غریو حضور؛ روایتی از قرار عاشقانه مردم سمنان در شب ۹۶ اقتدار+فیلم
خیابانها دیگر تنها معبر و گذرگاه نبودند؛ به شریانهایی بدل شده بودند که نبض تاریخ در آنها میتپید. گویی گرما و سرما در برابر گرمای عزم مردمی که از جایجایِ شهر به هم پیوسته بودند، رنگ باخت.
به گزارش گروه استانهای خبرگزاری دانشجو، این روزها خیابانها شاهد سیل خروشانی از انسانها است؛ نه تنها افرادی پراکنده، بلکه پیکرهای واحد که از اراده و خواستن سرشته شده بود. در این همآوایی بزرگ، زن و مرد، شانهبهشانه، گام بر سنگفرشهای شهر مینهادند. گویی زمان در حرکت این جمعیت عظیم متوقف شده بود.
پیران، با عصا و قامت استوار، گواهانی بودند که تجربهی سالیان را با گامهای لرزان، اما مصمم به خیابان آورده بودند و جوانان، با چشمانی لبریز از فریاد و مشتهایی که گره خورده در هوا، پیشقراولان این حرکت بودند. فرقی نمیکرد کجای این صف طولانی ایستاده باشی؛ وقتی پیر و جوان، دوشادوش هم در این اقیانوس انسانی غوطهور میشدند، صداها در هم میآمیخت و یک «صدایِ واحد» از دل شهر برمیخاست.
آری این روزها و شبها خیابان آینه تمامنمای ارادهای بود که پیر و جوان، زن و مرد، دستدردست هم، روایتی از جنس استقامت را بر پردهی تاریخ نوشتند؛ روایتی که در آن، «حضور»، خود، بزرگترین بیانیه بود. گویی خیابان زیر گامهای این خیل عظیم، معنایی تازه یافت و به صحنهای بدل شد که در آن، مردم، قهرمانان اصلیِ قصه خویش بودند.
لینک کپی شد
گزارش خطا
۰
