زخم جنگ بر قلب درمان سوختگی ایران/ بیمارستان مطهری نیازمند توجه است + فیلم

به گزارش گروه اجتماعی خبرگزاری دانشجو_ علی کیمیایی، هنوز هم بوی مواد ضدعفونی‌کننده در راهروهای بیمارستان مطهری با امید به زندگی گره خورده است. سال‌هاست که این بیمارستان برای هزاران بیمار سوختگی، آخرین ایستگاه امید بوده؛ جایی که بسیاری از مصدومان با بدنی سوخته و روحی زخمی وارد آن شده‌اند و با تلاش پزشکان و پرستاران، فرصت دوباره‌ای برای زندگی پیدا کرده‌اند.

اما این بار خودِ بیمارستان زخمی شده است.

کمتر کسی است که نام بیمارستان مطهری را در حوزه درمان سوختگی نشنیده باشد. این مرکز در دهه‌های گذشته به نماد درمان بیماران سوختگی در ایران تبدیل شده است. بسیاری از بیماران از شهرها و روستاهای دور و نزدیک، پس از طی صدها کیلومتر مسیر، به این بیمارستان رسیده‌اند تا از امکاناتی بهره‌مند شوند که در کمتر مرکز درمانی دیگری یافت می‌شود.

بعضی بیمارستان‌ها فقط یک مرکز درمانی نیستند؛ بخشی از زندگی مردم‌اند. نامشان با امید، نجات و بازگشت به زندگی گره خورده است. بیمارستان سوانح و سوختگی شهید مطهری تهران یکی از همین مراکز است؛ بیمارستانی که سال‌هاست بیماران سوختگی از سراسر کشور برای درمان به آن مراجعه می‌کنند و بسیاری از خانواده‌ها سخت‌ترین روزهای زندگی خود را در راهروها و بخش‌های آن سپری کرده‌اند.

آسیب دیدن این مرکز درمانی در جریان حملات اخیر، صرفاً خسارت به یک ساختمان یا مجموعه درمانی نبود؛ بلکه لطمه‌ای به یکی از مهم‌ترین ظرفیت‌های کشور در حوزه درمان سوختگی محسوب می‌شود. از همین رو بازسازی، تجهیز و توسعه مجدد این بیمارستان نه یک اقدام معمول عمرانی، بلکه ضرورتی ملی و انسانی است که نیازمند توجه ویژه دولت، نهادهای مسئول، خیرین سلامت و افکار عمومی است.

برای کسانی که با حوزه درمان سوختگی آشنایی دارند، مطهری تنها یک بیمارستان نیست؛ قلب تپنده درمان سوختگی ایران است. مرکزی که در طول دهه‌های گذشته با تکیه بر دانش پزشکان، تجربه کادر درمان و امکانات تخصصی خود، جان هزاران بیمار را نجات داده و به یکی از مهم‌ترین مراکز درمانی کشور در این حوزه تبدیل شده است. از حوادث صنعتی و آتش‌سوزی‌های گسترده گرفته تا سوانح خانگی و حوادث ناشی از کار، بسیاری از مصدومان سوختگی در نهایت راهی این بیمارستان شده‌اند؛ جایی که برای بسیاری از آنان، آخرین امید برای ادامه زندگی بوده است.

وقتی یک بیمارستان هدف قرار می‌گیرد

در ماه های اخیر  و در جریان جنگ به نقاط مختلف کشور، بیمارستان مطهری نیز از آسیب‌ها در امان نماند. شاید در نگاه نخست، آسیب دیدن یک بیمارستان در میان انبوه اخبار جنگ و درگیری تنها یک خبر دیگر به نظر برسد، اما واقعیت این است که خسارت واردشده به چنین مرکزی، صرفاً خسارت به یک ساختمان یا چند بخش درمانی نیست.

وقتی یک مرکز فوق‌تخصصی درمان سوختگی آسیب می‌بیند، در واقع بخشی از توان درمانی کشور تحت تأثیر قرار می‌گیرد. برخلاف بسیاری از مراکز درمانی عمومی، بیمارستان‌های تخصصی سوختگی دارای زیرساخت‌ها، تجهیزات و نیروهای انسانی ویژه‌ای هستند که جایگزینی آنها در کوتاه‌مدت امکان‌پذیر نیست. به همین دلیل هر آسیبی به این مراکز می‌تواند پیامدهایی فراتر از یک خسارت فیزیکی داشته باشد.

در شرایطی که نظام سلامت کشور با چالش‌های مختلفی روبه‌رو است، حفظ ظرفیت مراکز تخصصی اهمیت دوچندانی پیدا می‌کند. بیمارستان مطهری یکی از معدود مراکزی است که در طول سال‌ها توانسته شبکه‌ای از تخصص، تجربه و امکانات را در حوزه درمان سوختگی شکل دهد. آسیب دیدن چنین مرکزی، نگرانی‌هایی را درباره روند ارائه خدمات درمانی به بیماران سوختگی ایجاد کرده است.

ظرفیتی که یک‌شبه ساخته نشده است

شاید بسیاری از مردم تصور کنند بازسازی یک بیمارستان به معنای تعمیر ساختمان و جایگزینی تجهیزات آسیب‌دیده است، اما درباره بیمارستانی مانند مطهری موضوع بسیار فراتر از این حرف‌هاست.

ساخت یک مرکز تخصصی سوختگی فرآیندی طولانی و پیچیده است. این مراکز به بخش‌های ویژه، اتاق‌های ایزوله، سیستم‌های پیشرفته کنترل عفونت، تجهیزات خاص مراقبت از بیماران سوختگی و تیم‌های درمانی آموزش‌دیده نیاز دارند. شکل‌گیری چنین مجموعه‌ای حاصل سال‌ها سرمایه‌گذاری، آموزش و تجربه‌اندوزی است.

درمان بیماران سوختگی از پیچیده‌ترین خدمات پزشکی به شمار می‌رود. بیمارانی که دچار سوختگی شدید می‌شوند، معمولاً با مشکلات متعددی از جمله عفونت، آسیب تنفسی، کم‌آبی شدید بدن و نیاز به جراحی‌های متعدد روبه‌رو هستند. به همین دلیل درمان این بیماران تنها با وجود امکانات تخصصی و تیم‌های درمانی مجرب امکان‌پذیر است.

مطهری طی سال‌های فعالیت خود به یکی از مهم‌ترین مراکز آموزشی و درمانی کشور در این حوزه تبدیل شده است. بسیاری از متخصصان درمان سوختگی، جراحان ترمیمی و کادر درمانی کشور بخشی از آموزش‌ها و تجربیات حرفه‌ای خود را در این مرکز کسب کرده‌اند. این ظرفیت ارزشمند، سرمایه‌ای است که طی دهه‌ها شکل گرفته و نباید اجازه داد آسیب‌های ناشی از جنگ آن را تضعیف کند.

سوختگی؛ زخمی که تنها روی پوست نیست

سوختگی یکی از دردناک‌ترین آسیب‌هایی است که یک انسان می‌تواند تجربه کند. برخلاف بسیاری از بیماری‌ها که روند درمان مشخصی دارند، بیماران سوختگی اغلب مسیر طولانی و دشواری را برای بازگشت به زندگی طی می‌کنند.

بسیاری از این بیماران ناچارند هفته‌ها یا ماه‌ها در بیمارستان بستری باشند. برخی از آنان به چندین عمل جراحی نیاز پیدا می‌کنند و حتی پس از پایان درمان نیز با مشکلات جسمی و روحی متعددی روبه‌رو هستند. آثار سوختگی گاهی تا پایان عمر همراه بیمار باقی می‌ماند و زندگی فرد و خانواده او را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

در چنین شرایطی، وجود مراکز تخصصی درمان سوختگی از اهمیت حیاتی برخوردار است. هر تخت فعال، هر اتاق عمل مجهز و هر بخش تخصصی می‌تواند نقش مستقیمی در نجات جان بیماران و کاهش عوارض ناشی از سوختگی داشته باشد.

به همین دلیل بازسازی بیمارستان مطهری تنها به معنای احیای یک ساختمان نیست؛ بلکه به معنای حفظ فرصتی برای درمان و زندگی هزاران بیماری است که ممکن است در آینده به خدمات این مرکز نیاز پیدا کنند.

بازسازی؛ فرصتی برای نوسازی

حوادث تلخ همواره می‌توانند فرصتی برای بازنگری و بازسازی بهتر فراهم کنند. بازسازی بیمارستان مطهری نیز نباید صرفاً به بازگرداندن شرایط به وضعیت قبل از آسیب محدود شود.

این مرکز می‌تواند پس از بازسازی، مجهزتر و توانمندتر از گذشته فعالیت کند. نوسازی تجهیزات، توسعه بخش‌های تخصصی، افزایش ظرفیت تخت‌های سوختگی، بهبود زیرساخت‌های درمانی و تقویت امکانات آموزشی و پژوهشی از جمله اقداماتی است که می‌تواند در دستور کار قرار گیرد.

کارشناسان حوزه سلامت سال‌هاست نسبت به کمبود تخت‌های تخصصی سوختگی در کشور هشدار می‌دهند. از این منظر، بازسازی مطهری فرصتی است تا علاوه بر جبران خسارت‌های واردشده، بخشی از نیازهای موجود نیز برطرف شود.

سرمایه‌گذاری در چنین مراکزی در واقع سرمایه‌گذاری برای آینده سلامت کشور است. هر اقدامی که امروز برای تقویت زیرساخت‌های درمان سوختگی انجام شود، در سال‌های آینده به نفع بیماران و نظام سلامت خواهد بود.

مسئولیتی فراتر از بازسازی یک ساختمان

بازسازی بیمارستان مطهری را نباید به تعمیر چند دیوار، تعویض چند پنجره یا راه‌اندازی دوباره بخش‌های آسیب‌دیده تقلیل داد. مسئله بسیار فراتر از این حرف‌هاست. صحبت از مرکزی است که سال‌ها یکی از مهم‌ترین تکیه‌گاه‌های درمان سوختگی در کشور بوده و امروز بیش از هر زمان دیگری به توجه و سرمایه‌گذاری نیاز دارد.

این مسئولیت تنها بر دوش یک نهاد یا دستگاه خاص نیست. دولت، وزارت بهداشت، خیرین سلامت، نهادهای حمایتی و حتی بخش خصوصی هر کدام می‌توانند سهمی در احیای این مرکز داشته باشند. تجربه نشان داده هر جا پای سلامت مردم در میان بوده، مشارکت و همدلی اجتماعی توانسته گره‌های بزرگی را باز کند.

شاید امروز مهم‌ترین مطالبه، بازگرداندن کامل بیمارستان مطهری به چرخه خدمت باشد؛ اما نگاه به آینده نیز اهمیت دارد. این مرکز می‌تواند پس از بازسازی، مجهزتر، به‌روزتر و توانمندتر از گذشته فعالیت کند؛ اتفاقی که در نهایت به سود بیمارانی خواهد بود که در سخت‌ترین لحظات زندگی خود به این بیمارستان مراجعه می‌کنند.

مطهری را نباید تنها گذاشت

بیمارستان مطهری متعلق به تهران یا یک منطقه خاص نیست. این مرکز در عمل به بخشی از سرمایه ملی حوزه سلامت تبدیل شده است؛ سرمایه‌ای که حفظ و تقویت آن به معنای حفظ جان انسان‌هاست.

امروز شاید ساختمان بیمارستان نیازمند بازسازی باشد، اما آنچه بیش از همه اهمیت دارد، احیای ظرفیتی است که طی دهه‌ها شکل گرفته است؛ ظرفیتی که با تجربه پزشکان، تلاش شبانه‌روزی پرستاران و اعتماد بیماران ساخته شده و نمی‌توان برای آن جایگزینی سریع پیدا کرد.

مطهری سال‌ها مأمن سوختگان این سرزمین بوده است. هزاران نفر در دشوارترین لحظات زندگی خود به این مرکز مراجعه کرده‌اند و با تلاش کادر درمان، فرصت دوباره‌ای برای زندگی یافته‌اند. اکنون نوبت آن رسیده است که این مرکز درمانی نیز از حمایت و توجهی درخور برخوردار شود.

بازسازی بیمارستان مطهری تنها یک پروژه عمرانی نیست؛ اقدامی برای حفظ یکی از مهم‌ترین زیرساخت‌های درمانی کشور است. اگر امروز برای احیای کامل این مرکز اقدام شود، فردا هزاران بیمار از ثمره آن بهره‌مند خواهند شد. به همین دلیل بازسازی و تقویت بیمارستان مطهری نه یک انتخاب، بلکه ضرورتی ملی است؛ ضرورتی که نباید در میان هیاهوی اخبار روز فراموش شود.