اردوهای جهادی؛ پلی به سوی خدا

گروه فرهنگي «خبرگزاری دانشجو»؛ ناهيد ويسي از دانشجویان شرکت کننده در اردوی جهادی دانشجویی استان چهارمحال و بختیاری در روستاهای منطقه محروم سردشت شهرستان لردگان در دلنوشته‌ای، اثرات اردوی جهادی را بر نگاه خود به زندگی تببین کرده است.

 

در اين دلنوشته آمده است: من به خود مي بالم كه در اين عصر يخي چند نفر جمع شدند كه تا همراه یکدیگر شده، و به محرومان خدمت کنند.

 

شايد اين چند صباحي كه در اين جا هستم، بشود خود را ساخت و می توان گفت که اردوهای جهادی و حضور در مناطق محروم، آدم را مثل اهالی این مناطق پاك و زلال می کند. رفتار، منش و گفتار من با دوران قبل از اردوی جهادی قابل مقايسه نيست، اما قسمت هايي از اين تأثيرات اين است كه فهميدم همه چيز زندگي، خود آدم نيست و در این عالم واقعیاتی هست كه اگر انسان آنها را بشناسد، مي تواند به خودش برسد كه اين به خود رسيدن ها لازمه يك زندگي آرام و سالم و صحيح همراه با عشق می باشد.

 

مي توانم با جرئت بگویم كه 180 درجه با گذشته، گذشته اي كه چند روز بیشتر با اين اردوی چند روزه فاصله ندارد، فرق كرده ام؛ به طوری که فكر مي كنم فقط خودم در اين دنياي به اين بزرگي نيستم و انسان های دیگری نیز هستند كه مي توانند مرا براي رسيدن به هدفم كمك كنند.

 

فكر مي كنم بيشتر به خدا نزديك شدم، بيشتر او را حس مي كنم و بيشتر با خدای خود رفيق هستم، خدا در وجود من است و بسیار احساس سبكي می کنم؛ به طوري كه حس پرواز دارم. احساس مي كنم وجود دارم، هستم، مي توانم زندگي كنم و مي توانم از اين به بعد مفيد باشم، هم برای دیگران و هم براي خودم و ديگر نگاهم به دنيا عوض و دنيا مثل يك باغ بهاري رنگي شده است.

 

اين اثرات اردوی جهادی بر روي من است كه همه آن را مديون خداي بزرگ خود هستم. فكر مي كنم اگر به خانه خود برگردم بسیاری از خصوصيات گذشته را کنار گذاشته، و آدم ديگری شده ام كه از يك دوره چند روزه به اينجا رسيده ام.

 

باورم نمي شود که عمر این دوره رو به اتمام است؛ اما خوبي آن این است که به آدم ثابت مي كند؛ مي تواند همان آدمی بشود كه بايد از اول مي بود.