن توسط آمریکا هم نه نشانه ضعف ما، بلکه فرصتی دیگر برای روشن کردن ماهیت پوچ دشمن و تقویت جبهه مقاومت بود.
چهار نکته از پیامهای رهبر معظم انقلاب
رهبر معظم انقلاب در پیامهای اخیر چهار نکته مهم را روشن کردند:
۱. افشای چهره واقعی آمریکا و بیاعتباری وعدههای دروغین آن
۲. تأکید بر وحدت و انسجام ملی به عنوان قویترین سلاح در برابر دشمن
۳. مطالبه تعطیلی پایگاههای آمریکایی در منطقه
۴. پیگیری دیپلماسی میدان به جای دیپلماسی غربگرا
این اتفاقات به ما یادآوری میکند که مقاومت و دیپلماسی، هر دو باید در خدمت آرمانهای انقلاب و حمایت از جبهه مقاومت باشند.
حالا بیش از هر زمان دیگری نیاز به وحدت فعال در امت حزبالله داریم؛ وحدتی که به معنای سکوت در برابر اشتباهات نیست، بلکه همصدایی حول اصول و مطالبهگری از مسئولان است. إنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرِینَ.
لینک کپی شد
گزارش خطا