شهيد قدوسي در غباري از فراموشي

گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»؛  شهيد قدوسي در 12 مرداد ماه سال 1306 در شهرستان نهاوند در يك خانواده روحاني متولد شد، وي در همان دوران كودكي نبوغ و استعداد خويش را بروز داد؛ دوران ابتدايي و اول متوسطه را در نهاوند گذراند و چون در آن زمان امكان تحصيل بيشتر در اين شهر نبود، سرانجام در سال 1321 به قم آمد. شهيد علي قدوسي مشغول فراگيري علوم اسلامي در حوزه علميه قم شد، در درس خارج آيت الله بروجردي و امام خميني (ره) شركت مي كرد و در نهايت به درجه اجتهاد نايل آمد؛ وي همچنين در كلاس درس فلسفه مرحوم علامه طباطبايي (ره) حضور مي يافت و از آن بهره مي برد.

شهيد قدوسي از ابتدا درباره مسائل سياسي تامل مي كرد و سياست از سير زندگي او بركنار نبود، بنابراين از سال 1341 تا پيروزي انقلاب همواره در مبارزات عليه رژيم شاهنشاهي حضور داشت.

مبارزات پيگير آيت الله قدوسي در اين دوران موجب شد كه ماموران ساواك ايشان را دستگير، و در زندان قزل قلعه زنداني كنند.

شهيد قدوسي بعد از آزادي از زندان به همراه جمعي از همفكران خويش اقدام به تاسيس مدرسه اي كرد تا به صورت زيربنايي كارهاي فرهنگي كند.

آيت الله قدوسي در زمان پيروزي انقلاب به فرمان امام خميني (ره) به عنوان دادستان كل انقلاب اسلامي منصوب شد، ‌زمان شروع كار وي با فتنه و فساد و اوج فعاليت گروهك ها مصادف بود كه ايشان به طور قاطع در برابر فتنه اين گروهك ها ايستاد.

شهيد قدوسي اگر چه يكي از تاثيرگذارترين چهره هاي انقلاب بود، اما مورد غفلت مسئولان و مردم قرار گرفته و تنها به پاره اي از فعاليت هاي ارزنده وي اشاره مي شود؛ ‌اين در حالي است كه آيت الله قدوسي از اصلي ترين چهره ها در مبارزه با خط نفاق بود و در تثبيت انقلاب نقشي اساسي ايفا كرد.

يكي از اصلي ترين فعاليت هاي آيت الله قدوسي در مبارزه با گروهك هاي مسلح نفاق، امضاي اطلاعيه 10 ماده اي بود كه در 19 فروردين 1360 منتشر شد؛ وي در اين اطلاعيه متذكر شده بود كه احزاب مخالف مي توانند در صورت زمين گذاشتن اسلحه و روي آوردن به مبارزات سياسي، در چارچوب قانون اساسي و در صورتي كه اقدامات آنها متضمن جرم ديگري همچون دروغ، تهمت و تحريك نباشد، آزادانه به فعاليت بپردازند.

بعد از اين اطلاعيه و مقاومت سازمان منافقين در تحويل سلاح و پس از آخرين اخطار آيت الله قدوسي براي تحويل سلاح در 14 خرداد 60 و خلع سلاح آنها، سازمان منافقين تصميم به جنگ مسلحانه گرفت.

نيمه ابتدايي سال 1360 دوره اي بود كه بسياري از بزرگان انقلاب به شهادت رسيدند؛ شهيد بهشتي، شهيد رجايي، شهيد باهنر، شهيد چمران و شهداي دولت رجايي و باهنر از اين جمله بودند.

شايد چندان تصادفي نباشد كه در فاصله يك هفته از انفجار هشتم شهريور ماه و شهادت شهيدان رجايي و باهنر در لحظاتي كه پرده هاي ابهام كنار زده مي شد و خط نفوذ در نخست وزيري در حال شناسايي بود، آيت الله قدوسي به شهادت رسيد.