قرار گرفتن در پرتگاه مرگ با گوش دادن به موسیقی

گروه فرهنگي «خبرگزاری دانشجو»، یکی از بدترین عواملی که باعث اختلال میان اعصاب سمپاتیک و پاراسمپاتیک می شود نوای موسیقی است و به دلیل اینکه اصوات موسیقی دارای زیر و بم های عجیب و غریب و ارتعاشات متنوع و گوناگون است، همین ارتعاشات و زیر و بم ها باعث می شود که اعصاب سمپاتیک و پاراسمپاتیک در اجرای وظایقشان دچار اشتباه شوند.

 

این اختلالات بتدریج در تمامی اعضای بدن از قبیل چشم، گوش، زبان، قلب، معده، طحال، روده، مثانه، رگهای تناسلی و... تاثیرات سوء و مضری ایجاد می کند و رفته رفته این عدم تعادل میان اعصاب سمپاتیک و پاراسمپاتیک منجر به پدید آمدن بیماری ضعف اعصاب در انسان می شود که نتیجه این بیماری آن است که اصول زندگی انسانی یعنی هضم جذب دفع و ترشح مواد و..... از هم گسیخته می شود و انسان در پرتگاه نیستی و مرگ قرار می گیرد.

 

بنابراين این بیماری در میان موسیقی دانان بازار گرمی دارد و چنان در وجود این افراد ریشه دوانده است که افرادی مانند «بتهون» و «ریشارد واگنر» که دو موسیقی دان معروف و مشهور هستند به خاطر این بیماری از خدا طلب مرگ کردند.

 

جالب توجه است که بر طبق آمار دانشمندان بیش از 80 درصد موسیقی دانان مبتلا به این مرض می باشند. همانطور که می دانیم مغز انسان مرکز فرماندهی سلسله اعصاب انسانی است و تمام افعال و اعمال اعضای بدن انسان مطیع و فرمانبر دار دستورهای مغز می باشد و یکی از ضررهای موسیقی صدمه به سیستم اعصاب بدن است و این صدمه به اعضا ذره ذره به مغز منتهی می شود و اصوات موسیقی با مسلط شدن بر اعصاب آدمی حمله به مرکز بدن یعنی مغز را شروع می کنند و در نتیجه بعد از مدتی فرمانروايی بدن را به عهده می گیرد و آن وقت است که خدا باید به فریاد انسان برسد چون موسیقی اراده انسانی را سلب می کند و نتیجه این سلب اختیار این می شود که انسان در موقع گوش دادن به نوای موسیقی و مطربی بی اختیار می رقصد یا شانه تکان می دهد و می خندد و می گرید و تمام این حرکات غیر طبیعی است و بدون آنکه از مرجع آن یعنی مغز صادر شده باشد، انجام می گیرد.

 

رفته رفته این آشفتگی های روحی و اختلالات در سیستم عصبی پس از مدتی باعث می شود که نیروی خرد و اندیشه انسان به کلی فلج و آثار جنون و دیوانگی یا اغتشاشات روحی مبتلا می شوند.

 

باید بدانیم که موسیقی دانانی مثل بتهون، شوبرت، شومان و نیچه از جمله افرادی هستند که جنون و دیوانگی گریبانگیر آنها گشت و موسیقی دانانی همچون شوبرت، مندلس و باخ افرادی هستند که بر اثر اغتشاشات روانی تا سر حد جنون پیش رفتند.

 

با توجه به اثرات مخرب و مضری که موسیقی بر روح و جسم انسان می گذارد جوانان عزیز و جویندگان سعادت و کسانی که خدای نکرده می خواهند وارد رشته موسیقی بشوند، بدانند و آگاه باشند که قیافه اصلی و نازیبای موسیقی که با نغمه های عوام فریبانه اش در زیر نقاب مکر و حیله و نیرنگ چنگ بر روان و اعصاب فریب خوردگانش می اندازد، آنها را به پرتگاه نیستی می برد.