حوزه با انگيزه معنوي طلاب از دانشگاه پيشي مي‌گيرد

حجت الاسلام سيد محمد غروي در گفت‌وگو با خبرنگار علمي «خبرگزاري دانشجو»، گفت: انگيزه دانشجويان براي ورود و تحصيل در حوزه و دانشگاه متفاوت است و اين امر تاثير بسياري در تفاوت سبك نظام آموزشي حوزه و دانشگاه داشته است.

 

وي با اشاره به اينكه انگيزه معنوي طلاب مزيت نظام آموزشي حوزه نسبت به دانشگاه است، گفت: به طور معمول انگيزه دانشجويان براي ورود به دانشگاه و تحصيل در دوره هاي مختلف دانشگاهي كسب موقعيت اجتماعي، اشتغال و زندگي بهتر است، در حالي كه طلاب با انگيزه معنوي مشغول تحصيل در حوزه مي شوند و تحصيل را يك وظيفه و وسيله اي براي دفاع از دين مي دانند كه اين مسئله مزيت نظام آموزشي حوزه نسبت به دانشگاه است.

 

 

مدير گروه روانشناسي پژوهشگاه حوزه و دانشگاه افزود: البته اين مسئله به صورت صدردرصد نيست، ولي فضاي كلي در حوزه و دانشگاه به اين صورت است.

 

غروي ادامه داد: به طور معمول در فضاي كلي حوزه جو اخلاقي خاصي حاكم است كه نشان از حضور معنويت در تحصيل دانشجويان و تدريس اساتيد دارد.

وي اظهار داشت: تفاوت هاي ديگري نيز در وضعيت نظام آموزشي حوزه و دانشگاه مشهود است؛ به طور مثال در حوزه، بخصوص از سال هفتم به بعد، دروس بصورت آزاد تدريس مي شود؛ يعني براي تدريس در دروسي نظير فلسفه، فقه، اصول خارج و غيره حدود 20 استاد معرفي مي شوند كه طلبه براي شاگردي نزد آنها حق انتخاب دارد، ولي در دانشگاه دانشجو حداكثر از ميان 2 يا 3 استاد، حق انتخاب دارد و دست دانشجو در انتخاب استاد باز نيست.

غروي نظام آموزشي حوزه را بر مبناي مباحثه دانست و گفت: در حوزه بطور معمول مباحثه در بين طلاب رواج دارد؛ به طوري كه همواره پس از پايان و پيش از شروع هر كلاس طلاب به مباحثه در رابطه با درس مورد نظر پرداخته و اشكالات مطرح و پاسخ داده مي شود كه اين كار در ذهني كردن دريافت مطالب و حتي در بيان آن بسيار تاثيرگذار است.

 

مدير گروه روانشناسي پژوهشگاه حوزه و دانشگاه زمان محور بودن دوره هاي دانشگاهي را يكي ديگر از تفاوت هاي حوزه و دانشگاه دانست و عنوان كرد: تدريس در دانشگاه ها بيشتر بر مبناي زمان و واحدهاي ارائه شده صورت مي گيرد؛ يعني اگر در مدت زمان معين فرصت ارائه بخشي از سر فصل كتب نبود، اهميت آنچناني ندارد و اهميت موضوع در گذراندن آن واحد درسي به ميزاني كه توسط استاد تدريس شده است، مي باشد، ولي در حوزه پايه دروس سرفصل محور است.

وي گفت: در حوزه، طلبه ها به دنبال تحصيل علم به طور كامل هستند نه گذراندن صرف واحدها.

غروي افزود: اگر در حوزه استاد فرصت تدريس بخشي از كتاب در مدت زمان معين را نداشته باشد، طلبه در زمان هاي ديگر و ترم هاي آينده به هر ترتيب ممكن قسمت باقيمانده را فرا مي گيرد.

 

 

مدير گروه روانشناسي پژوهشگاه حوزه و دانشگاه انگيزه هاي معنوي طلاب در تحصيل علم حوزه را سبب كاهش بروز آسيب هاي اخلاقي مانند مدرك گرايي و تقلب در دانشگاه ها دانست و گفت: طلبه ها دلبسته به مدرك نيستند، در صورتي كه در فضاي دانشگاه مدرك گرايي خاصي حاكم است.

 

وي ادامه داد: بيشتر دانشجويان در دانشگاه حتي اگر با گذراندن واحدهاي كمتري از دروس بتوانند مدرك خود را دريافت كنند قانع هستند، ولي در حوزه افراد به دنبال تحصيل تا سال هاي متمادي هستند.

 

غروي گفت: در دانشگاه افراد بخصوص در دوره هاي تحصيلات تكميلي احساس استغنا كرده و حاضر به شاگردي نزد اساتيد ديگري نيستند، ولي انگيزه معنوي در حوزه مانع ايجاد احساس استغنا در طلبه ها مي شود.

وي در پايان خاطرنشان كرد: همچنين انگيزه معنوي در حوزه، كاهش آمار تقلب را نيز مي شود.