روایت ایستادگی در سنگر علم؛ معلمان چگونه"تعهد" را در روزهای سخت معنا کردند

به گزارش خبرنگار استان ها خبرگزاری دانشجو، از سنگرهای مجازی در عصر کرونا تا میدانِ امروز، تاریخ معاصر ایران، شاهد آزمونهای دشواری برای نظام آموزشی کشور بوده است. اگر به دوران پاندمی کرونا بازگردیم، آن زمان که مدارس تعطیل شد و هراسِ ناشناختهی ویروس بر جهان سایه افکند، این معلمان بودند که «سنگرِ علم» را تعطیل نکردند. در حالی که زیرساختهای آموزشی برای آموزش مجازی به بلوغ نرسیده بود، معلمان با هزینههای شخصی، گوشیهای تلفن همراه و اینترنتِ گاه ناپایدار، خانههای خود را به کلاس درس تبدیل کردند. آن روزها، معلمی نه یک شغل، بلکه یک «جهادِ بیسروصدا» بود؛ جهادی برای اینکه نگذارند چراغِ یادگیری در ذهن کودکان و نوجوانان این سرزمین خاموش شود.
مدرسه؛ سنگرِ مقاومت در برابر ناامیدی
امروز اما، در شرایطی که کشور با توطئههای خارجی و فضای جنگی مواجه است، نقش معلم اهمیت مضاعفی یافته است. در ایامی که ناآرامی و تهدید، امنیت روانی جامعه را نشانه گرفته است، معلمان همچنان خطشکنان جبههی آگاهی هستند.
بسیاری از معلمان ما در شهرهای مختلف، در حالی که خود و خانوادههایشان نگرانِ تهدیداتِ امنیتی هستند، با گامهایی استوار در کلاسهای خانگی حاضر میشوند. حضور آنها در کلاس، فراتر از تدریسِ کتب درسی است؛ این حضور، پیامِ «ایستادگی»، «تداوم حیاتِ ملی» و «امید» به آینده است. وقتی یک معلم در اوجِ بحران، درس را آغاز میکند، به دانشآموز میفهماند که زندگی جریان دارد و دشمنان نمیتوانند فرآیند رشد و تعالیِ این مرز و بوم را متوقف کنند.
آموزش، اولویتِ مطلق در ایام خطیر
سیاستگذاران نظام آموزشی باید بیش از پیش به این نکته واقف باشند که «سرمایهی انسانی»، ارزشمندترین دارایی یک کشور در شرایط بحرانی است. معلمان، امروز در دو جبهه میجنگند: نخست، آموزشِ مطالب علمی و دوم، حفظِ روحیه و تابآوریِ دانشآموزان در برابر فشارهای روانیِ ناشی از جنگ.
این حجم از تعهد، نیازمندِ نگاهی ویژه از سوی مسئولان و افکار عمومی است. پاسداشتِ مقام معلم در این روزها، تنها با شعار محقق نمیشود؛ بلکه باید صدایِ این قشرِ پرتلاش بود که بدون ادعا، چرخهای آموزش را در سختترین شرایطِ ممکن میچرخانند.
در نهایت، باید گفت؛ معلمانِ ایران در تمامی این سالها، از دوران کرونا تا امروز، ثابت کردند که «کلاس درس» برای آنها نه یک فضای فیزیکی، که عرصهای برای تربیتِ نسلی است که باید در فردایِ این کشور، حافظِ استقلال و پیشرفت باشد. به تکتکِ این آموزگاران که در روزهای سخت، دست از رسالتِ روشنگری برنداشتند، باید به نیکی نگریست و در برابرِ تعهدِ بیبدیلشان سر تعظیم فرود آورد.
معلم؛ پرورشدهنده نسلی آگاه، متعهد و انقلابی
در این زمینه، رستم شفیعی، معاون آموزش و پرورش ناحیه یک شیراز، در گفتوگوی اختصاصی با خبرگزاری دانشجو با اشاره به جایگاه والای معلم در منظومه فکری امام خامنهای(مدظله العالی)، تأکید کرد: «هر جامعهای که بخواهد پیشرفت کند، باید نقش محوری را به معلمان خود بسپارد. اتفاقات اخیر نشان داد که جمهوری اسلامی ایران از رهبری عالم، آگاه و شجاع برخوردار است که با شهادت سردارانش، معنی حقیقی عبادت و قرب الهی را به جهانیان نشان داد».
وی با اشاره به جنایات استکبار جهانی علیه علم و آگاهی، افزود: «دشمنی آمریکا با انسانیت و پیشرفت جوامع کاملاً آشکار است. امروز با استفاده از فضای مجازی میتوان در روشنگری نسل جوان و انتقال مفاهیم ناب اسلامی گامهای مؤثری برداشت».
شفیعی با بیان اینکه معلمی نیازمند روحیه ایثار و ازخودگذشتگی است، گفت: «من اگر بازهم به آغاز راه بازگردم، بدون تردید معلمی را انتخاب میکنم. شیرینی این شغل وقتی است که موفقیتهای شاگردان خود را میبینیم».
دغدغههای معیشتی معلمان؛ مطالبهای بهحق
در ادامه، شهربانو محمدی، معلم پایه ابتدایی شیراز، با تجلیل از رهبری حکیمانه نظام و مقاومت مردم غیرتمند ایران، گفت: «به عنوان یک معلم، با تمام وجود در کنار نظام و ولیامر مسلمین ایستادهام و به این نظام قدرتمند افتخار میکنم».
وی با اشاره به تأکید امام خمینی(ره) و شهدای والامقام بر احترام به مقام معلم، خاطرنشان کرد: «در سالهای اخیر، با وجود جنگ اقتصادی و تورم سنگین، معلمان در تأمین معیشت خانوادههای خود با مشکلات جدی مواجه شدهاند که لازم است مسئولان به این موضوع با حساسیت بیشتری توجه کنند».
این معلم پرتلاش با بیان اینکه صددرصد بازهم شغل معلمی را انتخاب میکند، تصریح کرد: «شیرینی این شغل، زندگی کردن با دانشآموزان و سهیم شدن در خوشیها و سختیهای زندگی آنان است. یک معلم خوب باید صبور، رازدار، متعهد و همواره در حال بهروزرسانی دانش خود باشد».
معلمان ایران، از دوران دفاع مقدس تا کرونا و اکنون در میدان جنگ ترکیبی دشمن، ثابت کردهاند که کلاس درس برای آنان عرصهای برای پرورش نسلی آگاه، انقلابی و مقاوم است. پاسداشت واقعی مقام معلم، نه در شعار که در حمایت عملی از معیشت آنان و تقویت جایگاهشان در ترسیم آینده درخشان جمهوری اسلامی ایران معنا مییابد.