بهرهگیری از ظرفیت زنبور عسل در چهارمحال و بختیاری؛ از تولید عسل تا تقویت امنیت غذایی
به گزارش گروه استانهای خبرگزاری دانشجو، حسین بهرامی، رئیس سازمان جهاد کشاورزی استان چهارمحال و بختیاری، با اشاره به اهمیت زنبور عسل در چرخه تولید و سلامت جامعه اظهار کرد: زنبور عسل موجودی کوچک، اما با نقشی بزرگ در طبیعت است که علاوه بر تولید عسل، از طریق گردهافشانی به افزایش عملکرد و کیفیت بسیاری از محصولات کشاورزی کمک میکند.
وی افزود: بر اساس گزارشهای علمی و منابع بینالمللی، حدود سهچهارم محصولات کشاورزی تولیدکننده میوه و دانه برای مصرف انسان بهطور کامل یا بخشی به گردهافشانها وابسته هستند و زنبورها از مهمترین گردهافشانهای این چرخه محسوب میشوند.
بهرامی با اشاره به اهمیت عسل بهعنوان یکی از محصولات طبیعی زنبور عسل گفت: عسل علاوه بر ارزش غذایی، حاوی ترکیبات زیستفعال از جمله ترکیبات فنولی و فلاونوئیدهاست که خاصیت آنتیاکسیدانی دارند و مطالعات علمی، ظرفیتهای ضدالتهابی و ضدمیکروبی آن را نیز بررسی کردهاند.
رئیس سازمان جهاد کشاورزی استان تصریح کرد: البته خواص عسل نباید به معنای جایگزین شدن آن با درمانهای پزشکی تلقی شود و میزان ترکیبات و ویژگیهای عسل نیز با توجه به نوع گیاه، منطقه جغرافیایی و شرایط تولید متفاوت است؛ بنابراین مصرف متعادل و استفاده از عسل باکیفیت و دارای منشأ مشخص اهمیت ویژهای دارد.
وی ادامه داد: ارزش زنبور عسل تنها به تولید عسل محدود نمیشود و فرآوردههایی همچون ژل رویال، گرده گل، موم و سایر محصولات زنبورعسل نیز دارای ارزش اقتصادی و کاربردهای مختلف هستند و میتوانند به تکمیل زنجیره ارزش این صنعت کمک کنند.
بهرامی با بیان اینکه حفاظت از زنبورها در واقع حفاظت از بخشی از ظرفیت تولید غذا و تنوع زیستی است، خاطرنشان کرد: فائو اعلام کرده است که حدود ۹۰ درصد گونههای گیاهان گلدار وحشی و بیش از ۷۵ درصد محصولات غذایی کشاورزی جهان به گردهافشانی حیوانی وابستهاند.
وی گفت: حمایت از زنبورداران، توسعه روشهای نوین زنبورداری، حفظ پوشش گیاهی، کاهش مصرف بیرویه سموم و توجه به کشت گیاهان دوستدار گردهافشان از جمله اقداماتی است که میتواند به حفظ جمعیت زنبورها و پایداری تولید در بخش کشاورزی کمک کند.
رئیس سازمان جهاد کشاورزی چهارمحال و بختیاری در پایان تأکید کرد: زنبور عسل، حلقهای کوچک، اما حیاتی در زنجیره حیات است و حمایت از این موجود ارزشمند، گامی برای حفاظت از طبیعت، رونق کشاورزی، اشتغال پایدار و امنیت غذایی نسلهای آینده خواهد بود.