هشدار متخصص گوش: این عادت‌ها و بیماری‌ها می‌توانند شنوایی را کاهش دهند
کاهش شنوایی همیشه نتیجه افزایش سن یا قرار گرفتن در معرض صدا‌های بسیار بلند نیست؛ متخصصان می‌گویند سیگار کشیدن، فشار خون بالا، مصرف طولانی‌مدت برخی مسکن‌ها و حتی بیماری‌هایی مانند دیابت نیز می‌توانند سلامت شنوایی را تحت تأثیر قرار دهند.
به گزارش گروه اجتماعی خبرگزاری دانشجو، کاهش شنوایی اغلب با افزایش سن مرتبط دانسته می‌شود؛ به‌طوری که حدود ۲۲ درصد از افراد بالای ۶۵ سال در شنیدن صدا‌های روزمره با مشکل مواجه هستند. با این حال، کم‌شنوایی می‌تواند در هر سنی رخ دهد.
برخی عوامل مؤثر بر توانایی شنیدن نیز ممکن است برای بسیاری از افراد غیرمنتظره باشند؛ از یک عادت روزمره گرفته تا برخی بیماری‌ها و حتی دارو‌هایی که مصرف می‌کنیم.
به گفته «نیک آندرسن»، متخصص نورواتولوژی در مرکز پزشکی وکسنر دانشگاه ایالتی اوهایو، سلامت عمومی بدن نیز می‌تواند بر میزان شنوایی تأثیر بگذارد.
او می‌گوید: «کاهش شنوایی همیشه ناشی از افزایش سن یا قرار گرفتن در معرض صدا‌های بسیار بلند نیست. مواجهه با سروصدا یکی از شناخته‌شده‌ترین عوامل خطر است، اما تنها بخشی از ماجراست.»
علاوه بر صدا‌های بلند، عواملی مانند سبک زندگی، بیماری‌ها، عفونت‌ها و برخی دارو‌ها نیز می‌توانند در کاهش شنوایی نقش داشته باشند.
۴ عامل پنهان که به شنوایی آسیب می‌زنند
۱. سیگار کشیدن
خطرات مصرف سیگار برای سلامت به‌خوبی شناخته شده است، اما کاهش شنوایی نیز می‌تواند به این فهرست اضافه شود.
سیگار کشیدن نه‌تنها خطر ابتلا به مشکلات شنوایی را افزایش می‌دهد، بلکه هرچه میزان مواجهه فرد با سیگار بیشتر باشد، احتمال بروز کاهش شنوایی شدیدتر نیز افزایش پیدا می‌کند.
آندرسن توضیح می‌دهد که سازوکار دقیق این ارتباط هنوز به‌طور کامل مشخص نیست، اما ممکن است کاهش اکسیژن‌رسانی به گوش داخلی و آسیب ناشی از مواد شیمیایی سمی موجود در دود سیگار در این مسئله نقش داشته باشند.
ترک سیگار می‌تواند خطر بروز مشکلات شنوایی را کاهش دهد و حتی ممکن است بخشی از این خطر را معکوس کند.
۲. فشار خون بالا
فشار خون بالا اگرچه ممکن است نسبت به برخی عوامل دیگر تأثیر کمتری بر شنوایی داشته باشد، اما می‌تواند بر سلامت گوش اثر بگذارد.
فشار خون بالا قادر است به رگ‌های خونی کوچک و سلول‌های مویی گوش داخلی آسیب برساند. این سلول‌ها وظیفه تبدیل ارتعاشات صوتی به پیام‌های عصبی را بر عهده دارند.
کاهش جریان خون همچنین میزان خون و اکسیژن‌رسانی به حلزون گوش ــ اندام شنوایی در گوش داخلی ــ را کاهش می‌دهد و در نتیجه می‌تواند به کاهش تدریجی یا حتی ناگهانی شنوایی منجر شود.
۳. دارو‌های ضدالتهاب غیراستروئیدی
دارو‌های ضدالتهاب غیراستروئیدی یا NSAID ها، مانند آسپرین و ایبوپروفن، از دارو‌های رایج برای تسکین درد و کاهش تب هستند.
به گفته آندرسن، مصرف منظم این دارو‌ها طی سال‌های طولانی یا استفاده از دوز‌های بالاتر از مقدار توصیه‌شده می‌تواند با کاهش شنوایی مرتبط باشد.
سازوکار دقیق این اثر نیز هنوز به‌طور کامل مشخص نیست، اما مصرف دوز‌های بالا ممکن است به نورون‌های شنوایی که وظیفه انتقال پیام‌های صوتی از گوش به مغز را دارند، آسیب بزند.
مصرف بیش از حد آسپرین همچنین می‌تواند باعث کاهش موقت شنوایی و وزوز گوش شود؛ حالتی که فرد در گوش خود صدای زنگ یا وزوز احساس می‌کند.
با این حال، این عوارض معمولاً کوتاه‌مدت هستند و پس از دفع دارو از بدن برطرف می‌شوند. مصرف NSAIDها در دوز‌های توصیه‌شده همچنان ایمن تلقی می‌شود.
۴. برخی بیماری‌ها و مشکلات جسمی
وضعیت کلی سلامت بدن نیز می‌تواند بر شنوایی تأثیر بگذارد.
برخی بیماری‌ها و شرایط پزشکی، از جمله دیابت، مشکلات قلبی‌عروقی، عفونت‌ها و آسیب‌های سر، می‌توانند به رگ‌های خونی ظریف و سلول‌های عصبی گوش آسیب برسانند و در نتیجه شنوایی را تحت تأثیر قرار دهند.
صدا‌های روزمره را هم دست‌کم نگیرید
به گفته آندرسن، نباید تأثیر تجمعی صدا‌های روزمره بر شنوایی را نیز نادیده گرفت.
هدفون، ابزار‌های برقی، دستگاه‌های چمن‌زنی و بسیاری از صدا‌های محیطی دیگر، در صورت قرار گرفتن مکرر یا طولانی‌مدت در معرض آنها، می‌توانند به شنوایی آسیب بزنند.
این متخصص توصیه می‌کند تا حد امکان مدت مواجهه با صدا‌های بلند محدود شود و در شرایطی که اجتناب از این صدا‌ها ممکن نیست، مانند حضور در مسابقات ورزشی، کنسرت‌ها یا کار با ماشین‌آلات پرصدا، از محافظ‌های شنوایی استفاده شود.
لینک کپی شد
گزارش خطا
اخبار مرتبط
