امام رضا (ع) خودش خواست که من خادمش باشم

علی رضا مقدم در گفت‌وگو با خبرنگار «خبرگزاری دانشجو» در مشهد، تصريح كرد: بعد از بازنشستگی از کرمانشاه به مشهد آمدم و در همان سال بود که تصمیم گرفتم یکی از خادمان امام رضا (ع) باشم؛ بعد از تلاش های بسیار توانستم در سال 1387به عنوان خادم پا به حرم بگذارم.

 

وی با اشاره به حضور چند ساله خود در حرم مطهر رضوی بيان داشت: در صبح جمعه یکی از روزهای کاریم بعد از اتمام کارها تصمیم گرفتم به زیارت بروم. در راه رسیدن به ضریح زائری به همراه فرزند مریضش از من آدرس دارالشفا را پرسید، من نیز آدرس را دادم. او تشکر کرد و به راه خویش ادامه داد.

 

این خادم حرم رضوی تصریح کرد: همان طور که به ضریح نزدیک می شدم گویی صدایی در گوشم می پیچید که زائر دارالشفا را پیدا نکرده، چرا به او کمک نکردم. مات و مبهوت مانده بودم که چه تصمیمی بگیرم؛ بروم یا نه؟ بالاخره تصمیم خود را گرفتم. بدنبال زائر رفتم و او را پیدا کردم، به دارالشفا رساندم و بعد از انجام کارش او را راهی منزلش کردم و به پست خود برگشتم.

 

مقدم بیان داشت: آن روز از کار خود شادمان بودم و متوجه این مسئله شدم که کمک به همنوع بر زیارت تقدم دارد و من نیز بهترین را انتخاب کردم. از آن زمان به بعد در کار خود حساس تر شدم و سعی کردم اهدافی را انتخاب کنم که به این موضوع نزدیک باشد.

 

این خادم امام رضا (ع) به وجود پربرکت امام رضا (ع) در زندگی مردم اشاره و تصریح کرد: تغییراتی که در زندگی خود مشاهده می کنم از اثرات خادم شدنم است؛ تاثیر خادم شدن را در لحظه لحظه زندگی خود درک می کنم و این تحولات مثبت را از برکت این امام رئوف می دانم.