رمضان؛ فرصتی بی‌نظیر برای سیاسیون و رسانه‌ها

گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»؛ از امروز سفره تنعم پروردگار، باری دیگر در ماهی که به زیبایی آن را «ضیافت الله» نام نهاده اند، گسترده می شود و چه نیکو ماهی است رمضان که گفته اند حتی خوابیدن مومن در آن عبادت محسوب می شود.

 

در کنار همه ویژگی ها و خصیصه های منحصر به فرد این ماه عزیزان ، باید رمضان را ماه خودسازی دانست و مگر این «خودسازی» جز از طریق خودشناسي آغاز مي شود؟ آری! نخست بايد خود را شناخت تا بتوان خود را ساخت، چرا كه با خودشناسي، خداشناسي نیز تحقق مي يابد و البته اگر خدا را شناختيم، بی درنگ خود را ساخته ايم.

 

و به راستی مگر هدف از خودسازي که این قدر به آن تاکید شده، جز اين است كه ما منش خود را به گونه اي تغيير دهيم كه پروردگار عالمیان مي خواهد؟ و مگر جز این است که باید از قله ها و تپه های آتشین کبر و غرور و حسد و تهمت و ریا و دروغ به سوی دامنه سرسبز آرامش ایمانی پایین بیاییم؟ چه خوب و پسندیده است که اهالی بازار سیاست و رسانه این ماه را شروعی بر رعایت تقوای سیاسی قرار دهند. اساسا تقوا به معنای خویشتنداری و سپری است در مقابل رفتارهایی که موجب آسیب رسیدن به انسان می‌شود. از این منظر یکی از وجوه و ابعاد بارز تقوا، به ویژه با توجه به این‌ اصل مهم که «سیاست ما عین دیانت ماست»، مساله تقوای سیاسی است.

 

گذشته از تمام فواید و محسنات ریز و درشت در مقوله تقوای سیاسی که می توان آن ها را در نوشتارهای دیگری سیاهه کرد، از این واقعیت هم نمی توان چشم فروبست که رعایت تقوای سیاسی از سوی سیاستمداران باعث جلب اعتماد مردم می‌شود، چه آن که بی تردید برخورداری سیاسیون از چنین تقوایی خود سرمایه ساز است؛ سرمایه ای که امروز ایران اسلامی بیش از هر زمان دیگری به آن نیازمند است؛    «سرمایه اجتماعی» تقوای سیاسی به آن معنا و مفهوم که انسان در مقابل هر آسیبی که او را به فعالیت‌های سیاسی غلط و خلاف مصالح مردم می‌کشاند، به جد پرهیز کند و در جایی که تعارضی پیدا می‌شود بین حق و منافع، حق را ترجیح داده و از منافع شخصی و باندی و گروهی در جهت کسب رضای الهی درگذرد. از این رو ماه مبارک رمضان برای تمامی مسوولان و سیاستمداران در جهت تزکیه نفس و خودسازی، فرصتی بسیار خوب و البته کم نظیر است.

 

در پایان هم جای این امیدواری وجود دارد که مراقب باشیم حتی ساعتي، بلكه لحظه اي از اين ماه مبارك را که در آن سرنوشت يك ساله، بلكه سرنوشت تمام عمر آدمی تعيين مي شود، از دست ندهیم؛ این هشدار کلیشه ای از آن روست که گفته اند سال های عمر همچون جوی آبی است روان که بازگشتی برایش متصور نیست؛ پس چه خوب است که حال که این گونه است و گریزی از آن نیست، لحظه لحظه آن را خوب درک کرده و قدرش را بدانیم.