طنین فریادهای سمنان در شب هشتاد و هشتم؛ خروشی که خاموش نمیشود+ فیلم

به گزارش گروه استانهای خبرگزاری دانشجو، شامگاه امشب، سمنان بار دیگر شاهد پیوند دوباره خیابان و اراده بود.
هشتاد و هشت شب گذشت، اما نه تنها از توان قدمها کاسته نشد، بلکه امشب فریادها رساتر و لرزهای که بر پیکره شب میانداختند، سهمگینتر از همیشه بود. میدانها و معابر اصلی شهر، نه محل عبور، که به اقیانوسی از شور و غریو تبدیل گشته بود.
گزارشهای میدانی حاکی از آن است که در این شب، یکپارچگی حضور به اوج خود رسید. صدای مردم، همچون رعدی در آسمان شهر میپیچید و هر فریاد، پیامی روشن از پایداری داشت. اینجا خبری از خمودگی و سکوت نبود؛ هر نگاه، جرقهای بود و هر حنجره، شیپوری که پایان هشتاد و هشتمین فصل از صبر و آغاز فصلی نو از همبستگی را نوید میداد.
جمعیت، با جدیتی مثالزدنی و مشتهایی که به نشانه همعهدی گره خورده بود، نشان دادند که عدد «هشتاد و هشت» برای آنان تنها یک شمارش تقویمی نیست، بلکه نمادی از «فرسودهنشدن» است. حضور جوانان در کنار نسلهای پیشین، اتمسفری از امید و هیجان خلق کرده بود که حتی در دورترین نقاط شهر نیز احساس میشد.
امشب در سمنان، خیابانها سخن میگفتند. فریادهایی که یکصدا از سینه برمیخاست، نشان داد که نبضِ غیرت در این خاک، تندتر از همیشه میزند. هشتاد و هشت شب ایستادگی، اکنون به کوهی از تجربه و اتحاد بدل شده است که هیچ طوفانی را یارای تکان دادن آن نیست. سمنان امشب بیدار بود، خروشان بود و با فریادهای خود، بر صحیفه تاریخ نگاشت که اراده یک ملت، شکستناپذیر است.