سینمای ایران شناسنامه می‌خواهد

گروه فرهنگی «خبرگزاری دانشجو»، فرنگیس حمزه‌ای؛ تغییر هنجارهای سینما به سمت محصولات وارداتی و تقلید از سینمای هالیوود، روند قصه و داستان ها را به بی اخلاقی های اجتماعی و فرهنگی بی محتوا سوق می دهد که نگران کننده است.

 

امروزه تهیه کنندگان و فیلم سازان ایرانی به سمت سریال ها و فیلم های سینمایی کمدی و مذهبی روی آورده اند که هیچ سنخیتی با اصالت ایرانی و دینی ما ندارد و هویت و آموزه های دینی را نشانه رفته اند که نمونه های آن را در سریال ها و فیلم سینمایی حتی در همین ایام ماه مبارک رمضان امسال دیدیم که در واقع ابتذال سینما را نمایش می گذارند.

 

 

در ماجرای به آتش کشیدن سینما رکس آبادان در 28 مرداد سال 1357 كه حدود 400 تماشاگر در سالنی كه درهایش قفل شده بود طعمه حریق شدند، امام نیز طی اطلاعیه ای ضمن ابراز همدردی با قربانیان این حادثه، ابراز داشتند: «این مصیبت دلخراش شاه، شاهكار بزرگی است تا به تبلیغات وسیع در داخل و خارج دست زند و به بوق ها و مطبوعات دست نشانده داخل و نفع طلب خارج دستور دهد كه هرچه بیشتر برای اغفال مردم این جنایت را منتشر و به ملت محروم و مظلوم ایران نسبت دهند تا در خارج ملت حق طلب ایران را مردمی كه به هیچ ضابطه انسانی و اسلامی معتقد نیستند معرفی نماید.»

 

امام در جایی دیگر می فرمایند: «ما با سینماهایی كه برنامه آنها فساد كننده اخلاق جوانان ما و مخرب فرهنگ اسلامی باشد، مخالفیم ... سینما یك دستگاه آموزشی است، باید دستگاه ها را به طور مسالمت، به طور صحیح، به طور سلیم اداره كرد... ممكن است كه كسی در سینما نمایش هایی كه می دهد نمایش های اخلاقی باشد، نمایش های آموزنده باشد كه هیچ كس آن را منع نكرده است.» و اوج این ایده در همان جمله معروف سخنرانی شان در روز ۱۲بهمن 1357 بود كه: «ما با سینما مخالف نیستیم ما با مراكز فحشا مخالفیم.»

 

بعد از پیروزی انقلاب اسلامی امام راجع به مصداق فیلم های ایرانی مناسب اشاره داشته و می گویند: «من غالباً فیلم هایی كه خود ایرانی ها درست می كنند به نظرم بهتر از دیگران است.»

 

 

رهبر معظم انقلاب نیز در بحث سینما و تئاتر تحلیل ها و مواضع بسیار ارزشمند و تاثرگذاری تاکنون داشته اند و در جایی می فرمایند: مسئله سينما يك مسئله مستقل از كل مسائل هنر نيست، ما همانطور كه براى همه شعبه‏هاى فرهنگ ارزش فراوان قائليم- براى رسيدن به مقاصدى كه جزو ايده‏آل هاى نظام جمهورى اسلامى است- طبيعى است كه براى هنر بعنوان يك وسيله‏ برتر و براى شاخه‏هاى هنر به عنوان انواع اين وسيله ارزش‏هاى خودشان را در حد كارآيى آنها قائليم.

 

ایشان غفلت دولت و مسئولان فرهنگی از سینما را نمی پذیرند و اشاره می کنند به اینکه: دولت جمهورى اسلامى و مسئولان فرهنگى كشور نمى‏توانند از سينما غافل بمانند و عدم غفلت از سينما نيز به معناى اين است كه به آن كسانى كه ته كفش نوكرهاى شاه را مى‏ليسيده‏اند و امروز هم حاضر به خدمت‏براى مردم نيستند و احيانا از پشت‏به مردم و انقلاب خنجر مى‏زنند،اجازه فعاليت داده نشود،كما اينكه ديده شده كسانى حتى مورد تشويق نظام جمهورى اسلامى هم قرار گرفته‏اند و همين شما،آقا را تشويق كرده‏ايد، ولى بعد به راديوهاى بيگانه رفته‏اند و عليه خود شما و نظامتان حرف زده‏اند.

 

ما نمى‏توانيم انقلاب،مردم،احساسات مردم و خيل عظيم حزب الله را كه مصمم و جدى است تا از انقلاب خود دفاع كند،نديده بگيريم تا حفظ حرمت كارگردانى را -كه تا ديروز هر كارى مى‏خواسته‏اند انجام مى‏داده و هر سازى كه مى‏زدند واقعا مى‏رقصيده است-كرده باشيم. چنين چيزى اصلا معنا ندارد، اين از همان مواردى است كه من مى‏خواهم بگويم،اصلا سر به تنش نباشد.

 

اين كارگردانى كه مردم را و احساساتشان را و ارزشهايشان را نديده مى‏گيرد و حاضر نيست مايه بگذارد، اگر هم اثرى مى‏سازد چيز دو پهلويى نه چندان خوب و نه چندان بد است كه مثلا اگر يك روزى هم بختيار برگشت ‏بتواند جوابى داشته باشد!اين شخص اصلا نسازد بهتر است.

 

در حال حاضر اگر ما بخواهيم سينما يك حركت تكامل آميزى داشته باشد، شايد در يك شرايطى قرار بگيرد كه جز دولت كس ديگرى نتواند سرمايه گذارى كند. براى خاطر اين كه خيلى سود ده نيست‏ يا شايد خيلى سود ده نباشد و مشكلاتى داشته باشد، على العجاله احتمالا چاره‏اى جز تصدى دولت ممكن است نباشد، اما من اين پيشنهاد را نمى‏كنم. من آنچه كه پيشنهاد مى‏كنم اين است كه حتى اگر بخش خصوصى هم يك روز سينماها را اداره كند، مسئله سينما و فيلم و توليد فيلم در كشور مى‏بايستى با نظارت دولت جمهورى اسلامى باشد.

 

 

استقرار نظم نوین جهانی در گرو پذیرش هویت جهانی است؛ لذا تمامی مؤلفه های هویت ملی از جمله تاریخ، زبان، فرهنگ، سنن و علائق قومی و مذهبی ملت ها در چنین رویکردی مورد حمله واقع می شوند و از سویی دیگر هویت ملی، دینی و اجتماعی ملت ها از جمله نیز مورد هدف فعالیت های رسانه ای قرار می گیرند، امروزه به دلایل مختلف که مهمترین آنها تولید همین فیلم ها و سریال های سینما و تلویزیون نوع پوشش جوانان از الگوهای غربی تبعیت می کند که در این بین سینما و شبکه های ماهواره ای در تغییر و تحول الگوهای شخصیتی جوانان به ایفای نقش می پردازند.

 

 

امروزه سينماي ما در نوع پوشش مردم تاثيرگذار است و متاسفانه نوع پوشش برخي از بازيگران سينما چه در درون فيلم ها بعنوان بازيگر و چه بعنوان شهروند عادي مروج نوعي پوشش مغاير با فرهنگ اصيل اين سرزمين است و از آنجا كه اين افراد براي برخي جوانان و نوجوانان به الگو تبديل شده اند، نوع پوشش آنان تا حد زيادي تعين كننده نوع پوشش آنان است.

 

امام صادق (ع) می فرمایند: «روز قیامت آن زن زیبایی را كه به خاطر زیبایی و قشنگی اش فریب خورده است، برای مجازات می آورند، او می گوید: پروردگارا ! آنچه من كردم به خاطر این بود كه تو مرا زیبا آفریدی. در پاسخ به این زن حضرت مریم (س)‌ را می آورند و می گویند: ‌تو زیباتری یا ایشان؟ ما او را هم زیبا آفریدیم، اما او فریب نخورد. مرد زیبا را هم كه فریب زیبایی اش را خورده است، می آورند، او هم برای توجیه كار خود می گوید: خدایا! مرا زیبا آفریدی و همین سبب چنین كاری شد. در این هنگام حضرت یوسف (ع) را می آورند و می گویند:‌ تو زیباتری یا یوسف؟ ما او را نیز زیبا آفریدیم، اما او فریب نخورد و نیز كسی را كه به خاطر بلا و مصیبت گول خورده است، می آورند. او برای اینكه كار خود را توجیه كند، ‌می گوید: خدایا! ‌بلاهای زیاد باعث شد كه گول بخورم. در این هنگام حضرت ایوب (ع) را می آورند و می گویند: بلا و مصیبت تو سخت تر بود یا این، او هم بلاهای زیادی دید، اما فریب شیطان را نخورد.

 

امام خمینی (ره) نیز در این رابطه می فرمایند: خطری كه حس می كنیم، این است كه زنان دو مرتبه به آن ابتذال ها كشانده شوند،‌ اما حجاب اسلامی چه معنی دارد؟ حجاب اسلامی یعنی وقار، حجاب، شخصیت، ساخته من فقیه و دیگران نیست،‌این نص صریح قرآن است.

 

آن قدری كه قرآن مجید بیان كرده نه ما می توانیم از آن حدود خارج شویم و نه زنانی كه به این كتاب بزرگ آسمانی معتقد هستند. رسانه ها و از جمله سينما در تعين نوع پوشش افراد يك جامعه بخصوص نوجوانان و جوانان از اهميت و جايگاه وي‍ژه اي برخوردارند؛ زيرا رسانه نقش آموزش و شكل دهي به شخصيت ،رفتار و کردار افراد را بر عهده دارد. تا به حال انتقادات زيادی به برخي نا هنجاري ها و بد پوششي ها در فيلم هاي سينمايي شده است، اما همچنان شاهد تبليغات و ترويج فرهنگ پوشش مغاير با فرهنگ اصل اسلامي هستيم و تا زماني از نهادهاي تاثيرگذاري چون سينما غافل شویم، به نتيجه مطلوب نخواهيم رسيد.