آتش زدن کاه و کلش باعث کاهش مواد آلی خاک و افت فعالیت جانداران مفید میشود

به گزارش گروه استان های خبرگزاری دانشجو، هروز فرخی سرپرست مدیریت هماهنگی ترویج سازمان جهاد کشاورزی استان زنجان با هشدار نسبت به تداوم سوزاندن بقایای گیاهی در اراضی کشاورزی اظهار داشت: این اقدام، علاوه بر تخریب تدریجی حاصلخیزی خاک، پیامدهای جدی زیستمحیطی و بهداشتی به همراه دارد و میتواند پایداری تولید در بخش کشاورزی را با مخاطره مواجه کند.
وی با بیان اینکه بقایای گیاهی پس از برداشت، بخشی از سرمایه خاک محسوب میشود، گفت: آتش زدن کاه، کلش و سایر بقایا باعث کاهش مواد آلی خاک، افت فعالیت جانداران مفید و آسیب دیدن ساختار فیزیکی و زیستی خاک میشود؛ روندی که در بلندمدت توان تولیدی زمینهای کشاورزی را کاهش میدهد.
سرپرست مدیریت هماهنگی ترویج سازمان جهاد کشاورزی استان زنجان افزود: سوزاندن بقایا موجب از دست رفتن حجم قابل توجهی از عناصر غذایی مورد نیاز گیاه از جمله نیتروژن، فسفر، پتاسیم و گوگرد میشود و در نهایت کشاورزان را ناچار میکند برای جبران این کمبود، مصرف کودهای شیمیایی را افزایش دهند؛ موضوعی که هم هزینه تولید را بالا میبرد و هم میتواند زمینهساز آلودگی خاک و منابع آب شود.
وی آلودگی هوا را از دیگر تبعات این کار دانست و تصریح کرد: دود و گازهای ناشی از سوزاندن بقایای گیاهی، تهدیدی برای سلامت عمومی بهویژه کودکان، سالمندان و افراد دارای بیماریهای تنفسی است. همچنین در مواردی آتش از کنترل خارج میشود و خسارتهایی به باغها، مراتع، منابع طبیعی و حتی اراضی و تأسیسات مجاور وارد میکند.
فرخی با اشاره به نقش بقایای گیاهی در بهبود وضعیت خاک عنوان کرد: باقی گذاشتن و مدیریت اصولی بقایا در مزرعه میتواند به کاهش تبخیر آب، افزایش نفوذپذیری خاک، جلوگیری از فرسایش بادی و آبی و فراهم شدن شرایط بهتر برای کشتهای بعدی کمک کند.
وی با تأکید بر ضرورت تقویت آموزشهای ترویجی خاطرنشان کرد: استفاده از روشهای صحیح مدیریت بقایا از جمله خرد کردن و برگرداندن آنها به خاک، بهرهگیری در تولید کمپوست و بهکارگیری رویکردهای نوین در کشاورزی حفاظتی باید بیش از گذشته در دستور کار قرار گیرد.
سرپرست مدیریت هماهنگی ترویج سازمان جهاد کشاورزی استان زنجان با تاکید بر اینکه بهرهبرداران بخش کشاورزی باید از سوزاندن بقایای گیاهی خودداری کنند، عنوان کرد: حفظ سلامت خاک، صیانت از محیط زیست و تضمین تولید پایدار، نیازمند همراهی کشاورزان با توصیههای فنی و کارشناسی است.