روایت اعزام زائران وداع با رهبر شهید+ فیلم
به گزارش گروه استانهای خبرگزاری دانشجو، چراغهای گردان و نور ملایم خیابان، بر چهرههایی میتابد که گویی هر یک، داستانی از یک حزن عمیق را در سینه پنهان کردهاند.
صدای همهمهای آرام، فضای سرد شب را پر کرده است؛ اما این نه یک هیاهوی معمولی، که نجوای دلتنگی است. پیر و جوان، با چشمان بارانی گرد هم آمدهاند. اینجا در میان صفوف اتوبوسها، قلبها تندتر از همیشه میتپند. گویی سینه، دیگر قفس تنگی است برای دلی که میخواهد پرواز کند؛ دلی که بند شده به شوق یک دیدار آخر، یک وداع واپسین با رهبری که نامش با غیرت و شهادت گره خورد.
لحظه حرکت فرا میرسد. موتور اتوبوسها روشن میشود و لرزهای خفیف بر بدنه خودروها میافتد، اما لرزه اصلی در دل زائرانی است که ثانیهها را برای رسیدن به محل وداع میشمارند.
رژه اتوبوسها در دل تاریکی شب آغاز میشود. کاروانی که نه مسافر، که «دلخسته» حمل میکند؛ نگاههایی که از همین حالا، در میان جمعیت میلیونی وداعکنندگان، جای خود را پیدا کردهاند.
این قافله، در سکوت سنگین جاده، به سوی مقصدی میرود که عطر بهشت میدهد. هر کیلومتر که طی میشود، تپش قلبها فزونی مییابد. این اعزام، تنها یک جابهجایی ساده نیست؛ این پرواز روح یک ملت است که میخواهد برای آخرین بار در محضر رهبر شهیدش، سر ارادت فرود آورد و عهدی دوباره ببندد.