حج، فصل بهار معنويت و درخشش توحيد در آفاق جهان است

گروه فرهنگي «خبرگزاری دانشجو»، ماه ذی الحجة الحرام، ماه مهمانی خدا، ماه وصال عاشقان به معشوق است. در این ماه بزرگترین تجمع بشری در کنار خانه خدا صورت می گیرد و بیش از دو میلیون مسلمان از سراسر جهان در این فریضه الهی شرکت می کنند. از سویی به دلیل اینکه این فریضه یکی از حوادث بزرگ در جهان اسلام است، مقام معظم رهبری هر ساله قبل از فرا رسیدن فصل اعزام حجاج با دست اندرکاران حج دیدار می کنند و مسائل کلی را در خصوص این فرضیه تبیین می نمایند.

 

از این رو نگارنده قصد دارد تا با بازخوانی بیانات ارزشمند ایشان در این خصوص به بیان گوشه‏هایی از اهمیت این كنگره عظیم الهی و فریضه مذهبی از نگاه مقام عظمای ولایت بپردازد.

 

ایشان در این خصوص می فرمایند: حج یکی از رموز اساسی اسلام است اين حادثه‌ى بزرگ؛ يعنى حادثه‌ى حج كه هر سال از سوى امت اسلامى تكرار مي شود، يكى از آن رموز اساسى اسلام است. در روايت است كه حق حج اين است كه شما بدانيد «انّه وفادة الى ربّك»؛ وارد شدن بر خدا، ميهمان شدن براى خداست.

 

خب، معلوم است كه ميهمانىِ مركز عظمت و مركز قدرت و مركز جمال و مركز كرم چقدر اهميت و ارزش دارد. همه‌ ملت هاى مسلمان از دور و نزديك همت مي كنند، تلاش مي كنند تا هر سال خود را به اين ميهمانى بزرگ برسانند.

 

عده‌اى اين سعادت را، اين توفيق را پيدا مي كنند. خب، ما هم جزئى از امت اسلامى هستيم و گوشه‌اى از كار را برعهده داريم و از اين حركت عظيم امت اسلام، بخشى هم متعلق به ما ايرانى‌هاست.

 

موسم حج، فصل بهار معنويت و درخشش توحيد در آفاق جهان است و آيين حج، چشمه‌ى زلالى است كه مي تواند حج‌گزار را از آلودگي هاى گناه و غفلت، پاك سازد و نورانيت فطرت خداداد را به جان و دل او باز گرداند.

 

رها كردن لباس تفاخر و تمايز در ميقات حج و درآمدن به لباس همگانى و يكرنگ احرام، نشانه و نماد يكرنگىِ امت اسلامى و فرمان نمادين اتحاد و همدلى مسلمانان در همه جاى جهان است.

 

شعار حج از سوئى: فَالهُكُم اِلهٌ واحِدٌ فَلَه اَسِلموا وَ بَشِّرِ المُخبِتين است، و از سوئى؛ و المَسجِدِ الحَرامِ الَّذى جَعَلنه لِلنّاسِ سَوآءَ العاكِفُ فيهِ وَ الباد. و چنين هست كه كعبه، افزون بر نمايندگىِ كلمه‌ توحيد، مظهر توحيد كلمه و برادرى و برابرى اسلامى نيز هست.

 

حج فرصتی استثنایی و برترین عبادت هاست. فرصت حج، استثنايى است. همه‌ عبادات، فرصت بازيابى خويشتنِ انسان هستند. انسانها بر اثر غفلت از خداى متعال كه روح هستى و حقيقت هستى است از خودشان، از دلشان و از حقيقتشان غافل مى‌شوند؛ «نسوااللَّه فانساهم انفسهم». امروز درد بزرگ بشريت اين است.

 

انسان ها با غفلت از خداى متعال، از خودشان هم غافل شده‌اند. نيازهاى انسان، حقيقت انسان و اهداف خلقت انسان در ميان چرخ و پر دستگاه‌هاى مادى به كلى از ياد رفته است. آنچه انسان را به خدا، و در سايه‌ توجه به خدا، به خود و حقيقت خود و نياز خود و دل خود متوجه مى‌كند، دعا و عبادت و تضرع است. و حج از اين جهت برترين عبادتهاست؛ چون از لحاظ زمان، از لحاظ مكان، از لحاظ توالى حركاتى كه در حج در اختيار حاجى و ناسك گذاشته شده است، يك عبادت استثنايى است؛ بنابراين شهر مكه و مراسم حج، وسيله‌اى براى امنيت انسان است.

 

انسان با خضوع، با توجه، با تضرع و با غرق شدن در ياد الهى، در آن مراسمِ عجيب و عظيم، در دل خود احساس امنيت مى‌كند؛ اين بزرگترين نياز انسان است. جهنمى كه قدرت هاى مادى و انگيزه‌هاى مادى در حول و حوش انسان به‌وجود آورده‌اند. انسان مى‌تواند با پناه بردن به حج، از بين برد و سلام بهشت را در آن مكان و آن زمان براى خود به‌وجود بياورد.

 

حج فرصتی برای تمرین حالت انقطاع الی الله [حج يك سفر معنوى است، حج را با توجه، با حضور بايد انجام داد.] «ايّاما معدودات»، «معلومات» مجموع ايام حج و عمره چند روز بيشتر كه نيست. اين فرصت چند روزه‌ حج، يك تمرين و آموزش تجربى است؛ يعنى انسان مى‌بيند كه اين جورى هم می‌شود زندگى كرد.

 

بى‌تفاخر و بى‌اعتناى به لذائذ مادى هم می‌شود زندگى كرد. نه اينكه حالا بياييم همه‌ زندگى را در حال احرام بسر بريم، اين مراد نيست؛ نه، از طيبات رزق كه خداى متعال براى شما حلال كرده، بايد استفاده كنيد؛ اما دل بستن، بى‌تاب شدن، زندگى را همين دانستن كه ما دچارش هستيم و زندگى را همين لذائذ و شهوات مادى و همين هوس‌هاى بى‌مورد و بى‌جا گمان می‌بريم، بايد در هم بشكند تا بفهميم نه، مي شود فصلى از زندگى، بخشى از شبانه‌روز، ساعاتى از نيمه‌ شب را اختصاص داد به همين حالت انقطاع الى‌اللَّه و به اين حالت صفا. اين را آن‌جا تمرين می‌كنيد، ياد می‌گيريد؛ حاجى ياد می‌گيرد كه اين كار را می‌شود انجام داد.

 

ببينيد، چه فرصت عظيمى است. تار و پود حج یاد خدا و همدلی بندگان خداست. حج، نماد امت اسلامى و آموزنده‌ نوع رفتارى است كه اين امت بزرگ براى تأمين سعادت خود بايد در پيش گيرد. مى‌توان حج را در حركت هدفمند و آگاهانه و متنوّع همگان در جهتى واحد خلاصه كرد.

 

تار و پود اين حركت، ياد خدا و همدلى بندگان خداست، و هدف آن ايجاد پايگاه مستحكم معنوى براى زندگى سعادتمندانه‌ انسان: جعل اللَّه الكعبة البيت الحرام قياماً للناس و الشهر الحرام و الهدى و القلائد حج جایگاه تمرین خدایی و مردمی شدن است اين‌جا [حج] اردوگاه بزرگ امت اسلامى است؛ جايگاه تمرين خدايى و مردمى شدن، از «خود» هاى دروغين و شرك آلود بيرون جستن، و به «خود» حقيقى و الهى پيوستن. اين‌جا جايگاه برائت از ديو و دد و شيطان و پيوستن به جنود رحمان است.

 

جايگاه تجديد عهد: ان لاتعبدوا الشيطان و پاسخ به: ان اللَّه برىٌ من المشركين و رسولُه است. اين‌جا محلّ تجلى امت واحده‌ اسلامى و مظهر عزت معنوى و قدرت بشرى مسلمانان است.