روزه‌داری و درک مردم قحطی‌زده سومالی

گروه سیاسی «خبرگزاری دانشجو»، فریدون طاهری؛ آشنا ساختن جسم و جان انسان با گرسنگی و احساس سختی و مرارتی که گریبانگیر بینوایان است از آثار اجتماعی روزه داری مي باشد؛ به راستی امروزه افراد روزه دار بخوبی می توانند مشکل مردم محروم و مستضعف سومالی را درک، و برای کمک به آنها اقدام کنند.

 

برکات و رحمت الهی در ماه مبارک رمضان را قدر بدانیم و به گونه ای برنامه ریزی کنیم که آثار و برکات این ماه پرفضیلت و شب های قدر آن را به آسانی از دست ندهیم، توجه کنیم و مواظب باشیم تا قدر شب ها و روزهای قدر را بدانیم.

 

آری یک ماه روزه داری، اگر چه روزه در دین اسلام همانند سایر ادیان گذشته واجب است و با مراجعه به قرآن عزیز در سوره بقره آیه 183خداوند می فرماید: «کتب علیکم الصیام کما کتب علی الذّین من قبلکم لعلّکم تتّقون»، «نوشته شد بر شما روزه همان گونه که بر کسانی که پیش از شما بودند، نوشته شده بود، باشد که پرهیزگار باشید». و اینکه در سوره احزاب آیه 35 آمده است: «همانا خدا برای مردان و زنان مسلمان و مردان روزه دار و زنان روزه دار آمرزش و پاداش بزرگ مهیا ساخته است».

 

روزه داری فوایدی دارد که عبارتند از: ا. بهداشتی؛ استراحت دستگاه گوارشی در اثر تعطیلی آن 2. اجتماعی؛ آشنا ساختن جسم و جان انسان با گرسنگی و احساس سختی و مرارتی که گریبانگیر بینوایان است.

 

به راستی امروزه افراد روزه دار بخوبی می توانند مشکل مردم محروم و مستضعف سومالی را درک کنند و برای کمک به آنها اقدام کنند. با روزه داری عاطفه و حس ترحم در انسان زنده شده و به واسطه روزه داری زنده می شود؛ بنابراين در نتیجه روزه داری یک نوع احساس همدردی در انسان روزه دار پدید می آید و او را به کمک کردن به بینوایان و رهانیدن آنها از رنج و گرسنگی وادار می کند، که شاید بتوان این فایده را مهمترین فایده و فلسفه روزه داری بیان کرد که می توان به عبارتی مختصر آن را به عنوان فایده روانی روزه داری ذکر کرد.

 

در بیان فایده روانی روزه داری می توان به کنترل نفس در برابر تمایلات و شهوات اشاره كرد كه تسلط به نفس را در انسان تقویت می کند و از طغیان نفس در موارد نامشروع جلوگیری می کند؛ به عبارت کلی تر روزه داری انسان را به تقوا و پرهیزگاری عادت می دهد و باعث ملکه شدن آن در انسان می شود و آنگاه روزه داری انسان سرچشمه تقوا، پرهیزگاری و تمام خوشبختی های دنیوی و اخروی می شود.

 

مفهوم دیگری که روزه داری در انسان زنده می کند؛ جهاد است، جهاد به معنی جنگ و پیکار در راه خداست و اگر چه بیشتر این مفهوم هنگامی که اسلام در مخاطره قرار گرفته و از طرف دشمنان مورد تجاوز و تهاجم قرار گیرد، مصداق پیدا کرده و به کار برده می شود؛ اما باید ذکر کرد که هرگاه برای خدا و در راه خدا انسان مؤمن در مقابل دشمنان تلاش و پیکار نماید، جهاد کرده است.

 

گاهی جهاد با نفس یعنی تلاش انسان مؤمن در مقابل نفس سرکش است، جهاد دیگر با دشمن ظاهری است؛ یعنی تلاش و پیکار انسان متدین با دشمنان است که با تمام قوای مادی خود یا امکانات دنیایی خود به میدان آمده است؛ بنابراين وظیفه حضور در میدان احساس می شود و همچنین جهاد با شیطان اغواگر است، اما آنچه امروز باید به آن توجه داشت، جهاد با دشمنان در فضای فکری و فرهنگی است، جهاد با دشمنان عقیدتی و اعتقادی است، جهاد با دشمنانی که مبلغ ضد فرهنگ ها می باشد.

 

اگر روز قدس نیز می آید، این حضور در جهادی فکری است، روز قدس، روز حضور در میدان جهاد فرهنگی است، روز قدس هم مبارزه با دشمنانی است که تلاش کردند به عدم مشروعیت خود مشروعیت بخشند، دشمنانی که تلاش کردند حقوق مردم فلسطین را غصب کنند و خود را ذی حق جلوه دهند؛ بنابراين انسان روزه دار نمی تواند در مقابل این نوع از دشمنی بی توجه باشد، انسان روزه دار نمی توانند در مقابل انحراف و فتنه های دشمنان آرام گیرد، انسان متدین نمی تواند شاهد باشد که عده ای از ناکجا آمده و در فلسطین، کودکان و زنان و مردان فلسطین و غزه را با بمب ها و گلوله های خود پرپر می کنند.

 

آری انسان مؤمن و آزاده و آزادی خواه و عدالت محور نمی تواند ساکت بماند؛ پس فریاد می زند، کمک می کند، تلاش دارد، تا انسان های مظلوم در طول سال از زیر ظلم و ستم رهایی یابند.

 

انسان روزه دار هیچگاه بی توجه نمی ماند؛ چراكه می داند بی توجهي از ویژگی های منافقان است، انسان جهادگر و روزه دار حساسیت دارد، غیرت دارد و غیرت دینی او اجازه بی توجهي به او نمی دهد.